Hedley Byrne & Co Ltd v. Heller & Partners Ltd (హెడ్లీ బైర్న్ v. హెల్లర్)

ఒక అడ్వర్టైజింగ్ ఏజెన్సీ, ఒక క్లయింట్ కంపెనీ గురించి బ్యాంకు ఇచ్చిన రిఫరెన్స్‌ను నమ్మి £17,000కు పైగా నష్టపోయింది. ప్రత్యేక సంబంధం ఉన్నప్పుడు నిర్లక్ష్యపు మాట కూడా duty of care కలిగిస్తుందని House of Lords తీర్పు ఇచ్చింది. అయినా బ్యాంకే గెలిచింది, ఎందుకంటే రిఫరెన్స్‌ను అది బాధ్యత లేకుండా ఇచ్చింది.

త్వరిత పునశ్చరణ

పక్షకారులు

Hedley Byrne & Company Limited (Hedleys) — అప్పీలుదారులు; బ్యాంకు రిఫరెన్స్‌ను నమ్మిన అడ్వర్టైజింగ్ ఏజెంట్ల సంస్థ.

Heller & Partners Limited (బ్యాంకు) — ప్రతివాదులు; merchant bankers, Easipower Limited బ్యాంకర్లు, రిఫరెన్స్ ఇచ్చినవారు.

Easipower Limited — పక్షం కాదు; అప్పీలుదారుల క్లయింట్ మరియు ప్రతివాదుల కస్టమర్. ఇది లిక్విడేషన్‌లోకి వెళ్లింది.

National Provincial Bank Limited — పక్షం కాదు; అప్పీలుదారుల బ్యాంకు. దాని City office మరియు Piccadilly branch పక్షాల మధ్య విచారణలను, సమాధానాలను చేరవేశాయి.

McNair, J. — విచారణ న్యాయమూర్తి; ఆయన నిర్ధారణలను Lords ఉటంకించారు.

విచారణ చరిత్ర

1. అప్పీలుదారులు ప్రతివాదులపై నష్టపరిహారం కోసం దావా వేశారు. సమాధానాలు నిర్లక్ష్యంగా, జాగ్రత్త తీసుకునే బాధ్యతను ఉల్లంఘిస్తూ ఇచ్చారని వారు చెప్పారు.
2. McNair, J. కేసును విచారించారు. duty ఉందని ఊహించుకుని, Mr. Heller నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారని ఆయన నిర్ణయించారు. రిఫరెన్స్ చాలా జాగ్రత్తతో ఇచ్చినదని స్పష్టం చేయలేదని అన్నారు. దాని సహజ అర్థం Mr. Heller‌కు తెలిసిన వాస్తవాలతో సమర్థించబడలేదని కూడా అన్నారు.
3. ప్రతివాదులకు duty of care లేదన్న కారణంతో McNair, J. వారికి అనుకూలంగా తీర్పు ఇచ్చారు. ఒప్పందం లేదని, fiduciary relationship లేదని ఆయన తేల్చారు. Easipower బ్యాంకుకు ఉన్న అప్పులు, బ్యాంకుకు కలిగే అవకాశమున్న లాభం special relationship సృష్టించవన్నారు. ఆయన authority‌కు కట్టుబడి ఉన్నారు.
4. Court of Appeal తీర్పును సమర్థించింది. Lords రెండు కారణాలను గమనించారు: ఆ కోర్టు authority‌కు కట్టుబడి ఉంది; బ్యాంకర్‌పై ఆ బాధ్యతను విధించడం సహేతుకమని ఆ కోర్టుకు నమ్మకం కలగలేదు. Pearson, L.J. ప్రధాన తీర్పు ఇచ్చారు. Harman, L.J. కూడా తీర్పు ఇచ్చారు. negligence నిర్ధారణ నిలబడాలా అనే విషయాన్ని Court of Appeal పరిశీలించలేదు.
5. House of Lords ముందు ప్రతివాదులు నిర్లక్ష్యపు నిర్ధారణను సవాలు చేయాలనుకున్నారు. Mr. Heller నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నా అప్పీలు విఫలం కావాల్సిందే కాబట్టి, Lords దానిపై వాదనలు వినలేదు.
6. House of Lords తన అభిప్రాయాలను 1963 మే 28న వెలువరించింది. Lord Reid, Lord Morris, Lord Hodson, Lord Devlin మరియు Lord Pearce ప్రతి ఒక్కరూ అప్పీలును కొట్టివేయాలని అన్నారు.

వాస్తవాలు

1. అప్పీలుదారులు అడ్వర్టైజింగ్ ఏజెంట్ల సంస్థ. తమ క్లయింట్ Easipower Limited కోసం టెలివిజన్ ప్రకటన సమయం, వార్తాపత్రికల్లో స్థలం కోసం ఆర్డర్లు ఇచ్చారు. ఆర్డర్లు క్రెడిట్ నిబంధనలపై. టెలివిజన్, వార్తాపత్రిక కంపెనీలకు అప్పీలుదారులు వ్యక్తిగతంగా బాధ్యులయ్యారు.
2. ప్రతివాదులు merchant bankers. Easipower వారి కస్టమర్; ఇటీవలే వారి వద్ద ఖాతా తెరిచింది.
3. 1957 నవంబర్‌లో అప్పీలుదారులు మరొక బ్యాంకు నుండి Easipower గురించి ఒక నివేదికను అందుకున్నారు, అది ప్రత్యక్ష సంభాషణ ద్వారా కాదు (Lord Morris).
4. 1958 ఆగస్టులో అప్పీలుదారులు Easipower గురించి బ్యాంకర్ నివేదిక కోరారు. వారు National Provincial Bank Limited యొక్క Piccadilly branch‌లో ఖాతా కలిగి ఉన్నారు. ఆ branch అభ్యర్థనను బ్యాంకు City office‌కు పంపింది.
5. 1958 ఆగస్టు 18న City office ప్రతివాదులకు ఫోన్ చేసింది. సంభాషణపై ఆ సమయంలో రాసిన నోట్ ఖచ్చితమైనదని ఇరుపక్షాలూ అంగీకరిస్తాయి.
   • ఫోన్ చేసినవారు Easipower గౌరవనీయత, స్థాయి గురించి గోప్యంగా, ప్రతివాదుల బాధ్యత లేకుండా తెలుసుకోవాలనుకున్నారు.
   • £8,000 నుండి £9,000 వరకు ఉన్న అడ్వర్టైజింగ్ ఒప్పందానికి Easipower మంచిదేనా అని అడిగారు.
   • Mr. L. Heller సమాధానం: కంపెనీ ఇటీవలే ఖాతా తెరిచింది. అది గౌరవప్రదంగా ఏర్పడిందని నమ్ముతున్నామని, దాని సాధారణ వ్యాపార నిబద్ధతలకు మంచిదని భావిస్తున్నామని ఆయన అన్నారు.
   • అది లిక్విడేషన్‌లో ఉన్న Pena Industries, Ltd. అనుబంధ సంస్థ అని కూడా చెప్పారు. దాని managing director Mr. Williams లిక్విడేటర్ నుండి షేర్లు కొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.
   • నెరవేర్చలేని బాధ్యతలను కంపెనీ చేపట్టదని తాము నమ్ముతున్నామని ఆయన అన్నారు.
6. మౌఖిక సమాధానం అప్పీలుదారులకు మౌఖికంగా చేరింది. Piccadilly branch నుండి 1958 ఆగస్టు 21 తేదీ ధృవీకరణ ఉత్తరం వచ్చింది. అది గోప్యమని శీర్షికతో ఉంది; ప్రైవేట్ వాడకానికి, బ్యాంకు లేదా Manager బాధ్యత లేకుండా అని పేర్కొంది (Lord Morris).
7. 1958 నవంబర్ 4న అప్పీలుదారులు Piccadilly branch‌కు రాసి, Easipower ఆర్థిక నిర్మాణం, స్థితిని మళ్లీ తనిఖీ చేయమని కోరారు. సాధ్యమైనంత సమగ్రమైన తనిఖీ కావాలని అడిగారు (Lord Morris).
8. 1958 నవంబర్ 7న City office ప్రతివాదులకు రాసింది. London, W.1, 27 Albemarle Street‌లోని Easipower గౌరవనీయత, స్థాయిపై గోప్యంగా వారి అభిప్రాయం అడిగింది. సంవత్సరానికి £100,000 అడ్వర్టైజింగ్ ఒప్పందానికి, వ్యాపార రీత్యా Easipower నమ్మదగినదని వారు భావిస్తున్నారా అని అడిగింది.
9. 1958 నవంబర్ 11న ప్రతివాదులు సమాధానమిచ్చారు. ఉత్తరంపై గోప్యం అని ఉంది. అది ప్రైవేట్ వాడకానికి, బ్యాంకు లేదా దాని అధికారుల బాధ్యత లేకుండా ఇచ్చినది. Easipower గౌరవప్రదంగా ఏర్పడిన కంపెనీ అని, దాని సాధారణ వ్యాపార నిబద్ధతలకు మంచిదని భావిస్తున్నామని అది చెప్పింది. మీరు చెప్పిన మొత్తాలు తాము చూడటానికి అలవాటుపడిన వాటికంటే పెద్దవని కూడా చేర్చింది.
10. 1958 నవంబర్ 14న Piccadilly branch ఆ సమాధానాన్ని అదే గోప్యత, బాధ్యత-లేని శీర్షికతో అప్పీలుదారులకు అందజేసింది (Lord Morris). ఇది అనుచితమని లేదా ఆధునిక ఆనవాయితీకి విరుద్ధమని ఎవరూ అనడం లేదు.
11. అప్పీలుదారులు ఆ ప్రకటనలను నమ్మారు. Easipower లిక్విడేషన్‌లోకి వెళ్లింది; అప్పీలుదారులు £17,000కు పైగా నష్టపోయారు. ఆర్డర్ల ఖర్చులో అధిక భాగాన్ని వారు తిరిగి పొందలేకపోయారు (Lord Hodson).
12. విచారణల అసలు ఉద్దేశం ప్రతివాదులకు తెలియదు. City office తన కోసమా లేదా కస్టమర్ కోసమా సమాచారం కోరిందో వారికి తెలియదు. అప్పీలుదారుల గురించి వారికి ఏమీ తెలియదు. ఆ విచారణ ఒక అడ్వర్టైజింగ్ ఒప్పందానికి సంబంధించినదని మాత్రం వారికి తెలుసు.
13. విచారణ చేసిన బ్యాంకు అప్పీలుదారుల పేరు చెప్పలేదు. సమాధానమిచ్చిన బ్యాంకు పేరును కూడా అప్పీలుదారులకు చెప్పలేదు (Lord Morris).
14. మోసం (Fraud) మొదట ఆరోపించి, తర్వాత వదిలేశారు (Lord Morris). Mr. Heller తగిన జ్ఞానం లేకుండా సమాధానమిచ్చారని అప్పీలుదారులు ఫిర్యాదు చేయలేదు. తప్పుడు అభిప్రాయం కలిగించాలనుకున్నారని కూడా అనలేదు. ఆ సమాధానం తప్పుడు అభిప్రాయం కలిగించే విధంగా ఉందని, అది ఆయన గ్రహించి ఉండాల్సిందని వారు అన్నారు (Lord Reid).
15. రిఫరెన్స్ ఏ రుసుము లేకుండా, సాధారణ పద్ధతిలో ఇవ్వబడింది (Lord Devlin).

లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు

1. అమాయకమైన కానీ నిర్లక్ష్యపు negligent misrepresentationను నమ్మడం వల్ల కలిగిన నష్టానికి ఒకరు ఎప్పుడు, ఏ పరిస్థితుల్లో నష్టపరిహారం పొందగలరు (Lord Reid)?
2. ఈ పరిస్థితుల్లో బ్యాంకు అప్పీలుదారులకు duty of care చెల్లించాల్సి ఉందా (Lord Morris)?
3. without responsibility అనే మాటలు లేకపోతే బ్యాంకుకు duty ఉండేదా, లేదా duty ఉన్నా ఆ మాటలు బ్యాంకుకు రక్షణ ఇచ్చాయా (Lord Morris)?
4. ఒప్పంద, fiduciary, భౌతిక-నష్ట వర్గాల వెలుపల, నిర్లక్ష్యపు ప్రకటన వల్ల కలిగిన ఆర్థిక నష్టాన్ని వాది తిరిగి పొందగలడా (Lord Devlin)?
5. రిఫరెన్స్ ఇచ్చే బ్యాంకర్‌కు, అతని కస్టమర్ కాని మూడో వ్యక్తికి మధ్య special relationship ఉండగలదా, లేక Robinson v. National Bank of Scotland ఇప్పటికే వేరుగా నిర్ణయించిందా (Lord Devlin)?
6. బాధ్యత లేదన్న ప్రకటన వల్ల, వాస్తవాల ప్రకారం అప్పీలుదారులు అటువంటి సంబంధం వెలుపల ఉన్నారా (Lord Devlin)?
7. Mr. Heller వాస్తవంగా నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారా? దీనిని Lords నిర్ణయించలేదు (Lord Reid).

వాదనలు

అప్పీలుదారుల తరఫున (Hedley Byrne; Mr. Gardiner న్యాయవాదిగా పేర్కొనబడ్డారు):

• మొదటి వాదన Donoghue v. Stevenson ఆధారంగా ఉంది (Lord Reid).
• duty ఒక special relationship నుండి వచ్చింది. Heaven v. Penderలో Lord Esher చెప్పిన proximityపై, మరియు ప్రత్యేక నైపుణ్యం ఉన్నట్లు చెప్పుకునేవారు దానిని సహేతుకమైన జాగ్రత్తతో వినియోగించాలని చెప్పే కేసులపై ఆధారపడ్డారు (Lord Hodson).
• ఒప్పందం, fiduciary బాధ్యత వెలుపల proximity ఉండాలి, కానీ భౌతిక నష్టం నుండి వచ్చిన నష్టానికే recovery పరిమితం కాదు. భౌతిక నష్టం లేకుండా నిర్లక్ష్యపు ప్రకటన వల్ల ఆర్థిక నష్టం కలిగి recovery ఇచ్చిన ఒక్క కేసునూ న్యాయవాది ఉదహరించలేదు. సూత్రం ప్రకారం అటువంటి నష్టం తిరిగి పొందదగినదని, దానిని ఏ authority అడ్డుకోదని ఆయన వాదించారు (Lord Devlin).
• Candler v. Crane, Christmas & Co.లో Denning, L.J. విభేదన తీర్పుపై అప్పీలుదారులు ఆధారపడ్డారు (Lord Hodson).
• Le Lievre v. Gould వాస్తవాల ప్రకారం బాధ్యత ఏర్పడదు, ఎందుకంటే అక్కడి mortgagees తమ స్వంత surveyor తనిఖీని షరతుగా కోరారు (Lord Hodson).
• ఒప్పందం నుండి సహజంగా వచ్చే duty of care‌ను మినహాయించడానికి చాలా స్పష్టమైన పదాలు అవసరమయ్యే ఒప్పంద కేసులపై అప్పీలుదారులు ఆధారపడ్డారు (Lord Reid).
• నిర్లక్ష్యపు బాధ్యతను మినహాయించేంత ఖచ్చితంగా disclaimer పదాలు లేవు (Lord Pearce; Lord Hodson).
• disclaimer రిఫరెన్స్ అందుకున్న బ్యాంకుకు మాత్రమే వర్తిస్తుంది, లేదా వివరాల ఖచ్చితత్వానికి మాత్రమే వర్తిస్తుంది (Lord Hodson).
• రిఫరెన్స్‌ను City office తమ పేరు తెలియని ఒక కస్టమర్‌కు, ఆ కస్టమర్ వాడకం కోసం చేరవేస్తుందని ప్రతివాదులకు తెలుసు. లేనిది కేవలం అధికారిక consideration మాత్రమే (Lord Devlin).
• వ్యాపార ప్రపంచానికి బ్యాంకర్ రిఫరెన్సులు ముఖ్యం; సమగ్ర బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థలో వాటిపై duty of care ఉండటం కోరదగినది (Lord Pearce).

ప్రతివాదుల తరఫున (Heller & Partners; Mr. Foster న్యాయవాదిగా పేర్కొనబడ్డారు):

• ఏ duty ఏర్పడేంత సన్నిహిత సంబంధం లేదు. విచారణ యొక్క ఖచ్చితమైన ఉద్దేశం, అది విచారించిన వారి కోసమా కస్టమర్ కోసమా అనేది ప్రతివాదులకు తెలియదు. అప్పీలుదారుల గురించి వారికి ఏమీ తెలియదు (Lord Reid).
• మాటల్లో జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన సాధారణ duty లేదు. ప్రకటన చేసినవారు వాదికి ప్రత్యేక duty చెల్లించి ఉంటేనే, నిర్లక్ష్యపు ప్రకటన వల్ల కలిగిన ఆర్థిక నష్టాన్ని వాది తిరిగి పొందగలడు. ఆ duty ఒప్పంద సంబంధమైనదై ఉండాలి, లేదా fiduciary అయి ఉండాలి, లేదా భౌతిక నష్టం నుండి ఆర్థిక నష్టం వచ్చిన proximity నుండి రావాలి. ఈ మూడు వర్గాలే సంపూర్ణం. Candler v. Crane, Christmas & Co. ఇలా నిర్ణయించింది, అది సూత్రప్రకారం సరైనది (Lord Devlin).
• ఇతర special relationships సాధ్యమైనా, రిఫరెన్స్ ఇచ్చే బ్యాంకర్‌కు, అతని కస్టమర్ కాని మూడో వ్యక్తికి మధ్య దేనినీ రూపొందించలేరు. Robinson v. National Bank of Scotland ఆ విషయాన్ని ఇప్పటికే నిర్ణయించింది (Lord Devlin).
• అటువంటి సంబంధం ఉన్నా, అప్పీలుదారులు దాని వెలుపల ఉన్నారు. రిఫరెన్స్ కఠిన గోప్యమని, ఏ బాధ్యతా లేదన్న స్పష్టమైన అవగాహనతో ఇవ్వబడిందని పేర్కొనబడింది (Lord Devlin).
• విచారణ కస్టమర్ కోసమని ప్రతివాదులకు తెలుసని ఊహించకూడదు. తెలిసినా, రిఫరెన్స్ కస్టమర్‌కు చేరాలని వారు అనుకోలేదు. అది కస్టమర్ బ్యాంకు తన బాధ్యతతో సలహా ఇవ్వడానికి ఒక ముడి సమాచారం మాత్రమే (Lord Devlin).
• Nocton v. Ashburton ప్రత్యేక duty మూలంగా ఒప్పందానికి fiduciary బాధ్యతను చేర్చింది, ఇంకా విస్తరణకు తలుపు మూసివేసింది (Lord Devlin).
• తాము నిర్లక్ష్యంగా లేమని, రిఫరెన్సుల వల్ల ఏ నష్టమూ కలగలేదని, విచారణ న్యాయమూర్తి నిర్ధారణను సవాలు చేయవచ్చని ప్రతివాదులు గట్టిగా వాదించారు (Lord Morris; Lord Hodson).
• అమాయకమైన misrepresentation నష్టపరిహారానికి దారితీయదు, కానీ ప్రత్యేక సందర్భాల్లో, నిర్లక్ష్యపు misrepresentation తో ఒప్పందంలోకి ప్రేరేపించిన మూడో వ్యక్తిపై tortలో దావా వేయవచ్చు, ఇది వింతగా ఉంది. ఇది Harman, L.J. వాదన, దీనిని న్యాయవాది విస్తరించారు (Lord Hodson).
• అలా అనుకుంటే చట్టంలోని అనేక అంశాల్లో గందరగోళం ఏర్పడుతుంది, అమాయకమైన misrepresentation నష్టపరిహార హక్కు ఇవ్వదన్న నియమం ఉల్లంఘనవుతుంది (Lord Pearce).
• Court of Appealలో, బ్యాంకర్ తనకు ఇప్పటికే తెలిసిన వాటికి అదనంగా బయటి విచారణలు చేయనవసరం లేదని న్యాయవాది అంగీకరించారు (Lord Hodson ఉటంకించిన Pearson, L.J.).

కోర్టు తార్కికం

తీర్పులో సంఖ్యలతో కూడిన పేరాలు లేవు, కాబట్టి పేరా నంబర్లు ఇవ్వబడలేదు. కింది ప్రతి అంశం దానిని చెప్పిన Lord కింద ఉంచబడింది.

Lord Reid అభిప్రాయం

1. గమనిక: అమాయకమైన కానీ నిర్లక్ష్యపు misrepresentationను నమ్మడం వల్ల కలిగిన నష్టానికి ఒకరు ఎప్పుడు, ఏ పరిస్థితుల్లో నష్టపరిహారం పొందగలరు అన్న ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఈ కేసులో ఉంది.
2. గమనిక: ఆయన McNair, J. చేసిన కేసు వివరణను స్వీకరించారు. అందులో బ్యాంకర్ల రిఫరెన్సులు, Easipower కోసం అప్పీలుదారులు ఇచ్చిన ఆర్డర్లు, రిఫరెన్సులను నమ్మి ఆర్డర్లను రద్దు చేయకూడదని అప్పీలుదారులు తీసుకున్న నిర్ణయం ఉన్నాయి.
3. గమనిక: Mr. Heller నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారా అనే దానిపై వాదనలు వినాల్సిన అవసరం లేదని Lords భావించారు. కాబట్టి దానిపై ఆయన ఏ అభిప్రాయమూ చెప్పలేదు.
4. గమనిక: Mr. Heller‌కు జ్ఞానం లేదని, లేదా ఆయన మభ్యపెట్టాలనుకున్నారని ఫిర్యాదు కాదు. ఆయన మాటలు తప్పుడు అభిప్రాయం కలిగించే విధంగా ఉన్నాయని, అది ఆయన గ్రహించి ఉండాల్సిందని ఫిర్యాదు.
5. నిర్ణయం: పక్షాలు తగినంత సన్నిహితంగా లేవన్న వాదనను తోసిపుచ్చారు. విచారణ ఒక అడ్వర్టైజింగ్ ఒప్పందానికి సంబంధించినదని ప్రతివాదులకు తెలుసు. ఆ సమాచారం అడ్వర్టైజింగ్ కాంట్రాక్టర్లకు కావాలని కనీసం సంభావ్యంగా ఉంది.
6. గమనిక: ఆ కాంట్రాక్టర్లు ఎవరో ప్రతివాదులకు తెలియకపోవడం అప్రస్తుతం. సమాచారం ఇవ్వాలా, ఏ రూపంలో ఇవ్వాలా అనే దానిని ప్రభావితం చేయగల ప్రత్యేకత ఏదీ లేదు.
7. గమనిక: కాబట్టి ఆయన ఈ కేసును, సమాచారం, అభిప్రాయం లేదా సలహా కోరిన వ్యక్తికి నేరుగా నిర్లక్ష్యపు misrepresentation చేసిన కేసుగా పరిగణించారు. ఏ రకమైన, ఎంత స్థాయి proximity అవసరమో ఆయన నిర్ణయించడం లేదు.
8. నిర్ణయం: Donoghue v. Stevensonకు ఈ కేసుపై ప్రత్యక్ష ప్రభావం లేదు. అది ఇప్పటికే ఉన్న authority వరుసలను అభివృద్ధి చేయడానికి ప్రోత్సహించవచ్చు. కానీ వాటిని విస్మరించడానికి కోర్టులకు అనుమతి ఇవ్వదు.
9. గమనిక: authority పక్కన పెడితే, నిర్లక్ష్యపు మాటలను నిర్లక్ష్యపు చర్యలకంటే వేరుగా చట్టం చూడాలి. జాగ్రత్తగా ఉండే వ్యక్తులు కూడా సామాజిక లేదా అనధికారిక సందర్భాల్లో, వృత్తిపరంగా చూపే జాగ్రత్త లేకుండా ఖచ్చితమైన అభిప్రాయాలు చెబుతారు. అటువంటి సందర్భాల్లో duty of care ఉండదని అప్పీలుదారులు అంగీకరిస్తారు.
10. గమనిక: దీనిని గుర్తించే అమెరికన్, దక్షిణాఫ్రికా authorityలను ఆయన ప్రస్తావించారు, అయితే వారి చట్టం ఇంగ్లీష్ చట్టంకంటే ముందుకు వెళ్లింది. ప్రమాదకరమైన వస్తువులను నిర్లక్ష్యంగా సాధారణంగా చెలామణిలోకి పెట్టడం అసాధారణం. స్నేహితుని ఇంట్లో తయారైన వైన్ అతిథులకు హాని చేయవచ్చు; నిర్లక్ష్యపు తయారీదారుపై వారికి దావా ఉండవచ్చు.
11. గమనిక: నిర్లక్ష్యంగా తయారైన వస్తువు ఒక్క ప్రమాదాన్నే కలిగిస్తుంది, కాబట్టి proximity కనుగొనడం సులభం. మాటలు వక్త లేదా రచయిత సమ్మతితో లేదా ముందుచూపుతో లేదా అవి లేకుండా కూడా వ్యాపిస్తాయి. తన మాటల ప్రతి అంతిమ వినియోగదారుకూ వక్త duty చెల్లిస్తాడని చెప్పడం చాలా దూరం వెళ్లడమే.
12. గమనిక: నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యత లేకుండా ఉండేలా వక్త ఒప్పందంలో పెట్టుకోగలడు. కానీ ఆ ఒప్పందం తెలియని మూడో పక్షానికి వ్యతిరేకంగా అతనిని రక్షించదు.
13. నిర్ణయం: అమాయకమైన కానీ నిర్లక్ష్యపు misrepresentation సాధారణంగా దావా హక్కు ఇవ్వదనే ప్రస్తుత చట్టం వెనుక మంచి కారణం ఉంది. ఆయన మాటల్లో, "There must be something more than the mere misstatement."
14. నిర్ణయం: సహజంగా అదనంగా కావాల్సింది, వక్త ఏదో బాధ్యతను స్పష్టంగా లేదా పరిస్థితుల నుండి సూచనప్రాయంగా చేపట్టడం. ఇది House‌ను బంధించే ఏ authority‌కూ విరుద్ధం కాదు.
15. గమనిక: ఒప్పందం ఉన్నచోట ప్రశ్న warranty ఉందా అన్నది. ఇంగ్లీష్ చట్టం jus quaesitum tertio (మూడో వ్యక్తికి ఇచ్చిన హక్కు)ను గుర్తించకపోవడం కొన్ని ఇబ్బందులు కలిగిస్తుంది, కానీ అవి ఇక్కడ సంబంధించినవి కావు.
16. గమనిక: ఉచిత సేవలు, ఒప్పందం లేకుండా కూడా ఒక వ్యక్తి duty of care చెల్లించవచ్చని చూపిస్తాయి. అవి వాస్తవం లేదా అభిప్రాయం చెప్పడంలో duty of careకు దారి వేస్తాయి.
17. గమనిక: ఈ రంగంలో చాలా కష్టం Derry v. Peek వల్ల వచ్చింది. అది ప్రాస్పెక్టస్‌లోని తప్పుడు ప్రకటనలపై డైరెక్టర్లకు వ్యతిరేకంగా deceit దావా. డైరెక్టర్లు తమ ప్రకటనలు నిజమని నమ్మారు, కానీ సహేతుక ఆధారాలు లేవు.
18. గమనిక: ఇది చట్టంలో మోసమేనని Court of Appeal నిర్ణయించింది. నిజాయితీ లేకుండా మోసం ఉండదని, అమాయకత్వం నిజాయితీ లోపం కాదని House నిర్ణయించింది. డైరెక్టర్లు duty of care చెల్లించారా అనే విషయాన్ని House ఎప్పుడూ పరిశీలించలేదు.
19. గమనిక: Directors Liability Act 1890 ఆ లోపాన్ని త్వరగా సరిదిద్దింది. ప్రాస్పెక్టస్‌లోని అసత్య ప్రకటనలకు డైరెక్టర్ బాధ్యుడు, అవి నిజమని నమ్మడానికి సహేతుక ఆధారం ఉందని, నిజంగా నమ్మానని అతను రుజువు చేస్తేనే తప్ప.
20. నిర్ణయం: ఒప్పందం లేకుండా అమాయకమైన కానీ నిర్లక్ష్యపు misrepresentation దావాకు ఆధారం కాలేదనే సార్వత్రిక నియమాన్ని Derry v. Peek ఏర్పరచలేదు. p. 347లో Lord Bramwell చెప్పినదాని ప్రకారం ఇరవై సంవత్సరాలు దీనిని ఊహించారు. అది చాలా విస్తృతమని Nocton v. Ashburton చూపింది.
21. నిర్ణయం: 1889 నుండి 1914 మధ్య కేసుల్లోని అలాంటి ప్రకటనలను ఇప్పుడు ఖచ్చితమైనవిగా అంగీకరించలేము. మినహాయింపుల పరిధిని కోర్టు నిర్ణయించాలి.
22. గమనిక: Nocton v. Ashburtonలో ఒక solicitorపై మోసం దావా వేశారు. మోసం రుజువు కాలేదు, కానీ నిర్లక్ష్యానికి అతను బాధ్యుడయ్యాడు.
23. గమనిక: Viscount Haldane, L.C. (p. 947) చెప్పినదేమిటంటే, భిన్న రకమైన సంబంధాన్ని deceit దావా నిలుస్తుందా అనే ప్రశ్నతో పరీక్షించాలని Derry v. Peek నిర్ణయించలేదు. నిజాయితీ కాకుండా ఇతర బాధ్యతలు కూడా నష్టపరిహారానికి హక్కు ఇవ్వగలవు. చట్టం చాలావరకు న్యాయమూర్తులు సృష్టించే వ్యవస్థలో లాగా న్యాయమూర్తులు వాటిని రూపొందించారు.
24. గమనిక: ఒక విషయాన్ని తెలుసుకోవడం ప్రత్యేకంగా తన పరిధిలో ఉన్న వ్యక్తి, విచారణ చేసినవారికి తప్పు సమాధానం ఇచ్చిన సందర్భాలను Derry v. Peek మినహాయించిందని కూడా ఆయన అన్నారు (p. 950). constructive fraud అంటే court of conscience అమలు చేసే బాధ్యత ఉల్లంఘన అని వివరించారు (p. 954). ప్రాస్పెక్టస్ జారీ చేసే డైరెక్టర్లకు ప్రత్యేక duty ఊహించగలిగితే, మోసం చేయాలనే ఉద్దేశం లేని misrepresentationకు నష్టపరిహారాన్ని Derry v. Peek నిరోధించదు (p. 955).
25. గమనిక: ఇతర Lords అసమ్మతి తెలిపినట్లు ఆయన కనుగొనలేదు. Lord Shaw కూడా Lord Herschell భాగాన్ని ఉటంకించి, Sir Roundell Palmer వాదనలోని ఒక భాగాన్ని ఆమోదించారు (p. 971). పక్షాలను వాస్తవంగా ఒకరితో ఒకరు ఒప్పందం చేసుకుంటున్న స్థితిలోకి తెచ్చే సన్నిహిత సంబంధం అవసరమని అది చెబుతుంది. ఇది 1871లోనే neighbour పరీక్షకు ఆసక్తికరమైన ముందస్తు సూచన అని Lord Reid అన్నారు.
26. గమనిక: Robinson v. National Bank of Scotland, 1916 SC (HL) 154లో, fiduciary సంబంధాలను, స్పష్టమైన లేదా సూచిత ఒప్పందాల నుండి వచ్చే duty of careను, ఇతర special relationships నుండి వచ్చే duty of careను Derry v. Peek ప్రభావితం చేయలేదని Lord Haldane మళ్లీ చెప్పారు. వాటిని గుర్తించే స్వేచ్ఛ కోర్టులకు ఉంది.
27. నిర్ణయం: Court of Chancery గుర్తించిన సంకుచిత అర్థంలోని fiduciary సంబంధాలకు duty of careను Lord Haldane పరిమితం చేయలేదు. ఆయన ఇతర special relationships గురించి మాట్లాడారు.
28. నిర్ణయం: విచారణ చేసినవారు పరిస్థితులు కోరిన జాగ్రత్తను తీసుకుంటారని ఇతరుని నమ్మిన సంబంధాలన్నిటికీ ఆయన తార్కికంగా ఆపే స్థానం చూడలేదు. అలా చేయడం సహేతుకమై ఉండాలి. అవతలి వ్యక్తి విచారణ చేసినవారు తనపై ఆధారపడుతున్నారని తెలిసి, లేదా తెలిసి ఉండాల్సి, సమాచారం లేదా సలహా ఇచ్చి ఉండాలి.
29. కారణం: నిర్లక్ష్యంలో ఇప్పుడు సహేతుక వ్యక్తి యొక్క ఆబ్జెక్టివ్ ప్రమాణం వర్తిస్తుంది, అందుకే తెలిసి ఉండాల్సి అనే మాటలు.
30. నిర్ణయం: తనను నమ్ముతున్నారని తెలిసిన సహేతుక వ్యక్తికి మూడు మార్గాలున్నాయి. మౌనంగా ఉండవచ్చు లేదా సమాధానం ఇవ్వడానికి నిరాకరించవచ్చు. తాను ఏ బాధ్యతా తీసుకోనని, లేదా సమాధానంలో జాగ్రత్తగా ఆలోచన లేదని స్పష్టమైన షరతుతో సమాధానం ఇవ్వవచ్చు. లేదా ఏ షరతూ లేకుండా సమాధానం ఇవ్వవచ్చు.
31. నిర్ణయం: అతను చివరి మార్గం తీసుకుంటే, "he must, I think, be held to have accepted some responsibility for his answer being given carefully". పరిస్థితులు కోరే జాగ్రత్తను తీసుకునే బాధ్యత ఉన్న సంబంధాన్ని అతను అంగీకరించినట్లు భావించబడతాడు.
32. నిర్ణయం: దీనిని బట్టి Candler v. Crane, Christmas & Co. తప్పుగా నిర్ణయించబడింది. ప్రతివాది accountants తమ యజమాని ఖాతాలను ఒక సంభావ్య పెట్టుబడిదారుడికి చూపాలనుకుంటున్నాడని తెలుసు. వారు అతనికి ఖాతాలు చూపించి, చర్చించి, కాపీ తీసుకోనిచ్చారు. ఇది బాధ్యత చేపట్టడానికి అంగీకరించిన సాధారణ కేసు.
33. గమనిక: Le Lievre v. Gouldకు తాము కట్టుబడి ఉన్నామని, Donoghue v. Stevenson వర్తించదని Court of Appeal మెజారిటీ నిర్ణయించింది. Court of Appeal తన మునుపటి నిర్ణయాల అన్ని rationes decidendi (నిర్ణయానికి కారణాలు)ను అనుసరిస్తుందన్న నియమం దృష్ట్యా, అలా నిర్ణయించడం సరైనదని ఆయన భావిస్తారు.
34. గమనిక: Lord Denning విభేదించి, Le Lievre v. Gouldను దాని వాస్తవాల ఆధారంగా వేరుచేశారు. ratio వర్తిస్తే Court of Appeal నియమం ప్రకారం అది సరిపోదు. ఆ నియమం మంచిదా అని పరిశీలించడానికి ఇది సందర్భం కాదు. ప్రశ్న ఏమిటంటే, Le Lievre v. Gould ratioను సమర్థించగలమా.
35. గమనిక: Cohen, L.J. న్యూయార్క్ నిర్ణయం Ultramares Corporation v. Touche (Cardozo, C.J.)కు ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. Glanzer v. Shepherd మరింత సంబంధితమని Lord Reid భావిస్తారు. అక్కడ తన సర్టిఫికెట్‌ను కొనుగోలుదారు నమ్ముతున్నాడని తెలిసిన weigher, ఒప్పందం లేని కొనుగోలుదారుకు duty చెల్లించాడని నిర్ణయించారు. Ultramares Le Lievre v. Gouldకు దగ్గరగా ఉంది.
36. గమనిక: Le Lievre v. Gouldలో Gould అనే surveyor ఒక బిల్డర్‌కు సర్టిఫికెట్లు ఇచ్చాడు. బిల్డర్ Gould అనుమతి లేకుండా నివేదికను mortgageesకు చూపించాడు. అక్కడ proximity కనుగొనడం కష్టం, కాబట్టి ఆ అసలు నిర్ణయం సరైనదే కావచ్చు. కానీ నిర్ణయం ఆ ఆధారంపై ఇవ్వబడలేదు. అలా ఇచ్చి ఉంటే Cann v. Willson తోసిపుచ్చబడేది కాదు.
37. గమనిక: ఒప్పందం లేదని, Derry v. Peek పాత చట్టాన్ని పునరుద్ఘాటించిందని, జాగ్రత్తగా ఉండే duty లేదని Lord Esher, Bowen, L.J. తార్కికించారు. కాగితంపై రాసేది తుపాకీ లేదా ప్రమాదకర సాధనం లాంటిదిగా చట్టం చూడదని Bowen, L.J. అన్నారు.
38. నిర్ణయం: duty of careను తుపాకులు, ప్రమాదకర సాధనాలకు పరిమితం చేయడంలో Bowen, L.J. తప్పు చేశారని Donoghue v. Stevenson చూపిస్తుంది. ప్రకటనలకు సంబంధించిన duty‌ను ఒప్పంద కేసులకు పరిమితం చేయడంలో కూడా ఆయన తప్పు చేశారు. Le Lievre v. Gouldలోని ratio తప్పు, Cann v. Willsonను తోసిపుచ్చి ఉండకూడదు.
39. గమనిక: ఈ సూత్రాలను వర్తింపజేస్తే, అప్పీలుదారుల ఫిర్యాదు సాధారణ అర్థంలో నిర్లక్ష్యం కాదు, తీర్పులో పొరపాటు. బ్యాంకర్లు ఇప్పుడు తమ వ్యాపారంలో భాగంగా రిఫరెన్సులు ఇవ్వడం సాధారణం. తన కస్టమర్‌కు ఉన్న duty‌ను, సమతుల్య సమాధానం ఇవ్వాలనే కోరికను బ్యాంకర్ సమన్వయం చేసుకోవడం కష్టం.
40. గమనిక: ఇతర విచారణలకు నైపుణ్యం ఉన్నవారు ఇచ్చే సంపూర్ణ, ఆబ్జెక్టివ్ అభిప్రాయాన్ని లేదా ఖచ్చితమైన వాస్తవాలను విచారణ చేసినవారు ఆశించలేరు. తగిన disclaimer లేదా హెచ్చరిక లేకుండా సమాధానం ఇస్తే నిజాయితీకి మించి ఏ duty బ్యాంకర్ చేపడతాడో చెప్పడం అసాధారణంగా కష్టం.
41. గమనిక: Robinson v. National Bank of Scotland (1916 SC 46) వాస్తవాలు. Harley, ఇద్దరు Inglis సోదరులు ఒక బీమా కంపెనీ నుండి డబ్బు సేకరించాలనుకున్నారు. Harley అప్పు తీసుకుంటాడని, సోదరులు హామీదారులని చెప్పారు. కంపెనీని సంతృప్తిపరచడానికి, Harley బ్యాంకు National Bank of Scotland branch agent అయిన M'Arthurకు లేఖ రాసింది.
42. గమనిక: M'Arthur 1910 జూలై 28న సమాధానం ఇచ్చారు. ఆ సమాధానం చివరకు నిందార్హమైన నిర్లక్ష్యంతో ఉన్నదని, కానీ మోసపూరితం కాదని నిర్ణయించారు. Harley, Inglis సోదరులు జూలైలో తమ పథకాన్ని కొనసాగించలేదు, కానీ సెప్టెంబర్‌లో చర్చలు మళ్లీ ప్రారంభించారు. అప్పుడు కంపెనీకి అదనపు హామీదారు కావాలి, Harley Robinsonను సంప్రదించారు. M'Arthur అక్టోబర్ 1న సోదరుల గురించి మరో రిఫరెన్స్ ఇచ్చారు, కానీ దానిపై ఏ వాదనా చేయలేదు.
43. గమనిక: విచారణకు ముందే తనను సంప్రదించారన్న Robinson వాదనను నమ్మలేదు. సెప్టెంబర్‌కు ముందు అతన్ని విషయంలోకి తీసుకురాలేదని Lord Ordinary నిర్ణయించారు. జూలై 28 లేఖ అతని తరఫున పొందినది కాదన్న నిర్ధారణను House‌లో ఏ Lord ప్రశ్నించలేదు.
44. గమనిక: కంపెనీ Harleyకి, సోదరులు, Robinson హామీదారులుగా అప్పు ఇచ్చింది. Harley, సోదరులు దివాలా తీశారు, Robinson తన హామీ కింద చెల్లించాడు. అతను బ్యాంకు, M'Arthurపై మోసం కోసం దావా వేశాడు. M'Arthurకు తెలిసిన వాస్తవాలను వెల్లడించాల్సిన duty ఉందని కూడా ఆరోపించాడు, అది చాలా చిన్న పాత్ర పోషించింది.
45. గమనిక: Court of Sessionలో ప్రత్యామ్నాయ కేసును సంక్షిప్తంగా పరిష్కరించారు. Nocton v. Ashburton సూత్రాన్ని వర్తింపజేసే వెల్లడి duty లేదని Lord Justice Clerk తేల్చారు. solicitor, fiduciary కేసులు వర్తించవని Lord Dundas అన్నారు. జూలై 28 లేఖలోని చివరి వాక్యాన్ని ఆయన దృష్టికి తెచ్చారు; ఆ సమాచారం గోప్యమని, ఏ బాధ్యతా లేకుండా ఇవ్వబడిందని అది చెప్పింది. Lord Salvesen విభేదించారు, ఆ విషయాన్ని చర్చించలేదు. fiduciary సంబంధం లేదని Lord Guthrie అన్నారు.
46. గమనిక: House of Lordsలో ఒక అసాధారణ విధానం తీసుకున్నారు. M'Arthurపై ప్రత్యేక duty లేదని, అతను నిజాయితీ లేనివాడు అయితే తప్ప బ్యాంకు బాధ్యత వహించదని Earl Loreburn న్యాయవాదికి చెప్పారు. అతను నిజాయితీ లేనివాడని ఇంకా సంతృప్తి చెందలేదు. pursuer‌కు అన్యాయం జరిగింది కాబట్టి ఇరుపక్షాలకూ ఖర్చులు లేకుండా అప్పీలును కొట్టివేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.
47. గమనిక: న్యాయవాది ఇంకేమీ చెప్పలేదు; ఇక్కడ, క్రింది కోర్టులో ఖర్చులు లేకుండా బ్యాంకుకు అనుకూలంగా తీర్పు ఇవ్వబడింది.
48. నిర్ణయం: Robinson ప్రస్తుత కేసుకు దాదాపు భిన్నమైనది కాదు. M'Arthur లేఖను ఇతరులు వాడవచ్చని అతనికి తెలిసి ఉండటం వల్ల, మోసం రుజువైతే Robinson దానిపై ఆధారపడవచ్చని Lord Loreburn భావించారు. special relationshipకు తగినంత proximity ఉందని ఆయన నిర్ణయించారా అనేది స్పష్టం కాదు. దీనిని ఆ ప్రశ్నపై బంధించే నిర్ణయంగా Lord Reid పరిగణించరు.
49. గమనిక: ప్రత్యేక సంబంధం లేని మరో బ్యాంకర్ నుండి బ్యాంకర్ చేసిన కేవలం విచారణలో సాధారణ నిజాయితీ తప్ప ఏ duty లేదని Lord Haldane అన్నారు, జాగ్రత్తగా ఉండే ఒప్పందాన్ని ఊహించగల ప్రత్యేక పరిస్థితులు లేనిపక్షంలో. contract to be careful అంటే జాగ్రత్తగా ఉండే ఒప్పందం లేదా బాధ్యత చేపట్టడం అని Lord Reid భావిస్తారు.
50. గమనిక: స్కాట్స్ చట్టం consideration లేకుండా ఒప్పందాన్ని అనుమతిస్తుంది. ఆ కారణంతో ఒకే విధమైన స్కాట్స్, ఇంగ్లీష్ కేసులు భిన్నంగా నిర్ణయించబడాలని Lord Haldane ఉద్దేశించి ఉండరు. అది తక్షణమే ఇచ్చిన తీర్పు. కేవలం విచారణను, జాగ్రత్తగా ఉండే బాధ్యతను ఊహించగల ప్రత్యేక పరిస్థితులతో Lord Haldane పోల్చారు. Robinsonలో లేఖలోని బాధ్యత-లేదన్న వాక్యం అటువంటి ఏ బాధ్యతనైనా మినహాయించింది.
51. నిర్ణయం: ప్రస్తుత కేసులో సాధ్యమైన ఏకైక తేడా ఇక్కడ తగిన disclaimer లేకపోవడమే. కానీ అప్పీలుదారుల బ్యాంకు, విచారణలో వారి ఏజెంట్‌గా, ప్రతివాదుల బాధ్యత లేకుండా, గోప్యంగా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నామని ప్రారంభంలోనే చెప్పింది. దానిని విస్మరించి, ప్రతివాదులు బాధ్యత చేపట్టారని అప్పీలుదారులు చెప్పలేరు.
52. గమనిక: ఒప్పందం నుండి వచ్చే duty of careను మినహాయించడానికి చాలా స్పష్టమైన పదాలు అవసరమయ్యే ఒప్పంద కేసులపై అప్పీలుదారులు ఆధారపడ్డారు. దీనికి రెండు సమాధానాలున్నాయి.
53. నిర్ణయం: మొదటిది, ఒప్పందంలో నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యతను మినహాయించడం అవసరం. ఇక్కడ ప్రశ్న, duty of care చేపట్టే బాధ్యతను ఊహించగలమా అన్నది. అది పూర్తిగా భిన్నమైన విషయం.
54. నిర్ణయం: రెండవది, ఒప్పందంలో కూడా, మినహాయించాల్సిన ఏకైక బాధ్యత నిర్లక్ష్యమే అయితే సాధారణ పదాలు సరిపోవచ్చు. తగిన పదాలు వాడితే తప్ప నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యత నుండి మినహాయింపు ఉండదని Rutter v. Palmerలో Scrutton, L.J. అన్నారు. నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వాల్సిన duty ఉందని అంగీకరించారు. మినహాయించాల్సింది నిర్లక్ష్యం మాత్రమే, ఒప్పందం లేదు కాబట్టి warranty ప్రశ్న లేదు.
55. నిర్ణయం: తమ సమాధానాలను జాగ్రత్తగా ఇవ్వాలనే ఏ duty‌నూ ప్రతివాదులు ఎప్పుడూ చేపట్టలేదు. అటువంటి duty ఉంటే తప్ప అప్పీలుదారులు నెగ్గలేరు. అప్పీలును కొట్టివేయాలి.

Lord Morris of Borth-y-Gest అభిప్రాయం

1. గమనిక: ముఖ్యమైన ప్రశ్న, బ్యాంకు Hedleysకు duty of care చెల్లించిందా అన్నది. Hedleys ఒక duty, దానిని నెరవేర్చడంలో వైఫల్యం, దాని పర్యవసానంగా నష్టం రుజువు చేయాలి.
2. గమనిక: మోసం మొదట ఆరోపించి, తర్వాత వదిలేశారు. బ్యాంకు నిర్లక్ష్యంగా ఉందని, కానీ duty of care లేదని విచారణ న్యాయమూర్తి నిర్ణయించారు. duty విషయంలో Court of Appeal అంగీకరించి, నిర్లక్ష్యపు నిర్ధారణను పరిశీలించలేదు. House కూడా దానిని పరిశీలించాల్సిన అవసరం లేదు. తాము నిర్లక్ష్యంగా లేమని బ్యాంకు గట్టిగా వాదిస్తోంది.
3. గమనిక: 1958 ఆగస్టులో Hedleys Easipower గురించి బ్యాంకర్ నివేదిక కోరారు. National Provincialకు చెందిన Piccadilly branch దానిని పొందమని బ్యాంకు City office‌ను అడిగింది. City office 1958 ఆగస్టు 18న బ్యాంకుకు ఫోన్ చేసి, Easipower గౌరవనీయత, స్థాయి, £8/9,000 ఒప్పందం గురించి గోప్యంగా, బాధ్యత లేకుండా అడిగింది.
4. గమనిక: బ్యాంకు మౌఖిక సమాధానం ఇచ్చింది. అది Hedleysకు మౌఖికంగా చేరింది, 1958 ఆగస్టు 21 తేదీ ధృవీకరణ ఉత్తరంతో, గోప్యమని, బ్యాంకు లేదా Manager బాధ్యత లేకుండా అని శీర్షికతో. 1958 నవంబర్ 4న Hedleys Easipowerను మళ్లీ తనిఖీ చేయమని branchను అడిగారు.
5. గమనిక: 1958 నవంబర్ 7న సంవత్సరానికి £100,000 ఒప్పందానికి Easipower నమ్మదగినదా అని City office బ్యాంకును అడిగింది. బ్యాంకు 1958 నవంబర్ 11న సమాధానమిచ్చింది. నవంబర్ 14న branch ఆ సమాధానాన్ని గోప్యత, బాధ్యత-లేని శీర్షికతో Hedleysకు అందజేసింది.
6. నిర్ణయం: ఒక కస్టమర్ Easipowerతో అడ్వర్టైజింగ్ ఒప్పందం చేసుకోవచ్చు కాబట్టే విచారణ చేసే బ్యాంకు అడుగుతోందని బ్యాంకుకు తెలిసి ఉంటుందని ఊహించడం సహేతుకం. తమ సమాధానం ఆ వ్యక్తికి చేరుతుందని బ్యాంకుకు తెలిసి ఉండాలి.
7. కారణం: బ్యాంకు పెట్టిన షరతులు ముఖ్యమైనవి. ఆ వ్యక్తి పేరు తెలియకపోవడం, గుర్తింపు తెలియకపోవడం చట్టపరమైన వివాదాంశానికి ముఖ్యం కాదు.
8. గమనిక: Hedleys నుండి నేరుగా వచ్చిన దరఖాస్తుకు బ్యాంకు సమాధానం ఇచ్చేదని ఊహించడం అసంభవం. ఇచ్చి ఉంటే, బాధ్యత లేకుండా అని షరతు పెట్టేది.
9. గమనిక: ప్రత్యక్ష అనుమతి లేకుండా బ్యాంకర్ విచారణకు ఎప్పుడు సమాధానం ఇవ్వవచ్చో ఈ అప్పీలు ప్రశ్నించదు. దానిని Tournier v. National Provincial & Union Bank of Englandలో Atkin, L.J. వదిలినట్లే వదిలేశారు: అది సమర్థనీయమైతే, అది కస్టమర్ సూచిత సమ్మతిపై ఆధారపడాలి.
10. గమనిక: చట్టపరమైన వివాదాంశానికి మూడు భాగాలున్నాయి. బ్యాంకు Hedleysకు duty of care చెల్లించిందా? without responsibility అనే మాటలు లేకపోతే ఒకటి ఉండేదా? లేదా ఒకటి ఉన్నా ఆ మాటలు బ్యాంకుకు రక్షణ ఇచ్చాయా?
11. గమనిక: A ఒక బాధ్యతను చేపట్టి B‌కు ఉద్దేశపూర్వక సలహా ఇస్తే, ఆ సలహా నిర్లక్ష్యంగా ఇస్తే బాధ్యత ఉండవచ్చు. ఉండవచ్చు అని ఆయన అంటారు, ఎందుకంటే ప్రతి దయాపూర్వక చర్యకూ చట్టపరమైన బాధ్యత జతచేస్తే జీవితంలోని సాధారణ మర్యాదలు అసాధ్యమవుతాయి.
12. గమనిక: accountant, solicitor లేదా డాక్టర్ లాంటి Bని A ప్రతిఫలంతో సలహాకు నియమిస్తే, నిర్లక్ష్యపు సలహాకు B నష్టపరిహారం చెల్లించాల్సి రావచ్చు. సలహా మాటల్లో ఇవ్వడం బాధ్యతను నిరోధించదు.
13. గమనిక: ఉద్యోగం లేదా ఒప్పందం కాకుండా, ఒక సేవను స్వచ్ఛందంగా చేపడితే duty of care ఏర్పడుతుంది. అపస్మారక స్థితిలో ఉన్న అపరిచితునికి చికిత్స చేసే డాక్టర్ సహేతుకమైన నైపుణ్యం, జాగ్రత్త చూపాలి. ఆయన Banbury v. Bank of Montrealలో Lord Atkinson (p. 689), Shiells v. Blackburneలో Lord Loughborough‌ను ఉటంకించారు. Wilkinson v. Coverdaleను పోల్చారు.
14. నిర్ణయం: బ్యాంకర్ విషయంలో సూత్రపరంగా తేడా లేదు. కస్టమర్ కాని వ్యక్తి ఆర్థిక విషయాల్లో ఉద్దేశపూర్వక సలహా కోసం అధికారికంగా అడిగితే, బ్యాంకు అంగీకరించాల్సిన అవసరం లేదు. అది ఉచితంగా అయినా ఆ సలహా ఇవ్వడానికి అంగీకరిస్తే, సహేతుకమైన జాగ్రత్త చూపాలి. యాదృచ్ఛిక, పైపై సంభాషణలను ఆయన మినహాయిస్తారు.
15. నిర్ణయం: consideration లేకపోవడం వల్ల అమలు చేయదగిన ఒప్పందం ఏర్పడకపోయినా, నిర్లక్ష్యంగా ఉంటే బ్యాంకు బాధ్యత వహిస్తుంది.
16. గమనిక: ప్రత్యక్ష లావాదేవీలు లేకుండా కూడా, అనేక సందర్భాల్లో duty చెల్లించాల్సి ఉంటుంది. రోడ్డు వాడేవారు ఇతర రోడ్డు వాడేవారికి duty చెల్లిస్తారు. Heaven v. Penderలో ఓడ వెలుపల పరంజా వేసిన dock owner దానిని వాడిన పెయింటర్ ఉద్యోగికి duty చెల్లించాడు. George v. Skivingtonలో భార్య వాడుతుందని తెలిసి hair wash అమ్మిన chemist ఆమెకు duty of care చెల్లించాడు. ఇది demurrer (అభ్యర్థనపై అభ్యంతరం)పై నిర్ణయించబడింది. Donoghue v. Stevenson తయారీదారును అంతిమ వినియోగదారుకు బాధ్యుడిని చేసింది.
17. నిర్ణయం: ఒప్పందం, fiduciary సంబంధం, ప్రత్యక్ష లావాదేవీతో సంబంధం లేకుండా duty చెల్లించాల్సి రావచ్చని ఈ ఉదాహరణలు చూపిస్తాయి. తర్కంలో, మాటలపై ఆధారపడటం వల్ల కలిగిన గాయాన్ని, పరంజా లేదా hair wash సీసా భద్రతపై ఆధారపడటం వల్ల కలిగిన గాయం నుండి వేరు చేయడానికి ఆయనకు ఏ ముఖ్య కారణమూ కనిపించదు.
18. నిర్ణయం: ఒప్పందం లేదా fiduciary బంధం లేని Bచేసిన తప్పు ప్రకటనపై చర్య తీసుకోవడం వల్ల నష్టం జరిగిందని A అంటే, మొదటి విచారణ Bకి Aపై ఏదైనా duty ఉందా అని. తర్వాతది ఆ duty స్వభావం. అది నిజాయితీ మాత్రమే కావచ్చు, లేదా నిజాయితీ, సహేతుక జాగ్రత్త రెండూ కావచ్చు.
19. గమనిక: తన వృత్తిలో అవసరమైన నైపుణ్యం, తీర్పు ఫలితంగా ఉండాల్సిన పత్రాన్ని ఒకరు జారీ చేసే, దాని ఖచ్చితత్వంపై మరొకరు ఆధారపడతారని తెలిసి, ఉద్దేశించే సందర్భాలు కూడా ఉండవచ్చు. Cann v. Willson దీనికి ఉదాహరణ.
20. గమనిక: Cann v. Willsonలో ఒక యజమానికి mortgage అప్పు కావాలి. valuation చేయించుకోమని అతని solicitors చెప్పారు. ప్రతివాదులు ఆస్తిని విలువకట్టి, valuationను solicitorsకు పంపారు. solicitors ఆ ఉద్దేశ్యం, బాధ్యతపై ప్రతివాదుల దృష్టిని ఆకర్షించారు. valuation మితమైనదని ప్రతివాదులు చెప్పారు. solicitors దానిని వాదికి, ఒక సహ-ట్రస్టీకి అందించారు, వారు mortgage పై అప్పు ఇచ్చారు.
21. గమనిక: యజమాని చెల్లింపు చేయలేదు, ఆస్తి సరిపోలేదు. ప్రతివాదులకు ఉద్దేశ్యం తెలుసని, ట్రస్ట్ డబ్బును అప్పుగా ఇవ్వడానికి ప్రేరేపించేందుకు వాది ఏజెంట్లకు valuation పంపారని Chitty, J. నిర్ణయించారు. అది అసలు valuation కాదని ఆయన అన్నారు. ప్రధానంగా duty of care ఆధారంగా వారిని బాధ్యులుగా చేశారు. ఒప్పందాన్ని పక్కన పెట్టి, మోసం ఆధారాన్ని ప్రత్యామ్నాయంగా చూశారు (1888 జూన్ 7).
22. గమనిక: Chitty, J. Heaven v. Pender, George v. Skivingtonలను పోల్చారు. వాదిని అప్పు ఇవ్వడానికి ప్రేరేపించేందుకు valuationను తెలిసి పంపడం ద్వారా ప్రతివాదులు సహేతుక జాగ్రత్త చూపాల్సిన duty‌ను తమపై తెచ్చుకున్నారని ఆయన అన్నారు. Peek v. Derry 1889 జూలై 1న House‌లో తిరగదోయబడింది.
23. నిర్ణయం: Chitty, J. తార్కికంలో Lord Morris‌కు ఏ లోపమూ కనిపించదు, దానిని సమర్థిస్తారు. పేరు తెలియని ఒక వ్యక్తి తాము చెప్పినదానిపై ఆధారపడతాడని బ్యాంకుకు తెలుసని, కాబట్టి ఆ వ్యక్తికి duty of care చెల్లించిందని సూచించబడింది. Cann v. Willsonను మరింత పరిశీలించిన తర్వాత ఈ వాదనను ఆయన పరిశీలిస్తారు.
24. గమనిక: Le Lievre v. Gould Cann v. Willsonను తోసిపుచ్చింది. అది Candler v. Crane, Christmas & Co.కు దారితీసింది. Chitty, J. Derry v. Peek ద్వారా తోసిపుచ్చబడిన తప్పు ప్రతిపాదనపై పనిచేశారని Lord Esher (p. 497) అన్నారు. Heaven v. Pender కేవలం ఆవరణలకు ఒక ఉదాహరణ మాత్రమేనని, అటువంటి కేసుల్లో జాగ్రత్తగా ఉండే duty లేదని Derry v. Peek నిర్ణయించిందని Bowen, L.J. (pp. 499, 501) అన్నారు. ఆయన Scholes v. Brookలో Romer, J.ను అనుసరించారు. A. L. Smith, L.J. అదే విధంగా తార్కికించారు.
25. నిర్ణయం: ఒకప్పుడు ఏమి అనుకున్నా, Nocton v. Ashburton (1914) అధికారిక మార్గదర్శకం ఇస్తుంది. Derry v. Peekలోని Lords కేవలం deceit దావా పునాదిని పరిశీలించారని Viscount Haldane (p. 947) అన్నారు. వేరే సంబంధాన్ని deceit నిలుస్తుందా అనే దానితో పరీక్షించాలని వారు చెప్పలేదు. తర్వాతి authorityలు దానిని అతిశయోక్తిగా చూశాయి. ఆ తీర్పు బాధ్యతలు తలెత్తే రంగంలో ఒక భాగాన్ని మాత్రమే కవర్ చేసింది.
26. నిర్ణయం: నిజాయితీ duty పక్కనే, పూర్తిగా వేరే స్వభావమున్న కేసులు ఉన్నాయని Viscount Haldane (p. 955) అన్నారు. పక్షాల పరిస్థితులు, సంబంధాలు ప్రత్యేక బాధ్యతా duties కలిగిస్తాయా అని అవి ప్రశ్నిస్తాయి. ప్రత్యేక duty, చట్టంలో సూచిత ఒప్పందం నుండి లేదా equityలో fiduciary బాధ్యత నుండి రావచ్చు. Derry v. Peek నిర్ణయించినది కేవలం డైరెక్టర్లు ప్రజలకు fiduciary duty చెల్లించలేదని.
27. గమనిక: duty లేకుండా negligence ఉండదని Lord Dunedin అన్నారు. duties ప్రపంచం మొత్తానికి (alterum non laedere) ఉండవచ్చు, ఒప్పందం నుండి రావచ్చు, లేదా trustee–beneficiary లేదా guardian–ward లాంటి ఒప్పందం లేని సంబంధం నుండి రావచ్చు.
28. గమనిక: Derry v. Peek పూర్తిగా deceit దావా అని Lord Shaw (p. 970) అన్నారు. p. 972లో, ఒకరు సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వాల్సిన, ఇతరులు లావాదేవీకి ఆధారంగా నమ్మదగిన సంబంధాలు పక్షాల మధ్య ఉంటే, మంచి విశ్వాసంతో ఇచ్చినా పొరపాటుకు బాధ్యత ఏర్పడుతుందని ఆయన అన్నారు. నిజాయితీ లోపం అవసరం లేని duty ఉల్లంఘన దావాలకు Derry v. Peekతో సంబంధం లేదని Lord Parmoor (p. 978) అన్నారు. నిజాయితీ లోపంలో mens rea (దోషపూరిత మనస్సు) ఉంటుందని ఆయన పేర్కొంటారు.
29. నిర్ణయం: Nocton v. Ashburton మార్గదర్శకత్వంతో, Le Lievre v. Gouldలో Cann v. Willson తప్పు అని నిర్ణయించకూడదు. ఒప్పందంతో సంబంధం లేకుండా, సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వడం నిజాయితీగా, జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన duty కలిగించే సంబంధాన్ని ఏర్పరచవచ్చు.
30. గమనిక: అమాయకమైన misrepresentationకు ఒక వ్యక్తి బాధ్యుడు కాదనే సూత్రాన్ని పూర్తిగా నిలబెట్టడం ముఖ్యమని Heilbut, Symons & Co. v. Buckletonలో Lord Moulton (p. 51) నొక్కిచెప్పారు. duty ఉన్నచోట పరిహారం ఉందని గుర్తించడం దీనిని బలహీనపరచదు. ఆ సిద్ధాంతం జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన duty చట్టంలో లేనిచోటే వర్తిస్తుందని Low v. Bouverieలో Lord Bowen అన్నారు.
31. నిర్ణయం: ఇలాంటి కేసుల్లో విచారణ, పక్షాల మధ్య ఒక duty కలిగించే సంబంధం ఉందా, ఆ duty‌లో duty of care కూడా ఉందా అనేదే. fiduciary సిద్ధాంతాన్ని, స్పష్టమైన లేదా సూచిత ఒప్పందాల నుండి వచ్చే duty of careను, ఇతర special relationships నుండి వచ్చే duty‌ను Derry v. Peek ప్రభావితం చేయలేదని Lord Haldane Robinsonలో మళ్లీ చెప్పారు.
32. నిర్ణయం: ఇప్పుడు స్థిరపడినదిగా పరిగణించాలి: ప్రత్యేక నైపుణ్యం ఉన్న వ్యక్తి, ఆ నైపుణ్యంపై ఆధారపడే మరొకరికి సహాయం చేయడానికి "irrespective of contract, to apply that skill for the assistance of another person who relies upon such skill" అని చేపడితే, duty of care ఏర్పడుతుంది. సేవ మాటల ద్వారా ఇవ్వడం వల్ల తేడా ఉండదు.
33. నిర్ణయం: ఇతరులు అతని తీర్పు, నైపుణ్యం లేదా జాగ్రత్తగా విచారించే సామర్థ్యంపై సహేతుకంగా ఆధారపడగల స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తి సమాచారం లేదా సలహా ఇచ్చినా, లేదా అది ఇతరులకు చేరడానికి అనుమతించినా, వారు నమ్ముతారని తెలిసినా లేదా తెలిసి ఉండాల్సినా duty of care ఏర్పడుతుంది.
34. గమనిక: తమ సమాధానం National Provincial యొక్క పేరు తెలియని కస్టమర్‌కు చేరుతుందని బ్యాంకుకు తెలుసన్న ఆధారంపై ఆయన దీనిని వర్తింపజేస్తారు. City office తెలుసుకోవాలనుకుంది అని చెప్పడం ఆ నిర్ధారణను ఆపదు.
35. నిర్ణయం: పేరు తెలియని ఆ వ్యక్తికి బ్యాంకు ఏదో duty చెల్లించింది. నిజాయితీ duty ఉంది. పెద్ద ప్రశ్న duty of care ఉందా అని. బ్యాంకు విచారణకు సమాధానం ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. బ్యాంకుల మధ్య విచారణలకు సమాధానం ఇవ్వడం సౌలభ్యం, మర్యాద, పరస్పర వ్యాపార ప్రయోజనానికి సంబంధించిన విషయం.
36. నిర్ణయం: Hedleysకు నేరుగా బ్యాంకు సమాధానం ఇచ్చి ఉండేది కాదనే విషయం, తమ సమాధానం ఎలా వాడబడుతుందో బ్యాంకుకు తెలిసిన దానిని ప్రభావితం చేయదు. బ్యాంకు ఏమి చేపట్టిందో పరిశీలించేటప్పుడు దానిని పక్కన పెట్టలేము.
37. నిర్ణయం: రికార్డులు వెతకడానికి, అనుకూల ప్రతికూల అంశాలను తూకం వేయడానికి, సమతుల్య నివేదిక రూపొందించడానికి సమయం, శ్రమ వెచ్చించడాన్ని బ్యాంకు చేపట్టలేదు. Pearson, L.J. ఆ మాటలు వాడారు. విచారణ చేసిన బ్యాంకు, దాని కస్టమర్ దానిని ఆశించరు. ఇదే Lord Haldane మెరే విచారణ అన్నదాని అర్థం.
38. గమనిక: Parsons v. Barclay & Co.లో, రిఫరెన్స్ కోరిన బ్యాంకర్ బయటి విచారణలు చేయనవసరం లేదని Cozens-Hardy, M.R. అన్నారు. అతని ముందున్న పుస్తకాలు, ఖాతాల నుండి నిజాయితీగా సమాధానం ఇస్తే చాలు. ఇక్కడ, అన్ని విచారణలు చేసే, ప్రతిఫలం పొందే సంస్థ ఇచ్చే సంపూర్ణ వివరణాత్మక నివేదిక ఆశించబడలేదు.
39. నిర్ణయం: creditworthinessపై సంక్షిప్త అభిప్రాయం నిజాయితీ సమాధానానికి మించిన duty‌ను మోయదనే అభిప్రాయానికి బలం ఉంది. దీనిని విస్తృతంగా నిర్ణయించాల్సిన అవసరం లేదు, ఎందుకంటే అది సాధారణ ప్రకటనతో కవర్ కాదు.
40. నిర్ణయం: ఆయన తీర్పులో, బ్యాంకు తన మాటల ద్వారా duty of care చేపట్టడాన్ని సమర్థవంతంగా నిరాకరించింది. బాధ్యత లేకుండా అనే ప్రాతిపదికపైనే అది సమాధానం ఇచ్చింది. సమాధానం అందుకొని దానిపై చర్య తీసుకోవాలని ఎంచుకున్న విచారణకర్తలు దాని నిబంధనలను విస్మరించలేరు. ఆయన మాటల్లో, "They cannot accept a reply given with a stipulation and then reject the stipulation."
41. నిర్ణయం: ఆమోదిత సూత్రాల ప్రకారం, Rutter v. Palmerలో లాగా, ఆ మాటలు నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యతను మినహాయించడానికి సరిపోయేవి. ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.

Lord Hodson అభిప్రాయం

1. గమనిక: అడ్వర్టైజింగ్ ఏజెంట్లయిన అప్పీలుదారులు, Easipower creditworthinessపై రిఫరెన్సులు ఇవ్వడంలో ప్రతివాదుల నిర్లక్ష్యానికి నష్టపరిహారం కోరుతున్నారు. Easipower లిక్విడేషన్‌లోకి వెళ్లింది, దాని అడ్వర్టైజింగ్ ఆర్డర్ల ఖర్చులో అధిక భాగాన్ని అప్పీలుదారులు తిరిగి పొందలేకపోయారు.
2. గమనిక: బ్యాంకర్లు నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారని, అప్పీలుదారులు నమ్మి నష్టపోయారని విచారణ న్యాయమూర్తి నిర్ధారించారు. రిఫరెన్సులు ఇచ్చేటప్పుడు జాగ్రత్త తీసుకునే duty చట్టం విధించదని, నిజాయితీగా ఉండటమే duty అని ఆయన ప్రతివాదులకు అనుకూలంగా తీర్పు ఇచ్చారు.
3. గమనిక: తాము నిర్లక్ష్యంగా లేమని, రిఫరెన్సుల వల్ల ఏ నష్టమూ కలగలేదని ప్రతివాదులు వాదిస్తున్నారు. ఏ duty చెల్లించలేదన్న అంశాన్ని మొదట లేవనెత్తారు, అది సరైతే నిర్ణయాత్మకం. అంతర్లీన ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఎల్లప్పుడూ బాధ్యతను నిరాకరించిన బ్యాంకర్లు ఎప్పుడైనా ఏదైనా duty చేపట్టారా.
4. గమనిక: రిఫరెన్స్ ఇచ్చేటప్పుడు, అప్పీలుదారులు లేదా మరొక మూడో పక్షం దానిపై ఆధారపడవచ్చని తెలిసి ప్రతివాదులు చేపట్టిన లేదా వారిపై విధించబడిన duty పై అప్పీలుదారులు ఆధారపడ్డారు. కేసు మొదట special relationship ప్రాతిపదికన వాదించబడింది. అది Heaven v. Penderలో Lord Esher ప్రవేశపెట్టిన proximity పై, లేదా ప్రత్యేక నైపుణ్యం ఉన్నట్లు చెప్పుకునేవారు సహేతుక జాగ్రత్తతో దానిని వినియోగించాలని చెప్పే కేసులపై ఆధారపడింది.
5. గమనిక: negligence పరిధి విస్తృతమని Donoghue v. Stevenson చూపిస్తుంది. చర్యకు కారణాలు మానవ తప్పిదం అంత వైవిధ్యమైనవని, negligence వర్గాలు మూసివేయబడవని Lord Macmillan (p. 619) అన్నారు. ఏ పరిస్థితులు సంబంధాన్ని సృష్టిస్తాయన్న దానిలోనే భిన్నాభిప్రాయానికి అవకాశం ఉంది.
6. గమనిక: అక్కడ తయారీదారు తనిఖీ చేయలేని సీసాలో అల్లం బీర్ అమ్మాడు. Old Gates Estates, Ltd. v. Toplis & Harding & Russellలో Wrottesley, J. నిర్లక్ష్యపు valuation కోసం tortలో నష్టపరిహారం ఇవ్వలేనని భావించారు. ఆయన Donoghue v. Stevensonను ప్రాణం, అవయవం లేదా ఆరోగ్యానికి ప్రమాదానికి పరిమితం చేశారు.
7. నిర్ణయం: అది Donoghue v. Stevenson యొక్క నిజమైన అభిప్రాయం అని Lord Hodson భావించరు. తనిఖీ ఆశ లేని కేసులకు Grant v. Australian Knitting Millsలో, repairersకు Haseldine v. C. A. Daw and Son, Ltd.లో ఆ నిర్ణయం విస్తరించబడింది. నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలకు నష్టపరిహారంపై అది ఎప్పుడూ వర్తింపజేయబడలేదు.
8. గమనిక: Candler v. Crane, Christmas & Co. (1951)లో ఒప్పంద లేదా fiduciary సంబంధం లేకుండా నిర్లక్ష్యపు తప్పుడు ప్రకటన దావాకు ఆధారం కాదని Court of Appeal మెజారిటీ నిర్ణయించింది. దీనిని Donoghue v. Stevenson మార్చలేదు. ఒకరు మరొకరికి లేదా అతని ఆస్తికి దగ్గరగా ఉంటే, వ్యక్తిగత గాయం కలిగించకూడదనే, లేదా అతని ఆస్తిని గాయపరచకూడదనే duty ఉంటుందన్న Le Lievre v. Gouldలో Lord Esher భాషను Cohen, L.J. ప్రస్తావించారు.
9. గమనిక: నష్టం భౌతికం కాని చోట neighbour సిద్ధాంతం వర్తించలేదని Asquith, L.J. అన్నారు. ఆస్తి గాయం కూడా కవర్ అవుతుందనే తప్ప, మెజారిటీ Wrottesley, J. కంటే ముందుకు వెళ్లలేదు. Donoghue v. Stevensonలో Lord Atkin అధికారికమని పిలిచిన Le Lievre v. Gouldకు తాము కట్టుబడి ఉన్నామని వారు, విచారణ న్యాయమూర్తి నిర్ణయించారు.
10. గమనిక: Le Lievre v. Gouldలోని పక్షాలకు proximityని విస్తరించడానికి Lord Esher నిరాకరించారు. ఆ రెండు కేసుల మధ్య చెల్లుబాటయ్యే తేడాను Candler మెజారిటీ చూపలేకపోయింది.
11. నిర్ణయం: చెల్లుబాటయ్యే తేడా ఉందని Denning, L.J.తో Lord Hodson అంగీకరిస్తారు. Le Lievre v. Gouldలో mortgagees తనిఖీ చేసే అవకాశం కలిగి, తమ స్వంత surveyor తనిఖీని షరతుగా కోరారు. Candlerలో వాది ఒక సంభావ్య పెట్టుబడిదారు అని, ఖాతాలను అతనికి చూపించాల్సి ఉందని accountants కు తెలుసు.
12. గమనిక: Cann v. Willson తోసిపుచ్చబడిందని Le Lievre v. Gould నిర్ణయించింది. Cann v. Willson వాస్తవాలు Candlerకు in pari materia (సమాన స్వభావం). ఒప్పందంతో సంబంధం లేకుండా ప్రతివాదులు duty చెల్లించారని, వాది నమ్మిన నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలు చేశారని Chitty, J. ప్రతివాదులను బాధ్యులుగా చేశారు.
13. గమనిక: రెండవ ఆధారంపై Derry v. Peek Court of Appealను తోసిపుచ్చింది. మొదటి ఆధారం తాకబడలేదు. అది George v. Skivingtonపై ఆధారపడింది, దానిని Donoghue v. Stevenson స్పష్టంగా ధృవీకరించింది.
14. గమనిక: George v. Skivingtonలోని hair wash నిర్లక్ష్యంగా కలపబడిందని, ప్రతివాది అది సురక్షితమని చెప్పినట్లు కూడా declaration చెప్పిందని Asquith, L.J. పేర్కొన్నారు. గాయానికి దారితీసే తప్పు లేబుల్ లాంటి నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనకు, పదార్థాల నిర్లక్ష్యపు కలయికకు మధ్య చెల్లుబాటయ్యే తేడా Lord Hodson‌కు కనిపించదు.
15. గమనిక: Le Lievre v. Gould నిర్ణయించిన సమయంలో Derry v. Peek నిజంగా ఉన్నదానికంటే ఎక్కువ దూరం వెళ్లిందని బహుశా భావించారు. డైరెక్టర్ల నిజాయితీతో కూడిన కానీ నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలు మోసంగా దావాకు ఆధారం కావని అది నిర్ణయించింది. అవి negligenceలో కూడా దావాకు ఆధారం కావని పరోక్షంగా నిర్ణయించింది; అది pleading చేయబడలేదు.
16. గమనిక: జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన duty ఉన్నట్లు పరిస్థితులు చూపితే నిర్లక్ష్యపు misstatementకు దావా ఉంటుందని Nocton v. Ashburton చూపించింది. ఆయన 955–956 పేజీల్లో Lord Haldane‌ను ఉటంకిస్తారు. పక్షాల పరిస్థితులు, సంబంధాల నుండి ప్రత్యేక duty రావచ్చు. అది చట్టంలో సూచిత ఒప్పందాన్ని లేదా equityలో fiduciary బాధ్యతను కలిగించవచ్చు.
17. గమనిక: ఆ వాస్తవాల నుండి ప్రకటనలో జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన ప్రత్యేక duty ఊహించలేమని, డైరెక్టర్లు ప్రజలకు fiduciary duty చెల్లించలేదని Derry v. Peek నిర్ణయించిందని Lord Haldane అన్నారు. special relationship ఆరోపించినప్పుడల్లా అది స్పష్టంగా చూపబడాలని కూడా ఆయన చేర్చారు.
18. నిర్ణయం: Candlerలో Court of Appealకు చేసిన వాదనను, Denning, L.J. విభేదన తీర్పులో ఇవ్వబడిన ప్రభావాన్ని Lord Hodson సంక్షిప్తీకరించారు. దాని వాస్తవాల విషయంలో ఆయన గౌరవపూర్వకంగా అంగీకరిస్తారు. మెజారిటీ తీర్పుకంటే అదే ప్రాధాన్యమివ్వదగినది. మెజారిటీ అభిప్రాయానికి Le Lievre v. Gould ratio decidendi మద్దతు ఉంది, దానిని అనుసరించడం వారి తప్పు కాదు.
19. నిర్ణయం: అప్పీలుదారులు ప్రత్యేక duty రుజువు చేయగలిగితే, దాని ఉల్లంఘనపై గెలుస్తారన్న స్థాయికి మాత్రమే ఇది వారిని తీసుకువెళ్తుంది.
20. నిర్ణయం: trustee–beneficiary, solicitor–client, తల్లిదండ్రులు–బిడ్డ, లేదా guardian–ward లాంటి fiduciary సంబంధాలు కాకుండా, జాగ్రత్తగా ఉండే duty చట్టం విధించే ఇతర పరిస్థితులు ఉన్నాయి. ఆ duty వ్యక్తిగత గాయం లేదా ఆస్తి గాయం నివారణకే పరిమితం కాదు. సంబంధం తగినంత సన్నిహితంగా ఉంటే ద్రవ్య నష్టాన్ని నివారించడాన్ని కూడా అది కవర్ చేస్తుంది.
21. గమనిక: Courts of Equity దాదాపు ప్రతి రూపంలో fiduciary సంబంధాన్ని గుర్తించాయని Plowright v. Lambertలో Field, J. అన్నారు. సలహా ఇవ్వడానికి ముందుకు రావడం ద్వారా విశ్వాస సంబంధాన్ని స్వచ్ఛందంగా సృష్టించవచ్చని, తర్వాత సలహాదారు కొనుగోలు చేయడానికి అనర్హుడవుతాడని చెప్పిన ఒక కేసును ఆయన ప్రస్తావించారు. మూల పాఠం ఇక్కడ ఆగిపోతుంది.
22. నిర్ణయం: బాధ్యత నష్టం స్వభావంపై ఆధారపడటం చూడటం కష్టం. Morrison Steamship Company, Ltd. v. Greystoke Castle (Cargo Owners)లో Lord Roche (p. 280) ఒక ఉదాహరణ ఇచ్చారు. నిర్లక్ష్యపు lorry డ్రైవర్ ఒక lorryని దెబ్బతీస్తాడు. రెండో lorryలోని సరుకులు దెబ్బతినవు, కానీ సరుకు యజమానికి అయిన ఖర్చును నేరుగా దావా ద్వారా తిరిగి పొందవచ్చు.
23. నిర్ణయం: Candlerలో Court of Appeal మెజారిటీ Nocton v. Ashburton గురించి ఎరుగనివారు కాదు. Lord Haldane కేవలం ఖచ్చితమైన fiduciary సంబంధాలను దృష్టిలో ఉంచుకున్నారని వారు భావించారు. ఆ మాటలు అలా పరిమితం కావనే Lord Hodson అభిప్రాయం.
24. నిర్ణయం: పాత authorityలు దీనికి మద్దతిస్తాయి. fiduciary సంబంధం లేకుండా సహేతుక జాగ్రత్త duty ఉంటుందని Shiells v. Blackburne, Wilkinson v. Coverdale, Gladwell v. Steggal చూపిస్తాయి. ప్రత్యేక నైపుణ్యం ఉన్నట్లు చెప్పుకునేవారికి అది వర్తిస్తుంది.
25. నిర్ణయం: Shiells v. Blackburneలో Lord Loughborough ప్రకటన ఎల్లప్పుడూ అధికారికమని అంగీకరించబడుతుంది. అక్కడ వాది అది నిర్దేశించిన ప్రమాణాన్ని అందుకోలేకపోయినా, దానిని dictumగా కొట్టివేయకూడదు. నైపుణ్యం సూచించే స్థితిలో ఒక పనిని తన నైపుణ్యం మేరకు ఉచితంగా చేపట్టేవాడు ఆ నైపుణ్యాన్ని వదిలేస్తే, అది gross negligence అని అది చెబుతుంది.
26. గమనిక: ఇతర కార్యకలాపాల కంటే మాటల విషయంలో proximity స్థాపించడం కష్టం. కేవలం యాదృచ్ఛిక పరిశీలనలపై ఆధారపడకూడదు, Fish v. Kellyలో వలె. ఇవి సూత్రానికి కాక రుజువు కష్టానికి సంబంధించినవి.
27. గమనిక: Woods v. Martins Bank, Ltd.లో, బ్యాంకు తనను పెట్టుబడి సలహాదారుగా చూపించుకుందని Salmon, J. నిర్ణయించారు. అది సహేతుకంగా జాగ్రత్తగల సలహా ఇవ్వలేదు, అప్పట్లో వాది కస్టమర్ కాకపోయినా అది బాధ్యత వహించింది.
28. గమనిక: Candlerకు కట్టుబడి ఉన్నందున, న్యాయమూర్తి దీనిని fiduciary సంబంధంపై ఆధారపరిచారు. fiduciary అనే పదాన్ని సాగదీసినా, ఆ నిర్ణయాన్ని special relationshipగా సమర్థించవచ్చని Lord Hodson భావిస్తారు.
29. గమనిక: Court of Appealలో Harman, L.J. చెప్పిన అంశాన్ని Lord Hodson విస్మరించరు, దానిని ప్రతివాదుల న్యాయవాది విస్తరించారు. అమాయకమైన misrepresentation నష్టపరిహారానికి దారితీయకపోవడం వింతగా కనిపిస్తుంది, అయినా నిర్లక్ష్యపు misrepresentation తో ఒప్పందం చేసుకోవడానికి ప్రేరేపించిన మూడో వ్యక్తిపై tortలో దావా వేయవచ్చు.
30. గమనిక: అమాయకమైన misrepresentation దావా కారణం కాదని, అది దావా కారణమైన negligenceకు సాక్ష్యమని Banbury v. Bank of Montrealలో (p. 713) Lord Wrenbury అన్నారు.
31. నిర్ణయం: ఇక్కడ special relationship ఉందా అన్న దానిపై, రిఫరెన్స్ యొక్క అసలు పదాలను ఆయన మినహాయించలేరు. ఆ మాటలు సృష్టించే కష్టాన్ని అప్పీలుదారులు అధిగమించలేరు. duty of care ఎప్పుడూ చేపట్టలేదని, విధించబడలేదని వాస్తవం అయితే, తగని భాషతో ప్రతివాదులు తమ duty నుండి తప్పుకోవాలని చూస్తున్నారని వారు చెప్పలేరు.
32. నిర్ణయం: మొదటి ప్రశ్న duty ఎప్పుడైనా విధించబడిందా అన్నది, దానికి ముందు వాడిన భాషను పరిగణించాలి. రిఫరెన్స్ ఇచ్చేవాడు తన అభిప్రాయం యొక్క నిజాయితీకి మించిన బాధ్యత లేకుండా ఇవ్వడం ద్వారా తనను తాను రక్షించుకోవడంలో చట్టపరంగా, నైతికంగా ఆయనకు అభ్యంతరం కనిపించదు. దాని అర్థం, ఆ అభిప్రాయం ఇవ్వడంలో నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యత లేకుండా.
33. నిర్ణయం: నిరాకరించిన బాధ్యత రిఫరెన్స్ ఇచ్చిన బ్యాంకుకే పరిమితమని ఆయన అంగీకరించలేరు. అది వివరాల ఖచ్చితత్వానికే సంబంధించిందని కూడా అంగీకరించలేరు.
34. నిర్ణయం: Robinson v. National Bank of Scotlandలో (1916 SC (HL) 154, p. 159) ఇలాంటి మాటలే ఉన్నాయి, దాని వాస్తవాలను ఏ ముఖ్య విషయంలోనూ వేరు చేయలేము. Inner Houseలో disclaimer మాటలను ప్రాముఖ్యత ఉన్నవిగా పరిగణించారు.
35. గమనిక: House of Lordsలో, ప్రకటనలు నిర్లక్ష్యంగా, తప్పుగా, తప్పుదారి పట్టించేవిగా ఉన్నాయని, కానీ ప్రత్యేక duty లేకపోవడం వల్ల pursuerకు పరిహారం లేదని అభిప్రాయం వ్యక్తమైంది. ఆ నిర్ధారణ disclaimer తో సంబంధం లేకుండా వచ్చింది. p. 157లో Viscount Haldane భాగాన్ని Lord Hodson ఉటంకిస్తారు, ఇది Nocton v. Ashburtonలో ఆయన చెప్పినదాన్ని పునరావృతం చేస్తుంది.
36. నిర్ణయం: Robinson అప్పీలుదారులకు వ్యతిరేకంగా నిర్ణయాత్మకం. కేసు పూర్తి వాదనకు ముందే ముగియడం, pursuer‌కు అన్యాయం జరిగిందని ఖర్చులు లేకుండా కొట్టివేయడానికి House సిద్ధపడటం దానిని బలహీనపరచవు.
37. నిర్ణయం: Court of Appealలో ప్రధాన తీర్పు ఇచ్చిన Pearson, L.J.తో ఆయన ఏకీభవిస్తారు. authority పక్కన పెడితే, సంక్షిప్త సమాధానం ఇచ్చే బ్యాంకర్ నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వడానికి మించిన duty‌ను అంగీకరిస్తాడని స్పష్టం కాదు. బయటి విచారణలు చేయాలని, సమతుల్య నివేదిక తయారు చేయడానికి సమయం వెచ్చించాలని బ్యాంకర్ నుండి ఆశించరు.
38. కారణం: తక్షణ సమాధానానికి duty of care, నిజాయితీ duty‌కు చాలా తక్కువ జోడిస్తుంది. తీవ్రంగా తప్పు సమాధానం నిజాయితీ లోపానికి కొంత సాక్ష్యం మాత్రమే.
39. గమనిక: ఇది Parsons v. Barclays Bank Ltd.లో Cozens-Hardy, M.R. అభిప్రాయానికి సమానం. రిఫరెన్స్ కోరిన బ్యాంకర్ బయటి విచారణలు చేయనవసరం లేదని ఆయన అన్నారు. లేకపోతే అది ప్రమాదకరమై, ఆరోగ్యకరమైన దీర్ఘకాల ఆనవాయితీని అంతం చేస్తుంది.
40. నిర్ణయం: రిఫరెన్సులు ఇచ్చే బ్యాంకర్లపై అదనపు భారం విధించడం అసహేతుకం. నిజాయితీకి మించి కావాలంటే, అందుబాటులో ఉన్న సమాచారాన్నంతా పరిశీలించడానికి వారు చాలా శ్రమ పడాల్సి రావచ్చు.
41. గమనిక: లబ్ధిదారుతో లావాదేవీ చేయబోయే అపరిచితుని విచారణలకు ట్రస్టీ సమాధానం ఇస్తే, తన అసలు జ్ఞానం, నమ్మకం మేరకు నిజాయితీ సమాధానాలు ఇవ్వడానికి మించి అతనికి బాధ్యత ఉండదని Low v. Bouverie నిర్ణయించింది. అతను స్వయంగా విచారణలు చేయనవసరం లేదు.
42. నిర్ణయం: తన వ్యాపారం సాధారణంగా నడుపుతూ రిఫరెన్సులు ఇచ్చే బ్యాంకర్ ట్రస్టీ కంటే అధ్వాన స్థితిలో ఉండకూడదు. Wood v. Martins Bank Ltd.లో లాగా బ్యాంకర్ కూడా బాధ్యత కలిగించే special relationshipలో చిక్కుకోవచ్చు. అప్పీలుదారులు నెగ్గడానికి అవకాశమిచ్చే ప్రత్యేక లక్షణాలు ఇక్కడ లేవు.
43. నిర్ణయం: duty of care ఏర్పడే ముందు ఉండాల్సిన ప్రత్యేక లక్షణాలను జాబితా చేయడం సాధ్యం కాదు. Lord Morris ప్రసంగం చదివిన తర్వాత, ఆయనతో ఏకీభవిస్తారు. ఇతరులు తన తీర్పు, నైపుణ్యం లేదా జాగ్రత్తగా విచారించే సామర్థ్యంపై సహేతుకంగా ఆధారపడే స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తి ఒక నిర్దిష్ట రంగంలో duty of care ఏర్పడుతుంది. ఆ వ్యక్తి సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వాలి, లేదా అది ఇతరులకు చేరడానికి అనుమతించాలి, దానిపై ఆధారపడతారని అతనికి తెలిసి లేదా తెలిసి ఉండాల్సి. ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.

Lord Devlin అభిప్రాయం

1. గమనిక: కొందరు వ్యాపారులకు సురక్షితంగా అప్పు ఇవ్వవచ్చా అని అప్పీలుదారులు తెలుసుకోవాలనుకున్నారు. వారి బ్యాంకు National Provincial, ఆ వ్యాపారుల బ్యాంకును సంప్రదించింది. ప్రతివాదులు ఏ రుసుము లేకుండా, సాధారణ పద్ధతిలో రిఫరెన్స్ ఇచ్చారు. అది ఎంత నిర్లక్ష్యంగా రాయబడిందంటే, వ్యాపారులు creditworthy కాకపోయినా అప్పీలుదారులు వారిని creditworthy అనుకున్నారు. ఫలితంగా వచ్చిన నష్టాన్ని అప్పీలుదారులు కోరుతున్నారు.
2. గమనిక: అప్పీలుదారులు ఎందుకు తిరిగి పొందకూడదో Mr. Foster మూడు కారణాలు ఇచ్చారు. మొదటిది చట్టం యొక్క సాధారణ ప్రకటన. నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలు చేయకూడదనే సాధారణ duty లేదు. దీనిని ఎవరూ సవాలు చేయరు. మాటల్లో నిజాయితీగా ఉండాల్సిన duty ఉంది, కానీ మాటల్లో జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన duty లేదు.
3. గమనిక: చర్యల్లో జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన సాధారణ duty కూడా లేదు. Donoghue v. Stevensonలో లాగా proximity సంబంధంలో ఉన్నవారికే duty పరిమితం. ప్రకటన చేసినవాడు తనకు ప్రత్యేక duty of care చెల్లించి ఉంటేనే తప్ప, నిర్లక్ష్యపు ప్రకటన వల్ల కలిగిన ఆర్థిక నష్టాన్ని వాది తిరిగి పొందలేడు. ఆ duty ఒప్పంద సంబంధమైనదై ఉండాలని, లేదా fiduciary అయి ఉండాలని, లేదా భౌతిక నష్టం నుండి ఆర్థిక నష్టం వచ్చిన proximity నుండి రావాలని Mr. Foster అంటారు. Candler v. Crane, Christmas & Co. నిర్ణయించినట్లు ఈ వర్గాలు సంపూర్ణమని ఆయన అంటారు.
4. గమనిక: ఒప్పంద, fiduciary duty వెలుపల proximity ఉండాలని Mr. Gardiner అంగీకరిస్తారు. అప్పుడు recovery భౌతిక నష్టం నుండి వచ్చిన నష్టానికే పరిమితమని ఆయన వివాదం చేస్తారు. భౌతిక నష్టం ద్వారా కాకుండా నేరుగా ఆర్థిక నష్టం కలిగించిన నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనకు బాధ్యత కలిగిన ఒక్క కేసునూ ఆయన ఉదహరించరు. సూత్రం recoveryని అనుమతిస్తుందని, ఏ authority దానిని అడ్డుకోదని ఆయన వాదిస్తారు. ఇది మొదటి, అత్యంత ప్రాథమిక వివాదాంశం.
5. గమనిక: Mr. Foster రెండవ కారణం ఏమిటంటే, కస్టమర్ కాని మూడో వ్యక్తికి రిఫరెన్స్ ఇచ్చే బ్యాంకర్‌కు special relationshipను రూపొందించలేము. దీనిని Robinson ఇప్పటికే నిర్ణయించిందని ఆయన అంటారు. మూడవ కారణం, వాస్తవాల ప్రకారం అప్పీలుదారులు అటువంటి సంబంధం వెలుపల ఉన్నారు. రిఫరెన్స్ కఠిన గోప్యమని, ఏ బాధ్యతా లేకుండా ఇవ్వబడిందని పేర్కొనబడటంపై ఆయన ఆధారపడతారు.
6. నిర్ణయం: Donoghue v. Stevensonలో అలాంటి ప్రశ్నను Lord Atkin సంప్రదించినట్లే ఆయన మొదటి ప్రశ్నను సమీపిస్తారు. Mr. Foster ప్రతిపాదన authorityల ఫలితమైతే, p. 582లో Lord Atkin మాటలు వర్తిస్తాయి. అది చట్టంలో తీవ్రమైన లోపం, సూత్రానికి చాలా విరుద్ధం, House అధికారం లేని అటువంటి నిర్ణయాన్ని అనుసరించడానికి ఆయన చాలాసేపు సంకోచిస్తారు.
7. నిర్ణయం: Mr. Foster చెప్పినట్లు చట్టం స్థిరపడి ఉంటే, చట్టం చక్కగా పరిహారం ఇవ్వగలిగిన చోట కూడా ఒక వ్యక్తికి పరిహారం లేకుండా పోతుంది. అది తీవ్రంగా అతార్కికం కూడా. ఏ చట్ట వ్యవస్థా దాని మూలంలో తర్కం లేకుండా పనిచేయదు.
8. నిర్ణయం: వాస్తవానికి negligence కేవలం చర్యలకే పరిమితమని, మాటలకు కాదని భావించారు, Derry v. Peek దానిని నిర్ణయించిందని ఊహించారు. అలా అయితే చట్టం తీవ్రంగా లోపభూయిష్టం. Derry v. Peek వాస్తవాల విషయంలో పార్లమెంట్ వెంటనే ఆ లోపాన్ని సరిదిద్దింది. డైరెక్టర్లు ప్రాస్పెక్టస్‌లో తమకు ఇష్టమైనంత నిర్లక్ష్యంగా ఉండవచ్చని ఇప్పుడు ఊహించలేము.
9. నిర్ణయం: మాటల్లో, చర్యల్లో negligence మధ్య సరళమైన తేడా అర్థమయ్యేది కానీ ఆచరణ సాధ్యం కానిది. ఓవర్‌హాల్, మరమ్మతు కోసం ఇచ్చిన కారును తీసుకోండి. దానిని నిర్లక్ష్యంగా మరమ్మతు చేసి సురక్షితమని చెబితే ప్రతివాది గాయపడిన డ్రైవర్‌కు బాధ్యుడు. మరమ్మతు అవసరం లేదని నిర్లక్ష్యంగా తేల్చి సురక్షితమని చెబితే బాధ్యుడు. దానిని ఓవర్‌హాల్ చేయడం నిర్లక్ష్యంగా విస్మరించి సురక్షితమని చెబితే కూడా బాధ్యుడు.
10. నిర్ణయం: ఈ కేసుల్లో ఏ దాన్లోనైనా, సమీప కారణం నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనే అని, దానికి డ్రైవర్ తిరిగి పొందలేడని వాదించడం అసంబద్ధం. ఒప్పందంలో సేవ duty ఉండే చోట, తనిఖీ, చేసిన లేదా చేయని చర్యలు, ఇచ్చిన సలహా మధ్య తేడా చూపలేము. ఆహారం హానికరం కాదని నిర్లక్ష్యంగా ధృవీకరించే విశ్లేషకుడి ఉదాహరణతో Denning, L.J. Candlerలో దీనిని గమనించారు. తేడా అక్కడ ఉందని Mr. Foster వాదించరు.
11. నిర్ణయం: ఆర్థిక నష్టం భౌతిక గాయం ద్వారా కలిగిందా లేక నేరుగా కలిగిందా అనే దానిపై తేడా ఇప్పుడు ఆధారపడుతుందని అంటున్నారు. దీనిలో ఆయనకు తర్కం, సామాన్య జ్ఞానం రెండూ కనిపించవు. తన వృత్తిని సురక్షితంగా కొనసాగించవచ్చని రోగికి డాక్టర్ నిర్లక్ష్యంగా సలహా ఇచ్చాడు, రోగి ఆరోగ్యం దెబ్బతిని జీవనోపాధి కోల్పోయాడనుకోండి. రోగికి పరిహారం ఉంది.
12. నిర్ణయం: వృత్తిని సురక్షితంగా కొనసాగించగలిగినా, కొనసాగించలేడని డాక్టర్ నిర్లక్ష్యంగా సలహా ఇచ్చి, రోగి జీవనోపాధి కోల్పోతే పరిహారం లేదంటారు. కానీ రోగి half a guinea చెల్లించిన ప్రైవేట్ రోగి అయితే, అతను మొత్తం తిరిగి పొందుతాడు. దీనిని ఆయన అర్థరహితం అంటారు, అది అర్థం చేసుకోవడానికి నిరాకరించడం వల్ల వస్తుంది. ఈ గీత విపరీత స్థితి నుండి వెనక్కి తగ్గినవారు చేరిన చోటే.
13. గమనిక: దాదాపు 70 సంవత్సరాలుగా ప్రశ్నించబడకుండా ఉన్న Le Lievre v. Gould తప్ప, ఆయన House నిర్ణయాలను మాత్రమే పరిశీలిస్తారు. ఆయన ఒత్తిడికే లొంగుతారు, ఒప్పింపుకు కాదు. సంబంధిత ఐదు House నిర్ణయాలు Derry v. Peek, Nocton v. Ashburton, Robinson v. National Bank of Scotland, Donoghue v. Stevenson, Greystoke Castle.
14. నిర్ణయం: Greystoke Castle ప్రధాన ధారకు వెలుపల ఉంది. ఒక ఢీకొనడం ఓడను దెబ్బతీసింది. సరుకు దెబ్బతినని సరుకు యజమానులు general average contributionకు బాధ్యులయ్యారు. వారు రెండో ఓడపై దావా వేశారు, ఆ ఆర్థిక నష్టాన్ని తిరిగి పొందవచ్చని House నిర్ణయించింది. House ఏ సాధారణ సూత్రాన్నీ నిర్దేశించలేదు. కానీ భౌతిక నష్టం లేని ఆర్థిక నష్టం స్వభావరీత్యా తిరిగి పొందలేనిదని వాదించడం ఆ కేసు వల్ల అసాధ్యం.
15. గమనిక: Derry v. Peek ప్రభావం Nocton v. Ashburtonలో అధికారికంగా చెప్పబడింది. Lord Shaw (p. 970), Lord Parmoor (p. 978) మద్దతుతో, p. 947లో Lord Haldane‌ను ఆయన ఉటంకిస్తారు. Lords సాధారణ deceit దావా పునాదిని మాత్రమే పరిశీలించారు. అక్కడి సంబంధం నిజాయితీకి మించిన ప్రత్యేక duty ఇవ్వదని వారు భావించారు.
16. నిర్ణయం: Derry v. Peekలో అమాయకమైన లేదా నిర్లక్ష్యపు misrepresentation ఆరోపణ లేదు (14 App Cas at 338), కాబట్టి దానిపై House ఏ ప్రకటనా చేయలేదు. ఉండి ఉంటే House దానిని తోసిపుచ్చి ఉండేదని ఆయన ఖచ్చితంగా అనుకుంటారు. కానీ Lords ఏమనుకుని ఉండవచ్చనేది ఇంగ్లాండ్ చట్టం కాదు. ఈ విషయంపై House ఏ చట్టాన్నీ నిర్దేశించలేదు.
17. నిర్ణయం: ఒప్పందం లేకపోతే, మోసం లేకుండా negligence దావా నిలవదని Derry v. Peek నిర్ణయించిందని Le Lievre v. Gould తప్పుగా భావించింది. p. 498లో Lord Esher, p. 504లో A. L. Smith, L.J. అలా అన్నారు. ఇది తప్పని Nocton v. Ashburtonలో House ఫలితంగా చెప్పింది.
18. నిర్ణయం: సమాన అధికారం ఉన్న కోర్టు తర్వాత Le Lievre v. Gouldకు ఎంతవరకు కట్టుబడి ఉండేదో ఆయన నిర్ణయించాల్సిన అవసరం లేదు. దాని వాస్తవాలపై నిర్ణయం సరైనదే కావచ్చు, తార్కికం మరీ విస్తృతం. దాని ప్రభావంపై Asquith, L.J. (p. 193), Denning, L.J. (p. 181) భిన్నాభిప్రాయాలు. 1914 తర్వాత మినహాయింపులు కనుగొనడానికి న్యాయవాది Le Lievre v. Gould వైపు కాదు, Nocton v. Ashburton వైపు చూస్తాడు. Le Lievre v. Gouldలో ఏ సూత్రమూ House కదిలించకూడనంత లోతుగా పాతుకుపోలేదు.
19. గమనిక: ఇరుపక్షాలూ Nocton v. Ashburtonను అత్యంత ముఖ్యమైన authorityగా అంటాయి. Derry v. Peek విధించిందని భావించిన పరిమితులను అది తొలగించిందని అప్పీలుదారులు అంటారు. అది ఒప్పందానికి fiduciary బాధ్యతను మాత్రమే చేర్చి, ఇంకా విస్తరణకు తలుపు మూసిందని ప్రతివాదులు అంటారు. ప్రశ్న చాలా వాదించబడిందని, అనిశ్చితంగా ఉందని, కష్టాలు సారానికి కాక రూపానికి సంబంధించినవని Lord Haldane (p. 943) ప్రారంభించారు.
20. గమనిక: ప్రధాన కష్టం statement of claim నుండి చర్యకు కారణాన్ని కనుగొనడంలో ఉంది. Nocton సహా అనేకమందికి mortgageపై డబ్బు ఇచ్చిన తర్వాత Lord Ashburton పరిహారం కోరారు. statement of claim ఫిర్యాదులతో కూడిన సుదీర్ఘ కథనం. £65,000 అప్పు ఇవ్వమని Nocton ఇచ్చిన సలహా మంచి విశ్వాసంతో సలహా ఇచ్చే solicitor సలహా కాదని paragraph 13లో మాత్రమే చెప్పారు. retainer ఆరోపణ లేదు, ఒప్పందంలో ఏదీ pleading చేయలేదు.
21. గమనిక: £65,000 అప్పు ఇవ్వడానికి Nocton, తన గోప్య solicitorగా, వాదిని తప్పుగా సలహా ఇచ్చి ప్రేరేపించాడని declaration కోరారు. security లో కొంత భాగాన్ని విడుదల చేయమని సలహా ఇస్తున్నప్పుడు, తాను స్వతంత్రంగా, మంచి విశ్వాసంతో సలహా ఇస్తున్నానని వాది నమ్మడానికి Nocton అనుమతించాడని paragraphs 31 నుండి 33 చెప్పాయి. దానికి ప్రత్యేక పరిహారం కోరలేదు.
22. గమనిక: కేసు House‌కు చేరే వరకు ఏ ముఖ్యమైన చట్టపరమైన అంశమూ లేవనెత్తబడలేదు. ఏకైక వివాదాంశం మోసమని, అది రుజువు కాలేదని Neville, J. నిర్ణయించారు. pleadings గురించి ఆయన అభిప్రాయంతో Court of Appeal ఏకీభవించింది. negligence దావా ఉంటే అది దాదాపు రక్షణ లేనిదని Cozens-Hardy, M.R. అన్నారు, కానీ కొత్త చర్యా కారణం statute-barred అవుతుంది కాబట్టి సవరించడం ఆలస్యమైంది. Court of Appeal వాస్తవాలపై కొంత మేరకు తిరగదోసి, release విషయంలో మోసం ఉందని కనుగొంది.
23. గమనిక: Houseలో, మోసంపై Neville, J.తో House విభేదించే అవకాశం తక్కువని ప్రతివాది న్యాయవాదికి చెప్పారు. p. 943లో నివేదించబడిన ఆయన వాదన, fiduciary సంబంధంలో ఉన్న వ్యక్తి విధి ఉల్లంఘనకు దావాకు ఆరోపణలు సరిపోయేంత విస్తృతమని. పాత equity కేసులు తరచూ fiduciary బాధ్యత ఉల్లంఘనకు మోసం అనే పదం వాడాయని ఆయన పేర్కొన్నారు. తర్వాత ఆయనను ఆపారు.
24. గమనిక: మొదటి ప్రశ్న statement of claim negligenceను కవర్ చేస్తుందా అన్నది. Lord Parmoor అవుననుకుని ఆ ప్రాతిపదికపై అప్పీలును నిర్ణయించారు (p. 965). చివరకు Lord Dunedin కూడా అదే చేశారు. ఆయన Viscount Haldane‌తో కూడా ఏకీభవించారు.
25. గమనిక: Lord Atkinson ఏకీభవిస్తూ, Viscount Haldane negligence బహుశా కవర్ అవుతుందని భావించారు. దావాను deceit లేదా negligence అని చదవాలని ఆయన అనలేదు. అది మూడో రూపానికి, అంటే fiduciary బాధ్యత ఉల్లంఘనకు పరిహారం అమలు చేసే పాత Chancery bill‌కు దగ్గరగా ఉందని ఆయన అన్నారు (p. 946). deceitలో నైతిక మోసం రుజువును కోరడం ఆ పరిహారాన్ని సంకుచితం చేసిందనే అభిప్రాయాన్ని ఆయన తిరస్కరించారు.
26. గమనిక: pleadings మోసంతో సంబంధం లేని దావాను చూపించాయని Lord Shaw (p. 967) నిర్ణయించారు. అది మరొకరికి బాధ్యత అప్పగించబడిన వ్యక్తి చేసిన misstatementలకు, ఆ బాధ్యత వైఫల్యానికి సంబంధించినది. లావాదేవీ సమయంలో పక్షాల సంబంధం ఏమిటని ఆయన అడిగారు (p. 968). ప్రతివాది వాది solicitor, కాబట్టి సలహా ఇవ్వాల్సిన duty ఉందని ఆయన అన్నారు (p. 969).
27. గమనిక: p. 972లో, ఇతరులు ఆధారపడదగిన సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వాల్సిన duty ఒకరిపై ఉన్న సంబంధం ఒకసారి ఉంటే, పొరపాటుకు బాధ్యత ఏర్పడుతుందని Lord Shaw అన్నారు. మంచి విశ్వాసంతో ఇచ్చినా అది వర్తిస్తుంది. ఆ duty నెరవేరడం ఒప్పందానికి సమానమైన పరిస్థితి అది. ఆ సంబంధాన్ని fiduciary అని Lord Shaw ఎక్కడా అనలేదు.
28. గమనిక: p. 948లో Viscount Haldane దాదాపు అవే మాటల్లో సూత్రాన్ని నిర్దేశించారు. మాటల్లో negligence బాధ్యత చర్యల్లో బాధ్యతకంటే భిన్నంగా అభివృద్ధి చెందింది. అయినా, సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వడంలో జాగ్రత్త వహించాల్సిన ప్రత్యేక duty ఒక వ్యక్తిపై ఏర్పడవచ్చు. ఆ duty చేపట్టబడిందా అనేది సంబంధంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ప్రకటనలో ప్రత్యేక duty of careగా సరిగ్గా పరిగణించగల కేసులు అనేకం ఉన్నాయి.
29. గమనిక: Viscount Haldane ఈ సూత్రాన్ని fiduciary duty ఉల్లంఘనకు మాత్రమే వర్తింపజేశారు. వాస్తవాల ప్రకారం అది తప్పనిసరి, ఎందుకంటే pleading గురించి ఆయన అవగాహనలో ఆయన equitable fraud చూపాల్సి వచ్చింది.
30. నిర్ణయం: Nocton v. Ashburtonలో House, Le Lievre v. Gouldలో లాగా Derry v. Peek దృక్కోణం చాలా సంకుచితమని స్పష్టంగా భావించింది. ఒప్పందం వెలుపల, జాగ్రత్తగల సలహా, ఖచ్చితమైన సమాచారం ఇవ్వాల్సిన duty విధించే special relationship ఉండవచ్చని అది భావించింది. మెజారిటీ దీనిని fiduciary బాధ్యత ఉల్లంఘనకు మించి విస్తరించలేదు. వారిలో ఎవరూ అది దానికే పరిమితమని అనలేదు. కాబట్టి అటువంటి సాధారణ సూత్రం ఉందనే ప్రాతిపదికపై House ముందుకు వెళ్లవచ్చు, fiduciary బాధ్యతకు మించి ఏ కేసులకు అది విస్తరిస్తుందో చెప్పవచ్చు.
31. నిర్ణయం: Robinson v. National Bank of Scotland ప్రధానంగా Mr. Foster రెండవ అంశానికి సంబంధించినది. ఆయన మొదటి అంశంపై, ప్రత్యేక duties ఒప్పందం, fiduciary duty‌కే పరిమితమని చెప్పే authority కాదు. Nocton v. Ashburtonలోని సూత్రాన్ని fiduciary సంబంధాలకు Lord Haldane పరిమితం చేయలేదని అది స్పష్టమైన authority. ఇతర special relationships నుండి వచ్చే duties of careను గుర్తించే స్వేచ్ఛ కోర్టులకు ఉందని ఆయన p. 157లో మళ్లీ చెప్పారు.
32. గమనిక: Donoghue v. Stevensonలో Lord Atkin రెండు పనులు చేశారు. p. 580లో సాధారణ భావనను చెప్పి, p. 599లో నిర్దిష్ట ప్రతిపాదనను రూపొందించారు. అవసరమైన అంశాలు వదిలేయబడి, ఇంగ్లీష్ చట్టం యొక్క అనుకూలత పరిమితం కాకుండా, అవసరమైనదానికంటే విస్తృత పదాల్లో చట్ట ప్రతిపాదనలు చెప్పడం గురించి p. 584లో ఆయన హెచ్చరించారు.
33. గమనిక: సాధారణ భావనను ఇప్పుడు proximity సూత్రం అంటారు. మీ పొరుగువారికి హాని కలిగిస్తాయని మీరు సహేతుకంగా ముందుగా ఊహించగల చర్యలు లేదా విస్మరణలను నివారించడానికి సహేతుక జాగ్రత్త తీసుకోవాలి. మీ పొరుగువాడు అంటే, అతనిని మీరు సహేతుకంగా పరిగణనలోకి తీసుకోవాల్సినంత దగ్గరగా, ప్రత్యక్షంగా ప్రభావితమయ్యే వ్యక్తి.
34. గమనిక: నిర్దిష్ట ప్రతిపాదన ఏమిటంటే, మధ్యలో సహేతుకంగా తనిఖీ చేసే అవకాశం లేకుండా వినియోగదారుకు చేరాలని ఉద్దేశించి ఉత్పత్తులను అమ్మే తయారీదారు, జాగ్రత్త లేకపోవడం వినియోగదారు ప్రాణానికి లేదా ఆస్తికి హాని చేస్తుందని తెలిసి, వినియోగదారుకు సహేతుక జాగ్రత్త duty చెల్లిస్తాడు.
35. నిర్ణయం: ప్రతి కేసు వాస్తవాలపై వాది, ప్రతివాది మధ్య proximity ఉందా అని న్యాయమూర్తిని అడగకూడదు. అది సాధారణ భావనను దుర్వినియోగం చేయడమే, ఇంగ్లీష్ చట్టం అభివృద్ధి చెందే మార్గం కాదు. ప్రత్యేక duty కలిగించే ఒక వర్గాన్ని తెరవడానికి Lord Atkin ఆ భావనను ఉపయోగించారు. Donoghue v. Stevenson పాత వర్గాన్ని విస్తరించింది లేదా ఇదే విధమైన కొత్త వర్గాన్ని సృష్టించింది. ఉదాహరణలు పెరిగే కొద్దీ ఉన్న వర్గం పెరుగుతుంది, కణం విభజన చెందే వరకు.
36. గమనిక: Lord Thankerton (p. 603), Lord Macmillan (pp. 619-620) అదే విధంగా సమీపించారు. సంబంధం జాగ్రత్త తీసుకునే duty కలిగిస్తుందా అని వారు నేరుగా అడిగారు. Lord Thankerton వాడిన special relationship అనే పదమే Nocton v. Ashburtonలో Lord Haldane వాడారు. రంగం భిన్నం, కానీ అన్వేషణ లక్ష్యం ఒకటే.
37. నిర్ణయం: అప్పీలుదారులు Donoghue v. Stevensonను చాలా గట్టిగా నొక్కారు. proximity చర్యలకు వర్తించినట్లే మాటలకు కూడా వర్తించాలి, కానీ సాధారణ భావనగా అది వారిని ఎక్కువ దూరం తీసుకెళ్లదు. నిర్దిష్ట ప్రతిపాదనను certificateకు లేదా బ్యాంకర్ల రిఫరెన్స్‌కు అక్షరాలా వర్తింపజేయడం సరిపోదు. certificate మధ్యలో తనిఖీ అవకాశాన్ని విచారించడం ఫలప్రదం కాదు.
38. నిర్ణయం: Donoghue v. Stevenson అసలు విలువ ఏమిటంటే, నిర్దిష్ట సమస్యలను పరిష్కరించడానికి చట్టం ఎలా అభివృద్ధి చెందగలదో చూపడం. ఈ సంబంధం ప్రత్యేక duty కలిగించే వర్గానికి సరిపోతుందా అన్నదే ప్రశ్న. మొదటి అడుగు authorityలు ఎంతవరకు వెళ్లాయో చూడటం, ఎందుకంటే కొత్త వర్గాలు రాత్రికి రాత్రి పుట్టవు.
39. గమనిక: ఇక్కడి సమస్య consideration సిద్ధాంతానికి అనుబంధ ఫలితం. ప్రతివాదులు నామమాత్రపు రుసుము వసూలు చేసి ఉంటే, ఇది ఉండేది కాదు. consideration లేని ఒప్పందం సాధ్యమైతే, ప్రశ్న special relationship ఉందా అని కాక, ఒప్పందం ఉందా అని ఉండేది.
40. నిర్ణయం: తాము ఒక సేవ చేశారని ప్రతివాదులు తిరస్కరించలేరు. అది ఉచితమని, కాబట్టి బాధ్యత లేదని వారి ప్రధాన ఆధారం. అది చట్టం కాదు. consideration లేకుండా ఒక సేవ చేస్తానన్న వాగ్దానాన్ని ఒప్పందంగా అమలు చేయలేరు. కానీ సేవ చేసి నిర్లక్ష్యంగా చేస్తే, వాగ్దానం పొందినవాడు tortలో పరిహారం పొందవచ్చు.
41. గమనిక: ఇది ఉచిత bailee (ఇతరుల వస్తువులను ఉంచుకున్నవాడు) బాధ్యతకు పునాది. Coggs v. Bernard (1703)లో ప్రతివాది వాది brandyలో కొంత ఒలికించాడు. consideration ఆరోపించకపోయినా declaration నిలబడింది. దావాకు కారణం ప్రతివాదిపై ఉంచిన నమ్మకమని, దానికి అతను తన చేపట్టడం ద్వారా అంగీకరించాడని, నిర్లక్ష్యంతో విఫలమయ్యాడని Gould, J. అన్నారు.
42. గమనిక: ఈ ప్రతిపాదన bailmentకు పరిమితం కాదు. Skelton v. London & North Western Railway Co.లో Willes, J. (p. 636) దీనిని negligence అంతటికీ వర్తింపజేశారు. ఒక వ్యక్తి స్వచ్ఛంద చర్య చేపడితే, దానిని అనుచితంగా చేస్తే బాధ్యుడు, చేయకపోతే కాదు. Banbury v. Bank of Montrealలో కస్టమర్‌కు పెట్టుబడులపై సలహా ఇచ్చే బ్యాంకుకు సలహా ఇవ్వాల్సిన బాధ్యత లేదని Finlay, L.C. (p. 654) అన్నారు. అది ఇస్తే, నిర్లక్ష్యపు సలహాకు బాధ్యత వహిస్తుంది.
43. గమనిక: నష్టం కేవలం ఆర్థికమైన చోట కూడా ఈ సూత్రం వర్తింపజేయబడింది. Wilkinson v. Coverdale (1793)లో ప్రతివాది వాది fire policyని ఉచితంగా పునరుద్ధరిస్తానని చేపట్టాడు. దానిని పనిచేయకుండా చేసే లాంఛనాలను అతను విస్మరించాడు. దావా నిలిచింది.
44. గమనిక: ఇలాంటి రెండు కేసుల్లో నిర్లక్ష్యం రుజువు కాకపోవడంతో ప్రతివాదులు గెలిచారు. రెండూ చట్టంలో దావా నిలుస్తుందనే ప్రాతిపదికపై సాగాయి. Shiells v. Blackburne (1789)లో ప్రతివాది వాది leatherను dressed leatherకు బదులు wrought leatherగా నమోదు చేశాడు, leather జప్తు అయింది. Dartnall v. Howard (1825)లో ప్రతివాదులు దివాలా తీసిన ఇద్దరు వ్యక్తుల వ్యక్తిగత హామీపై వాది కోసం annuity కొన్నారు. వారు ఉచిత ఏజెంట్లుగా కనిపించారని, నిర్లక్ష్యం లేదా అపనిజాయితీ ఆరోపించలేదని తీర్పును నిలిపివేశారు.
45. గమనిక: నామమాత్రపు consideration ఏర్పరిచి, ఒప్పందంలో దావా వేయడం ద్వారా అనేక కేసులు అదే ఫలితానికి చేరాయి. Coggs v. Bernardలో Holt, C.J. (p. 189) బాధ్యతను రెండు ఆధారాలపై ఉంచారు. వస్తువులను అతనికి అప్పగించడమే consideration సరిపోతుందని ఆయన అన్నారు. ఆ వాగ్దానం nudum pactum (కేవలం వాగ్దానం) కాదని అన్నారు. ఒక వ్యక్తి ఒక పనిలోకి దిగి, నమ్మకాన్ని తనపై వేసుకుంటే, విఫలమైనప్పుడు దావా నిలుస్తుందని ఆయన అన్నారు.
46. గమనిక: De La Bere v. Pearson Ltd. consideration సరిపోతుందనే ఆధారంపై నిర్ణయించిన కేసు. వార్తాపత్రిక పాఠకుల ఆర్థిక విచారణలను ఆహ్వానించింది. దాని city editor ఒక stockbrokerని సూచించాడు, అతను undischarged bankrupt, ఆ విషయం ఎడిటర్ తెలుసుకుని ఉండాల్సింది. ప్రశ్న ప్రచురణకు పాఠకుడు అంగీకరించడంలో consideration ఉందని Vaughan Williams, L.J. (p. 287) కనుగొన్నారు. ఆహ్వానించినట్లు పాఠకుడు విచారణ చేయడంలో అది ఉందని Sir Gorell Barnes, President (p. 289) కనుగొన్నారు.
47. గమనిక: తాను ధృవీకరించిన వ్యక్తి పట్ల డాక్టర్ బాధ్యతపై Everett v. Griffithsలో, చికిత్సకు లోబడటం మంచి consideration అని Scrutton, L.J. (p. 191) అన్నారు.
48. నిర్ణయం: ఈ ఉదాహరణలు చట్టం ఏదో ఒక విధంగా న్యాయమైన ఫలితానికి చేరిందని చూపిస్తాయి. ఈ రోజు ఆ ఫలితాన్ని negligence చట్టం ద్వారా సాధించవచ్చు, సాధించాలి. కృత్రిమ consideration నిర్మించడం అనవసరం, అవాంఛనీయం. చర్యా కారణాన్ని, ఒప్పందంతో సంబంధం లేని స్వచ్ఛంద బాధ్యత నిర్వహణలో వైఫల్యంగా చూడటం మంచిదన్న Sir Frederick Pollock అభిప్రాయంతో ఆయన ఏకీభవిస్తారు.
49. నిర్ణయం: చేపట్టిన సేవలో సమాచారం పొందడం, అందించడం ఉన్న చోట ఈ సూత్రం ఇంకా స్పష్టంగా వర్తింపజేయబడలేదు. అది ఎందుకు వర్తించకూడదో ఆయనకు కనిపించదు. Derry v. Peek నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలపై బాధ్యతను తోసిపుచ్చిందనే తప్పు నమ్మకం లేకపోతే, అది బహుశా వర్తించి ఉండేది.
50. నిర్ణయం: సమాచారం వాస్తవమా, అభిప్రాయమా లేక రెండింటి మిశ్రమమా అన్నది ముఖ్యం కాదు. అది ప్రత్యేక విచారణల నుండి వచ్చిందా, ఇప్పటికే తెలిసిన వాస్తవాల నుండా, వృత్తిపరమైన జ్ఞానం నుండా అన్నదీ ముఖ్యం కాదు. విచారణ చేయాల్సిన duty, చెప్పాల్సిన duty మధ్య తేడా చూపలేము.
51. నిర్ణయం: మాటల్లోనూ చర్యల్లోనూ duty of care కలిగించే special relationships ఒప్పందానికి లేదా fiduciary duty‌కు పరిమితం కావని చెప్పడానికి తగినంత authority ఉంది. అవి Lord Shaw (p. 972) ఒప్పందానికి సమానమని పిలిచిన సంబంధాలను కూడా కలిగి ఉంటాయి. ఇవి assumption of responsibility ఉన్న సంబంధాలు, consideration లేకపోవడం తప్ప అక్కడ ఒప్పందమే ఉండేది.
52. నిర్ణయం: స్పష్టమైన బాధ్యత లేదా warranty ఉన్నచోట కష్టం తక్కువ. కష్టం సూచిత బాధ్యతను కనుగొనడంలో ఉంది. అప్పుడు consideration లేకపోవడం అసంబద్ధం కాదు. చెల్లింపు అనేది, సమాచారం ఇచ్చేవాడు తనపై ఆధారపడుతున్నారని తెలుసుకుంటున్నాడనడానికి చాలా మంచి సాక్ష్యం. consideration లేనప్పుడు, సామాజిక, వృత్తిపరమైన సంబంధాలను, ఒప్పంద, ఒప్పందేతర సంబంధాలను వేరు చేయడంలో ఎక్కువ జాగ్రత్త అవసరం.
53. నిర్ణయం: సలహాదారు పూర్తిగా మంచితనంతో వ్యవహరిస్తున్నాడా, లేదా పరోక్షంగా ప్రతిఫలం పొందుతున్నాడా అన్నది ముఖ్యం కావచ్చు. వాణిజ్యానికి సహాయపడటం కోసమే బ్యాంకు రిఫరెన్స్ ఇవ్వదు. తమ కస్టమర్ల మంచి క్రెడిట్‌ను ధృవీకరించడానికి నిరాకరించడం వల్ల వారి ఒప్పందాలు విఫలమైతే, అది తమ కస్టమర్లను నిరుత్సాహపరుస్తుంది.
54. గమనిక: ఆయన ఇతర అభిప్రాయాలను, సమాచారం లేదా సలహాపై చర్య తీసుకునేవారి పట్ల బాధ్యతను సృష్టించే సంబంధానికి వారి నిర్వచనాలను చదివారు. బాధ్యత చట్టం ద్వారా కొన్ని రకాల వ్యక్తులు లేదా పరిస్థితులపై విధించబడుతుందని Lordsలో ఎవరూ అనలేదని ఆయన అర్థం చేసుకున్నారు. అది స్వచ్ఛందంగా, సాధారణంగా లేదా ఒక నిర్దిష్ట లావాదేవీ కోసం అంగీకరించబడుతుంది లేదా చేపట్టబడుతుంది.
55. గమనిక: సాధారణ సంబంధం అంటే solicitor–client లేదా banker–customer లాంటిది. Woods v. Martins Bank, Ltd.లో వాదిలా కాకుండా, ఇక్కడ అప్పీలుదారులు బ్యాంకు కస్టమర్లు లేదా సంభావ్య కస్టమర్లు కారు.
56. నిర్ణయం: బాధ్యత రిఫరెన్స్ ఇచ్చే ఒకే చర్యకు మాత్రమే అంటుకోగలదు, ఆ చర్య బాధ్యత చేపట్టడానికి స్వచ్ఛంద అంగీకారాన్ని సూచిస్తే మాత్రమే. అప్పీలును House కొట్టివేసే ఆధారానికి ఇదే పునాది.
57. నిర్ణయం: సూచిత ఒప్పందాన్ని చట్టం ఏ షరతుల్లో ఊహిస్తుందో, ఒప్పందాన్ని ఊహించే షరతుల్లాగే, వాటిని ఖచ్చితంగా రూపొందించడం సాధ్యం కాదు. సాధారణ నియమాన్ని చూపేదిగా ఇతర Lords చేసిన ఏ ప్రకటననైనా ఆయన స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. ప్రకటన చేయడంలో duty of care ఎప్పుడు ఉంటుందన్న Candler విభేదన తీర్పులో Denning, L.J. ప్రకటనకు కూడా ఆయన అదే గౌరవం ఇస్తారు.
58. నిర్ణయం: ఆయన రెండు కారణాలతో ఇంతకంటే ముందుకు వెళ్లరు. మొదటిది, Nocton v. Ashburtonలో Lord Shaw ప్రసంగం, ఒప్పందానికి సమానమైన సంబంధమనే భావన ఈ కేసును కవర్ చేస్తాయి. National Provincial ద్వారా రిఫరెన్స్ ఒక పేరు తెలియని కస్టమర్‌కు, ఆ కస్టమర్ వాడకం కోసం చేరాలని ప్రతివాదులు ఉద్దేశించారని అప్పీలుదారులు చూపాలి. లేనిది అధికారిక consideration మాత్రమే.
59. నిర్ణయం: ఈ కేసు ఆయన ఉదహరించిన authorityల పరిధిలోకి వస్తుంది, వాటిలో Wilkinson v. Coverdale అత్యంత దగ్గరి ఉదాహరణ.
60. నిర్ణయం: ఆయన wherever there is a relationship equivalent to contract there is a duty of care అనే ప్రతిపాదనతో సంతృప్తి చెందుతారు. సంబంధం సాధారణమైనది లేదా నిర్దిష్టమైనది కావచ్చు. Solicitor–client సాధారణ సంబంధం, Nocton v. Ashburton దానికి authority. Banker–customer మరొకటి, దానికి Woods v. Martins Bankలో Salmon, J. నిర్ణయం, దానిని ఆయన ఆమోదిస్తారు. ఇంకా స్థాపించాల్సినవి ఉండవచ్చు.
61. నిర్ణయం: సాధారణ సంబంధం ఉన్నచోట, దాని ఉనికిని రుజువు చేస్తే చాలు, duty అనుసరిస్తుంది. ఇక్కడ లాగా ఒక నిర్దిష్ట సంబంధం ad hoc (ఆ సందర్భం కోసం) ఏర్పడితే, స్పష్టమైన లేదా సూచిత బాధ్యత చేపట్టడం ఉందా అని కోర్టు వాస్తవాలను పరిశీలించాలి.
62. గమనిక: ఈ ప్రతిపాదన proximity యొక్క సాధారణ భావనకు ఒక అనువర్తనమని ఆయన భావిస్తారు. భవిష్యత్తు కేసులకు ఒప్పందంతో సంబంధం లేని కొత్త, విస్తృత ప్రతిపాదన అవసరం కావచ్చు. ఉదాహరణకు, Donoghue v. Stevensonలో అల్లం బీర్ ఏ వ్యక్తికీ సరఫరా చేయబడనట్లే, ఒక ప్రకటన ఏ ప్రత్యేక వ్యక్తికీ సరఫరా చేయబడకపోవచ్చు.
63. గమనిక: అప్పుడు proximityకి తిరిగి వెళ్లి, Donoghue v. Stevensonలో చేసినట్లే నిర్దిష్ట ప్రతిపాదనను రూపొందించాల్సి ఉంటుంది. ఈ రోజు ప్రసంగాలు, Denning, L.J. తీర్పు, Restatement ప్రతిపాదన, దాని కేసులు మార్గదర్శకం ఇస్తాయి. ఏదైనా రూపకల్పనకు కట్టుబడే ముందు ఆ కేసులు ఏ ఆకారం తీసుకుంటాయో చూడటానికి ఆయన ఇష్టపడతారు.
64. నిర్ణయం: negligence వర్గాలు ఎప్పటికీ మూసివేయబడవని Lord Macmillan dictumను ఆయన అక్షరాలా తీసుకుంటారు. proximity సూత్రాన్ని ఉదాహరించే ఏ కొత్త వర్గాన్ని లేదా ప్రతిపాదనను కూడా స్వీకరించేంత విశాలమైనది ఇంగ్లీష్ చట్టం.
65. గమనిక: జాగ్రత్తకు రెండవ కారణం ఏమిటంటే, అవసరమైన షరతు నెరవేరినా పరిమితం చేసే నిబంధనలకు వ్యతిరేకంగా ఆయన కాపాడాలనుకుంటున్నారు. ఒక ప్రతివాది వాదితో, ఒక నిపుణుడిని పెట్టుకుని డబ్బు వృథా చేయవద్దు, నేను ఉచితంగా చేస్తాను, నామీద ఆధారపడవచ్చు అనవచ్చు.
66. నిర్ణయం: ఆ సందర్భంలో, ఏ వృత్తికీ చెందకపోవడం, అర్హతలు లేదా ప్రత్యేక నైపుణ్యం లేకపోవడం, అవి ఉన్నట్లు చెప్పుకోకపోవడం అన్న కారణంతో మాత్రమే ప్రతివాది బాధ్యత నుండి తప్పించుకోలేడు. ఆ అంశాలు చట్టపరమైన బాధ్యత చేపట్టే అవకాశం తక్కువని చూపుతాయి, తరచూ నిర్ణయాత్మకం కావచ్చు. కానీ అవి సిద్ధాంతపరంగా నిర్ణయాత్మకం కావు, వాటిని నిర్వచించలేము.
67. కారణం: వాటిని నిర్వచిస్తే, వాదులు De La Bere v. Pearsonలో లాగా ఒప్పందంలో దావా వేసి, consideration లా పనిచేసేదాన్ని ఏర్పరుస్తారు. అది అవాంఛనీయం. దీనిని నివారించడానికి ఉత్తమ మార్గం, consideration ఉన్నా లేకపోయినా తేడా లేకుండా చట్టాన్ని స్థిరపరచడం.
68. నిర్ణయం: అప్పీలుదారుల వాదన సరైతే అనేక నిర్ణయాలు భిన్నంగా నిర్ణయించబడేవని అన్నారు. ఆయన వాటిని పరిశీలించరు. కానీ Le Lievre v. Gould, దాని తార్కికంపై ఆధారపడిన అన్ని నిర్ణయాలు ఇక అధికారికమైనవిగా పరిగణించబడవు. Devlin, J. నిర్ణయం Heskell v. Continental Exporters (1950) 1 All E. R. 1033 at p. 1044ను ఆయన ప్రత్యేకంగా చేరుస్తారు. భవిష్యత్తులో ఇలాంటి వాస్తవాలు వస్తే, ఇప్పుడు నిర్దేశించిన సూత్రాల వెలుగులో కొత్తగా నిర్ణయించాలి.
69. గమనిక: Mr. Foster మొదటి కారణం చాలా ప్రాథమికమైనది కాబట్టి దానిపై ఆయన సమయం వెచ్చించారు. duty to take care ఉందా అనే ప్రమాణాలు స్థిరపడే వరకు వాస్తవాలపై సరైన సమాధానం కనుగొనలేము. అది జరిగాక, వాటిని ఇక్కడ వర్తింపజేయడం చిన్న విషయం.
70. నిర్ణయం: బ్యాంకర్ రిఫరెన్స్ ఎవరి వాడకం కోసం అందించబడిందో, consideration ఇవ్వలేదన్న కారణంతో మాత్రమే బ్యాంకర్‌పై దావా వేయకుండా అతను ఆపబడడు. ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఒప్పందానికి సమానమైన దావాను అప్పీలుదారులు ఏర్పరచగలరా, బాధ్యత అంగీకరించడానికి సూచిత బాధ్యతపై ఆధారపడగలరా.
71. నిర్ణయం: Mr. Foster రెండవ అంశం విఫలమవుతుంది. బ్యాంకర్ రిఫరెన్స్ ఎప్పటికీ అటువంటి దావాకు దారితీయదని ఈ House Robinsonలో నిర్దేశించలేదు. ఆ వాస్తవాల్లో బ్యాంకు pursuer వాడకం కోసం రిఫరెన్స్ అందించలేదు. దాని సాధారణ disclaimer తో సంబంధం లేకుండా, అతని వాడకానికి అది ఏ బాధ్యతా చేపట్టలేదు.
72. నిర్ణయం: Robinsonలో pursuer రిఫరెన్స్‌ను ఎప్పుడూ చూడలేదు. అతనికి దాని gloss (సారాంశం) మాత్రమే ఇవ్వబడిందని Lord Justice-Clerk (1916 S.C. 58) అన్నారు. ఇది pursuer, ప్రతివాదుల మధ్య సంబంధాన్ని ఒప్పంద స్వభావ సంబంధంగా భావించలేనంత దూరం చేస్తుంది.
73. గమనిక: ఇక్కడి వాస్తవాల్లో, Mr. Foster మూడో అంశం అదే ఫలితం కోసం వాదిస్తుంది. రిఫరెన్స్ కస్టమర్ కోసమని ప్రతివాదులకు తెలుసని ఊహించకూడదని ఆయన అంటారు. తెలిసినా, రిఫరెన్స్ కస్టమర్‌కు చేరాలని వారు ఉద్దేశించలేదని ఆయన అంటారు. అది కస్టమర్ బ్యాంకు తన బాధ్యతతో సలహా ఇవ్వడానికి ముడి సమాచారం మాత్రమే.
74. నిర్ణయం: సాధారణ బాధ్యత-లేదన్న disclaimer లేకపోతే ఈ వాదనలను ఆయన పరిశీలించాల్సి ఉండేది, ఎలాగైనా అది నిర్ణయాత్మకం. దీనిపై Lord Reid తార్కికం, ముగింపుతో ఆయన పూర్తిగా ఏకీభవిస్తారు.
75. నిర్ణయం: "A man cannot be said voluntarily to be undertaking a responsibility" అని అంటారు, దానిని అంగీకరిస్తున్న క్షణంలోనే అది తనకు లేదని ప్రకటిస్తే. ఒక పక్షం తాను ఇప్పటికే చేపట్టిన లేదా చేపట్టడానికి ఒప్పందం చేసుకుంటున్న బాధ్యత నుండి మినహాయింపు కోరినప్పుడే, exemption మాటలను duty ఉనికితో సమన్వయం చేసే సమస్య వస్తుంది. ఈ కారణం వల్లనే ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.

Lord Pearce అభిప్రాయం

1. గమనిక: ఆయన Nocton v. Ashburtonలో Lord Haldane ప్రకటనతో (p. 948) ప్రారంభిస్తారు. మాటల్లో negligence బాధ్యత చర్యల్లో negligence బాధ్యతకంటే భిన్నంగా అభివృద్ధి చెందింది. అయినా సమాచారం లేదా సలహా ఇవ్వడంలో జాగ్రత్త తీసుకునే ప్రత్యేక duty ఒక వ్యక్తిపై ఏర్పడవచ్చు. ఆ duty చేపట్టబడే కేసులను మూసపోసినట్లు పరిమితం చేయడానికి Lord Haldane చింతిస్తారు. అది పక్షాల సంబంధంపై ఆధారపడుతుంది, అనేక సంబంధాలు ప్రకటనలో ప్రత్యేక duty of care కలిగించవచ్చు.
2. గమనిక: వాదికి చెల్లించాల్సిన duty ఉండాలనే పట్టుదల ద్వారా negligence చట్టం ఉద్దేశపూర్వకంగా పరిమితం చేయబడింది. శూన్యంలో దావా వేయదగిన negligence ఉండదు. ఇతరుల నిర్లక్ష్యం వల్ల నష్టపోయిన ప్రతి ఒక్కరికీ ఉపశమనం ఇవ్వడం ఆచరణ సాధ్యం కాదు.
3. గమనిక: మాటల్లో negligence, చర్యల్లో negligenceకంటే భిన్నమైన సమస్యలను సృష్టిస్తుంది. మాటలు చర్యలకంటే అస్థిరమైనవి. అవి వేగంగా, దూరంగా ప్రయాణిస్తాయి, ఖర్చు కాకుండా వాడబడతాయి, లెక్కలేనన్ని వాస్తవాలు, ఇతర మాటలతో కలిసిపోతాయి. అయినా అవి ప్రమాదకరమైనవి, భారీ ఆర్థిక నష్టం కలిగించగలవు.
4. గమనిక: Grant v. Australian Knitting Mills Ltd.లో మధ్యలో తనిఖీ లేకపోవడం అనే పోలిక ప్రకారం, మాటలపై తనిఖీ లేకుండా ఎంతవరకు ఆధారపడతారో తరచూ సందేహాస్పదం, కష్టం. కేవలం మాటలు వినడం లేదా చదవడమే proximityని సృష్టిస్తే, వక్త బాధ్యుడయ్యే వ్యక్తులకు పరిమితి ఉండకపోవచ్చు. negligent చర్యల వల్ల నష్టం మరింత కనిపిస్తుంది, దాని పరిమితులు సులభంగా నిర్వచించబడతాయి.
5. గమనిక: Pasley and Another v. Freeman (1789) ప్రపంచం మొత్తానికి మాటల్లో నిజాయితీ duty ఉందని గుర్తించింది. ఇది సమాజ భౌతిక ప్రయోజనాలకు భిన్నంగా ఆర్థిక ప్రయోజనాలను కాపాడింది. దానిని duty of careకు విస్తరించే ప్రయత్నాలను Derry v. Peek అడ్డుకుంది.
6. గమనిక: Cann v. Wilsonలో, mortgage కోసం ఆస్తిని విలువకట్టడానికి యజమాని నియమించిన valuer, ప్రతిపాదిత mortgagee solicitor ముందు ఉంచిన నిర్లక్ష్యపు valuationకు బాధ్యుడని నిర్ణయించారు. ప్రతివాదులు తెలిసి ఆ స్థితిలో తమను ఉంచుకున్నారని, సహేతుక జాగ్రత్త duty తెచ్చుకున్నారని Chitty, J. అన్నారు. ఆయన దానిని George v. Skivingtonలోని hairwash‌తో పోల్చారు, అది తర్వాత Donoghue v. Stevensonలో ఆమోదించబడింది. కాబట్టి కేవలం ఆర్థిక నష్టం కోసం, కొనుగోలుదారు భార్యకు భౌతిక నష్టం కేసు నుండి సాదృశ్యం తీసుకున్నారు.
7. నిర్ణయం: Le Lievre v. Gould, Derry v. Peekతో అది నిలవదనే ఆధారంపై, ఆయనకు తప్పుగా అనిపించే విధంగా, Cann v. Wilsonను తోసిపుచ్చింది. Candler v. Crane, Christmas & Co.లో Denning, L.J. (p. 181) వివరించినట్లు, దాని ప్రత్యేక వాస్తవాలు ఆ నిర్ణయాన్ని సమర్థించాయి. కానీ దాని ratio decidendi తప్పు, ఎందుకంటే అది Derry v. Peek నిర్ణయించిన దానికంటే ఎక్కువ ఆపాదించింది.
8. గమనిక: Derry v. Peekకు చాలా ఎక్కువ ఆపాదించబడిందని Nocton v. Ashburton ఎత్తి చూపింది. అది అనుకున్నదానికంటే ఎక్కువ అని తర్వాతి authorityలు భావించే ధోరణి చూపాయని p. 947లో Lord Haldane‌ను ఆయన ఉటంకిస్తారు. అది బాధ్యతలు తలెత్తే రంగంలో ఒక భాగాన్ని మాత్రమే కవర్ చేసింది. నిజాయితీ కాకుండా ఇతర బాధ్యతలు ఉన్నాయి, వాటి ఉల్లంఘన నష్టపరిహార హక్కు ఇవ్వవచ్చు.
9. గమనిక: Lord Haldane Robinson v. National Bank of Scotlandలో p. 157లో అదే అభిప్రాయం చెప్పారు. Derry v. Peekపై అతిశయోక్తి దృక్కోణం తీసుకున్నారు. fiduciary సంబంధాల సిద్ధాంతం, సూచిత మరియు స్పష్టమైన ఒప్పందాల నుండి, ఇతర special relationships నుండి వచ్చే duty of care అన్నీ మిగిలి ఉన్నాయి.
10. నిర్ణయం: ఆ విధంగా Lord Haldane duty of care కలిగించే special relationships పరిధిని స్పష్టమైన మాటల్లో కాపాడారు. equity కోర్టులు fiduciary duty కనుగొనే కేసులకు దానిని ఆయన పరిమితం చేయలేదు.
11. గమనిక: Donoghue v. Stevenson మంచి పొరుగువాడు అనే విస్తృత సూత్రంపై, sic utere tuo ut alienum non laedas (ఇతరులకు హాని కలగకుండా మీ స్వంతాన్ని వాడుకోండి) పై, చర్యల్లో negligenceను గొప్పగా విస్తరించింది. ఆ సూత్రాలు మాటల్లో negligenceకు పూర్తిగా వర్తిస్తాయని వాదించబడుతోంది. Old Gate Estates, Ltd.లో Wrottesley, J. దానిని ప్రాణం, అవయవం లేదా ఆరోగ్యానికి పరిమితం చేయడం ద్వారా చాలా సంకుచితంగా చెప్పి ఉండవచ్చు.
12. నిర్ణయం: కానీ Donoghue v. Stevensonలో House భౌతిక నష్టం కలిగించే నిర్లక్ష్యపు చర్యలతో వ్యవహరిస్తోంది. దాని అభిప్రాయాలను మాటల్లో negligence వల్ల కలిగిన ఆర్థిక నష్టంతో వ్యవహరించేవిగా చదవలేము. కేవలం ఆర్థిక నష్టం చర్య ద్వారా negligence దావాకు ఎంతవరకు ఆధారమవుతుందో చెప్పడం దాని ఉద్దేశం కాదు. Morrison Steamship Co. Ltd. v. Greystoke Castle అది అవుతుందని నిర్ణయించింది. లేకపోతే మాటలకు ప్రత్యేకమైన సమస్యలను పరిగణించి ఉండేవారు. Donoghue v. Stevenson తన విస్తృత దృక్పథం నుండి సాదృశ్యం మాత్రమే ఇస్తుంది.
13. గమనిక: duty of care ఎంత విస్తృతమనేది చివరకు, నిర్లక్ష్యం నుండి రక్షణ కోసం సమాజం డిమాండ్ల గురించి కోర్టుల అంచనాపై ఆధారపడి ఉంటుంది. వ్యక్తి, ఆస్తి రక్షణతో పోలిస్తే ఆర్థిక రక్షణ వెనుకబడింది. సాధ్యమైన దావాల పరిమాణం, విస్తృతి విస్తరణను నిరోధించి ఉండవచ్చు.
14. గమనిక: అమెరికాలో, Glanzer v. Shepherd (1922) ఒక public weigherను కొనుగోలుదారుకు బాధ్యునిగా నిర్ణయించింది. అమ్మకందారు అతనిని నియమించాడు, అతని certificate సరఫరా చేసిన సరుకును నిర్లక్ష్యంగా ఎక్కువ చూపింది. అమ్మకందారు, కొనుగోలుదారు ఇద్దరూ తన నైపుణ్యం, జాగ్రత్తపై ఆధారపడతారని weigherకు తెలుసు. అమ్మకందారు అతనికి చెల్లించడం కేవలం వాణిజ్యంలోని యాదృచ్ఛిక విషయం.
15. గమనిక: ఆ కేసును అనుసరించి అభివృద్ధి చేశారు. Ultramares (1931)లో, నిర్ణయించని మొత్తానికి, నిర్ణయించని కాలానికి, నిర్ణయించని తరగతికి బాధ్యతకు ప్రతివాదులను గురిచేయడాన్ని కోర్టు ఇష్టపడలేదు. ఆర్థిక సహాయం పొందడమనే నిర్దిష్ట ఉద్దేశ్యం తెలియకుండా తమ ఖాతాల ముప్పై కాపీలు సరఫరా చేసిన auditors, వాటిపై ఆధారపడి అప్పు ఇచ్చిన వాదికి బాధ్యులు కారని అది నిర్ణయించింది.
16. గమనిక: దక్షిణాఫ్రికాలో, భిన్న చట్ట వ్యవస్థలో, Perlman v. Zonkendyk [1934] C.P.D. 151, Herschell v. Marupi [1954] 3 SALR 464 ఇదే విధమైన పురోగతిని, తర్వాత పరిమితిని చూపుతాయి.
17. గమనిక: Shiells v. Blackburne మార్గదర్శకం ఇస్తుంది. ఒక సాధారణ వ్యాపారి స్వచ్ఛందంగా, ప్రతిఫలం లేకుండా, మరొకరి సరుకుల పొట్లాన్ని, తన స్వంతదానితో కలిపి, ఎగుమతి కోసం Customs Houseలో నమోదు చేశాడు. అతను తప్పు denomination వాడాడు, రెండు పొట్లాలు జప్తు అయ్యాయి. gross negligence ఉందని వాది వాస్తవాలపై రుజువు చేయలేకపోయాడు.
18. గమనిక: bailor ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే ఉచిత చర్య చేసే bailee gross negligenceకు మాత్రమే బాధ్యుడని Lord Loughborough అన్నారు. కానీ నైపుణ్యం సూచించే స్థితి లేదా వృత్తిలో, తన నైపుణ్యం మేరకు ఒక పని ఉచితంగా చేపట్టేవాడు దానిని విస్మరిస్తే బాధ్యుడు. ఆ నమోదు చేపట్టిన ship broker లేదా Custom House clerk తప్పు నమోదుకు బాధ్యుడవుతాడు.
19. గమనిక: ఒక surgeon ఉచితంగా జబ్బుపడిన వ్యక్తికి సేవ చేయడానికి చేపడితే బాధ్యుడవుతాడని Heath, J. అన్నారు. వేరే వృత్తిలో ఉన్న వ్యక్తి ఉచిత సహాయం ఇచ్చి, తన నైపుణ్యాన్ని పూర్తిగా వాడకపోయినా, లేదా తన శక్తి మేరకు తగని చికిత్స ఇచ్చినా, బాధ్యుడు కాడు.
20. గమనిక: Gladwell v. Steggallలో 10 ఏళ్ల బాలిక ఆరోగ్యానికి కలిగిన గాయానికి surgeon, apothecary నుండి నష్టపరిహారం పొందింది. బిల్లు ఆమె తండ్రికి వెళ్లినా, ఆమె తన నియామకం వల్ల వచ్చిన duty ఉల్లంఘనకు tortలో దావా వేసింది. Wilkinson v. Coverdaleలో బీమా పాలసీ తీయడానికి ఉచితంగా చేపట్టి, దానిని నిర్లక్ష్యంగా చేసిన ప్రతివాది నష్టపరిహారానికి బాధ్యుడు కావచ్చని Lord Kenyon అంగీకరించారు.
21. నిర్ణయం: ఆ కేసుల్లో చర్యల్లో, మాటల్లో negligence మధ్య, లేదా భౌతిక, ఆర్థిక నష్టం మధ్య విభజన లేదు. వృత్తి, స్థితి లేదా కార్యంలో తమను తాము చూపించుకునే వ్యక్తులు, దానిలోని పనిని చేపట్టితే, నైపుణ్యం, జాగ్రత్త duty చెల్లిస్తారనేది ఆధారం. proximity పరంగా, ఒప్పంద రీత్యా కాకపోయినా, తమ నైపుణ్యం, జాగ్రత్తపై ఆధారపడుతున్నారని తెలిసినవారికి వారు ప్రత్యేకంగా దగ్గరగా ఉంటారు.
22. గమనిక: Shiells v. Blackburne తార్కికాన్ని Everett v. Griffiths వర్తింపజేసింది. తాను నియమించని, కానీ Lunacy Act కింద పరీక్షించాల్సిన వ్యక్తికి డాక్టర్ duty of care చెల్లించాడని Court of Appeal నిర్ణయించింది.
23. గమనిక: Denning, L.J. తన Candler విభేదనలో దానిపై ఆధారపడ్డారు. accountants, surveyors, valuers, analysts తమ క్లయింట్లు కాని ఇతరులు వ్యాపార సాధారణ క్రమంలో ఆధారపడే నివేదికల్లో duty of care చెల్లిస్తారని ఆయన నిర్ధారించారు. ఖాతాలను వారు స్వయంగా చూపే, లేదా తమ యజమాని చూపుతాడని తెలిసిన ఏ మూడో వ్యక్తికైనా, పెట్టుబడి లేదా ఇతర చర్యకు ప్రేరేపించడానికి, ఒప్పందంతో సంబంధం లేకుండా ఆ duty చెల్లించాలి.
24. గమనిక: వారి గురించి ఏమీ వినని, వారికి తెలియకుండా యజమాని ఖాతాలు అప్పగించే అపరిచితులను ఆయన మినహాయిస్తారు. ఆయన proximity పరీక్ష: ఖాతాలు వాదికి సమర్పించి అతను వాడటానికి అవసరమని accountants‌కు తెలుసా. ఇది Restatement paragraph 552కు కొంత సమానమైన ఫలితమిస్తుందని Lord Pearce గమనిస్తారు.
25. నిర్ణయం: Denning, L.J. మాటలతో Lord Pearce ఏకీభవిస్తారు. అవి మునుపటి కేసులతో, Lord Haldane పరిశీలనలతో సరిపోతాయి.
26. నిర్ణయం: ఇలా అనుకుంటే గందరగోళం ఏర్పడుతుందని, అమాయకమైన misrepresentation నష్టపరిహార హక్కు ఇవ్వదన్న నియమం ఉల్లంఘనవుతుందన్న వాదనను అంగీకరించరు. నిజమైన నియమం ఏమిటంటే, అమాయకమైన misrepresentation తనంతట తానే నష్టపరిహార హక్కు ఇవ్వదు. ప్రకటన warranty కావాలని పక్షాలు ఉద్దేశించినచోట, ఆ ఆధారంపై నష్టపరిహారం ఇస్తుంది (Heilbutt, Symons & Co. v. Buckleton).
27. నిర్ణయం: fiduciary సంబంధంలో ఉన్న పక్షాల మధ్య అమాయకమైన misrepresentation చేస్తే, negligence కోసం నష్టపరిహార హక్కు ఇవ్వవచ్చు. fiduciary కాని special relationships ద్వారా సృష్టించబడే duty of care కూడా ఉంది. అవి నిజాయితీతో పాటు జాగ్రత్త కూడా కోరబడుతుందనే భావనను కలిగిస్తాయి.
28. గమనిక: విచారణను National Provincial చేసిన undisclosed principals అయిన వాదుల పట్ల ప్రతివాదులపై duty of care విధించే special relationship ఉందా అన్నదే ప్రశ్న. సమాధానం పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. Fish v. Kellyలో లాగా యాదృచ్ఛిక సామాజిక సంప్రదింపు అటువంటి సంబంధాన్ని లేదా duty‌ను కలిగించదు.
29. నిర్ణయం: అటువంటి duty తీసుకురావడానికి, ప్రాతినిధ్యం సాధారణంగా వ్యాపార లేదా వృత్తిపరమైన లావాదేవీకి సంబంధించినదై ఉండాలి. దాని స్వభావం విచారణ గంభీరతను, సమాధానానికి ఇచ్చిన ప్రాముఖ్యతను, ప్రభావాన్ని స్పష్టం చేయాలి. Woods v. Martins Bank, Ltd.లో Salmon, J. duty కనుగొనడం సరైనదని అంగీకరించబడింది, కానీ దాని వాస్తవాలు పూర్తిగా భిన్నమైనవి.
30. నిర్ణయం: అత్యంత ముఖ్యమైన పరిస్థితి విచారణ, సమాధానం రూపం. రెండూ బాధ్యత లేకుండా అని స్పష్టంగా పేర్కొనబడ్డాయి. నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యతను మినహాయించేంత ఖచ్చితంగా ఆ మాటలు లేవని Mr. Gardiner అంటారు. కానీ మోసం తప్ప, ఇక్కడ negligence తప్ప మరేదీ బాధ్యతను సృష్టించలేదు. ఆ మాటలు మోసంలో భాగమవుతాయి కాబట్టి మోసం నుండి రక్షణ ఇవ్వవు.
31. నిర్ణయం: పక్షాలు అప్పటికే ఒప్పంద లేదా ఇతర special relationshipలో ఉన్నా, ఆ మాటలు నిర్లక్ష్యపు సమాధానానికి రక్షణ ఇవ్వవని ఆయన అంగీకరించరు. ఎలాగైనా అవి special relationship ఏర్పడకుండా స్పష్టంగా అడ్డుకుంటాయి. duty of care చేపట్టబడిందా అని నిర్ణయించడానికి అవి ఆధార సామగ్రిలో భాగం.
32. నిర్ణయం: ఇరుపక్షాలూ బాధ్యత ఉండదని స్పష్టంగా చెప్పి, ఎవరూ ఉద్దేశపూర్వకంగా మరొకరి ప్రయోజనం పొందకపోతే, బాధ్యత చేపట్టబడిందని ఆయన చెప్పలేరు.
33. గమనిక: Robinson v. National Bank of Scotlandలో కూడా ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు బాధ్యతను స్పష్టంగా మినహాయించాయి. ప్రత్యేక సంబంధం లేని మరొక బ్యాంకర్ నుండి బ్యాంకర్ చేసే కేవలం విచారణ గురించి, జాగ్రత్తగా ఉండే ఒప్పందాన్ని ఊహించగల ప్రత్యేక పరిస్థితులు లేకపోతే సాధారణ నిజాయితీ తప్ప duty లేదని p. 157లో Lord Haldane అన్నప్పుడు అది బహుశా ప్రభావితం చేసింది.
34. నిర్ణయం: బ్యాంకర్ రిఫరెన్సుల ప్రాముఖ్యతపై, duty of care కోరదగినదని Mr. Gardiner ఇచ్చిన ప్రాధాన్యతను ఆయన అభినందిస్తారు. House ముందున్న వాస్తవాలపై, ప్రత్యేక duty of care, negligence బాధ్యత ఉందని నిర్ణయించడం సాధ్యం కాదు. ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.

చట్టాలు మరియు నిబంధనలు

• Directors Liability Act 1890: ప్రాస్పెక్టస్‌లోని అసత్య ప్రకటనలకు డైరెక్టర్ బాధ్యుడు, అవి నిజమని నమ్మడానికి సహేతుక ఆధారం ఉందని, నిజంగా నమ్మానని అతను రుజువు చేస్తేనే తప్ప (Lord Reid). ఇది Derry v. Peek వదిలిన ఖాళీని సరిదిద్దింది. తీర్పు సెక్షన్ నంబర్ ఇవ్వదు.
• Lunacy Act: ఈ చట్టం కింద ఒక వ్యక్తిని పరీక్షించే డాక్టర్ duty గురించి Everett v. Griffiths (Lord Pearce). తీర్పు సంవత్సరం లేదా సెక్షన్ ఇవ్వదు.
• Derry v. Peek తర్వాతి చట్టపరమైన నిబంధనలు: వాటిని ప్రస్తావించాల్సిన అవసరం లేదని Lord Morris అంటారు.
• Restatement, paragraph 552: Denning, L.J. పరీక్షకు సమానమైన మార్గదర్శకం ఇస్తుందని Lord Devlin, Lord Pearce గమనించిన ప్రతిపాదన. తీర్పు దానిని వివరించదు.
• రాజ్యాంగం లేదా మరే చట్టంలోని ఏ ఆర్టికల్, సెక్షన్ చర్చించబడలేదు.

ఆధారపడిన కేసులు (Authorities)

• Donoghue v. Stevenson [1932] A.C. 562: అప్పీలుదారుల మొదటి వాదన. ఇక్కడ ప్రత్యక్ష ప్రభావం లేదు (Lord Reid). Lord Devlin: దాని proximity సాధారణ భావన మాటలకు వర్తిస్తుంది, కానీ దాని నిర్దిష్ట ప్రతిపాదనను అక్షరాలా వర్తింపజేయలేము. Lord Pearce: అది భౌతిక నష్టం కలిగించే నిర్లక్ష్యపు చర్యలతో మాత్రమే వ్యవహరించింది. Lord Hodson, Lord Devlin: negligence వర్గాలు ఎప్పటికీ మూసివేయబడవు. Lord Morris: తయారీదారు బాధ్యతకు ఉదాహరణగా ఉదహరించారు.
• Derry v. Peek (1889) 14 App Cas 337: deceit మాత్రమే. నిర్లక్ష్యపు misstatement దావాకు ఆధారం కాదని అది నిర్ణయించలేదు (Lord Reid, Lord Morris, Lord Hodson, Lord Devlin, Lord Pearce).
• Nocton v. Ashburton [1914] A.C. 932: Derry v. Peekను చాలా విస్తృతంగా చదివారని అధికారిక మార్గదర్శకం. ప్రకటనలో జాగ్రత్త వహించాల్సిన ప్రత్యేక duty సంబంధం నుండి రావచ్చు (ఐదుగురు Lords). Lord Devlin దాని pleadings, ప్రసంగాలను వివరంగా విశ్లేషించారు.
• Robinson v. National Bank of Scotland, 1916 SC (HL) 154: దాదాపు భిన్నమైనది కాదు, ప్రతివాదులు ఆధారపడ్డారు (Lord Reid). Lord Hodson: అప్పీలుదారులకు వ్యతిరేకంగా నిర్ణయాత్మకం. Lord Devlin: సాధారణ నియమం కాదు, ఎందుకంటే రిఫరెన్స్ ఎవరి వాడకం కోసం ఇవ్వబడిందో ఆ వ్యక్తి pursuer కాదు. Lord Pearce: ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు బాధ్యతను మినహాయించాయి.
• Candler v. Crane, Christmas & Co. [1951] 2 K.B. 164: తప్పుగా నిర్ణయించబడిందని (Lord Reid). Denning, L.J. విభేదనకు ప్రాధాన్యత (Lord Hodson), ఆయన పరీక్షను Lord Pearce ఆమోదించారు, Lord Devlin గౌరవించారు.
• Le Lievre v. Gould [1893] 1 QB 491: దాని ratio తప్పు (Lord Reid, Lord Pearce). అదీ, దాని తార్కికంపై ఆధారపడిన నిర్ణయాలూ ఇక అధికారికం కావు (Lord Devlin).
• Cann v. Willson (39 Ch D 39): Chitty, J. తార్కికం సమర్థించబడింది. దానిని తోసిపుచ్చి ఉండకూడదు (Lord Reid, Lord Morris, Lord Pearce). దాని వాస్తవాలు Candlerలాగా ఉన్నాయని Lord Hodson గమనించారు.
• Heaven v. Pender (11 Q.B.D. 503): dock owner duty; proximity భావనకు మూలం (Lord Morris, Lord Hodson).
• George v. Skivington (L.R. 5 Ex. 1): hair wash విషయంలో chemist duty; Donoghue v. Stevensonలో ధృవీకరించబడింది (Lord Morris, Lord Hodson, Lord Pearce).
• Old Gates Estates, Ltd. v. Toplis & Harding & Russell [1939] 3 All E.R. 209: Wrottesley, J. Donoghue v. Stevensonను ప్రాణం, అవయవం, ఆరోగ్యానికి ప్రమాదానికి పరిమితం చేశారు. Lord Hodson, Lord Pearce: చాలా సంకుచితం.
• Grant v. Australian Knitting Mills [1936] A.C. 85: Donoghue v. Stevenson విస్తరణ (Lord Hodson, Lord Pearce).
• Haseldine v. C. A. Daw and Son, Ltd. [1941] 2 K.B. 343: repairersకు విస్తరణ (Lord Hodson).
• Morrison Steamship Co. Ltd. v. Greystoke Castle (Cargo Owners) [1947] A.C. 265: భౌతిక నష్టం లేకుండా ఆర్థిక నష్టం తిరిగి పొందబడింది (Lord Hodson, Lord Devlin, Lord Pearce).
• Shiells and Another v. Blackburne (1789) 1 H. Bl. 158, 126 E.R. 94: నైపుణ్యం ఉచితంగా చేపట్టడంపై Lord Loughborough (Lord Morris, Lord Hodson, Lord Devlin, Lord Pearce).
• Wilkinson v. Coverdale (1793) 1 Esp. 75: fire policy ఉచిత పునరుద్ధరణ (Lord Morris, Lord Hodson, Lord Devlin, Lord Pearce). Lord Devlin: అత్యంత దగ్గరి ఉదాహరణ.
• Gladwell v. Steggal (Steggall), 5 Bing (N.C.) 733: బాలిక రోగికి surgeon duty (Lord Hodson, Lord Pearce).
• Fish v. Kelly, 17 C.B. (N.S.) 194: యాదృచ్ఛిక పరిశీలనలపై ఆధారపడకూడదు (Lord Hodson, Lord Pearce).
• Woods v. Martins Bank Ltd. [1959] 1 Q.B. 55 (Wood v. Martins Bank అని కూడా ఉదహరించబడింది): పెట్టుబడి సలహాదారుగా బ్యాంకు, బాధ్యత. ఆమోదించారు (Lord Hodson, Lord Devlin, Lord Pearce).
• Banbury v. Bank of Montreal [1918] A.C. 626: ఉచిత డాక్టర్ (Lord Atkinson, p. 689); negligenceకు సాక్ష్యంగా అమాయక misrepresentation (Lord Wrenbury, p. 713); పెట్టుబడి పెట్టే కస్టమర్‌కు సలహా ఇచ్చే బ్యాంకు (Finlay, L.C., p. 654). Lord Morris, Lord Hodson, Lord Devlin ఉదహరించారు.
• Parsons v. Barclay & Co. Ltd. (1910) 26 T.L.R. 628: రిఫరెన్స్ కోరిన బ్యాంకర్ నిజాయితీగా సమాధానం ఇస్తే చాలు (Lord Morris, Lord Hodson).
• Low v. Bouverie [1891] 3 Ch 82: విచారణలకు సమాధానం ఇచ్చే ట్రస్టీ నిజాయితీ సమాధానాలు ఇస్తే చాలు (Lord Morris, Lord Hodson).
• Heilbut, Symons & Co. v. Buckleton [1913] AC 30: అమాయకమైన misrepresentationకు బాధ్యత లేదు (Lord Morris, Lord Pearce).
• Rutter v. Palmer [1922] 2 K.B. 87: నిర్లక్ష్యం నుండి మినహాయింపుకు తగిన పదాలు అవసరం (Lord Reid, Lord Morris).
• Coggs v. Bernard (1703) Smith's Leading Cases, 13th ed., vol. 1, p. 175: ఉచిత bailee tortలో బాధ్యుడు (Lord Devlin).
• Skelton v. London & North Western Railway Co. [1867] L.R. 2 C.P. 631: స్వచ్ఛంద చర్య అనుచితంగా చేస్తే బాధ్యత (Lord Devlin).
• Dartnall v. Howard (1825) B. & C. 345: దివాలా తీసిన హామీపై annuity కొనుగోలు; తీర్పు నిలిపివేయబడింది (Lord Devlin).
• De La Bere v. Pearson Ltd. [1908] 1 KB 280: వార్తాపత్రిక city editor; consideration కనుగొనబడింది (Lord Devlin).
• Everett v. Griffiths [1920] 3 K.B. 163: డాక్టర్ duty; చికిత్సకు లోబడటం consideration (Lord Devlin, Lord Pearce).
• Heskell v. Continental Exporters (1950) 1 All E.R. 1033: ఇక అధికారికం కాదు (Lord Devlin).
• Pasley and Another v. Freeman, 3 T.R. 51: మాటల్లో నిజాయితీ duty (Lord Pearce).
• Perlman v. Zonkendyk [1934] C.P.D. 151, Herschell v. Marupi [1954] 3 SALR 464: దక్షిణాఫ్రికా పురోగతి, పరిమితి (Lord Pearce).
• Glanzer v. Shepherd 233 N.Y. 236 (Lord Reid, Lord Pearce), Ultramares Corporation v. Touche (1931) 255 N.Y. 170 (Lord Reid, Lord Pearce): weigher, auditorsపై అమెరికన్ కేసులు.
• Tournier v. National Provincial & Union Bank of England [1924] 1 K.B. 461: సమాచారం ఇచ్చే బ్యాంకులపై Atkin, L.J. (Lord Morris).
• Scholes v. Brook, 63 L.T. (N.S.) 837: Bowen, L.J. అనుసరించారు (Lord Morris).
• Peek v. Derry (37 Ch. D. 541): Court of Appeal నిర్ణయం, House తిరగదోసింది (Lord Morris).
• Plowright v. Lambert, 52 L.T. 646: ప్రతి రూపంలో fiduciary సంబంధాలపై Field, J. (Lord Hodson).
• Pollock, Contracts, 13th ed., p. 140: చర్యా కారణం స్వచ్ఛంద బాధ్యత నిర్వహణ వైఫల్యంలో ఉంది (Lord Devlin). ఇది పాఠ్యగ్రంథం, కేసు కాదు.
• తీర్పు పాఠంలో ముద్రించిన పేర్లు: Nocton v. Lord Ashburton (ఉటంకించిన Robinson భాగంలో Lord Haldane స్వంత పేరు), Le Lievre and Dennes v. Gould (Lord Morris పూర్తి పేరు), Banbury v. The Bank of Montreal, Robinson v. The National Bank of Scotland (Lord Hodson, Lord Devlin పేర్లు), Cann v. Wilson (Lord Hodson, Lord Pearce స్పెల్లింగ్).
• Also cited in footnotes: ఏవీ లేవు. తీర్పు పాఠంలో footnotes లేవు.

తీర్పు

1. Lord Reid: అప్పీలు కొట్టివేయబడింది.
2. Lord Morris of Borth-y-Gest: ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.
3. Lord Hodson: ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.
4. Lord Devlin: ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.
5. Lord Pearce: ఆయన అప్పీలును కొట్టివేస్తారు.
6. తీర్పు పాఠం ఏ అధికారిక ఉత్తర్వునూ, ఖర్చులపై ఏ ఉత్తర్వునూ నమోదు చేయలేదు.

న్యాయసూత్రం / Ratio

special relationship ఉన్నచోట, ఒప్పందం లేదా fiduciary సంబంధం లేకుండానే నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనకు duty of care ఏర్పడవచ్చు. ప్రకటన చేసినవాడు స్పష్టంగా లేదా సూచనప్రాయంగా జాగ్రత్త తీసుకుంటానని చేపట్టాలి, లేదా అవతలి వ్యక్తి తన నైపుణ్యం, తీర్పుపై ఆధారపడతాడని తెలిసిన లేదా తెలిసి ఉండాల్సిన వ్యక్తి అయి ఉండాలి. ప్రకటన చేసే సమయంలో స్పష్టమైన disclaimer ఉంటే, అటువంటి duty ఏర్పడదు.

ముఖ్య నిర్ణయం (Lord Devlin): "wherever there is a relationship equivalent to contract there is a duty of care".

విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ

తీర్పు పాఠం ఆధారంగా విశ్లేషణ.

• ఐదుగురు Lords ఒకే విధమైన పరీక్షను చెప్పలేదు. అర్హత లేకుండా సమాధానం ఇవ్వడం ద్వారా బాధ్యత అంగీకరించడం గురించి Lord Reid మాట్లాడతారు. వక్తకు తెలిసిన లేదా తెలిసి ఉండాల్సిన ఆధారపడటం గురించి Lord Morris, Lord Hodson మాట్లాడతారు. ఒప్పందానికి సమానమైన సంబంధం గురించి Lord Devlin మాట్లాడతారు. స్పష్టమైన గంభీరత ఉన్న వ్యాపార లేదా వృత్తిపరమైన లావాదేవీ గురించి Lord Pearce మాట్లాడతారు. సాధారణ నియమాన్ని చూపేదిగా ఇతర ప్రకటనల్లో దేనినైనా స్వీకరించగలనని Lord Devlin అంటారు.
• ఏ రకమైన, ఎంత స్థాయి proximity అవసరమో నిర్ణయించడం లేదని Lord Reid అంటారు. ఒప్పందంతో సంబంధం లేని విస్తృత ప్రతిపాదనను తాను నిర్ణయించడం లేదని, అటువంటి కేసులు ఎలా తలెత్తుతాయో చూసి వేచి ఉంటానని Lord Devlin అంటారు.
• Mr. Heller నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారా అని Lords నిర్ణయించలేదు.
• disclaimerకు Lords భిన్న ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. బాధ్యత చేపట్టడాన్ని ఏర్పడకుండా ఆపేదిగా Lord Reid, Lord Devlin, Lord Pearce దానిని పరిగణిస్తారు. బ్యాంకు duty of care చేపట్టడాన్ని సమర్థవంతంగా నిరాకరించిందని, ఆ మాటలు నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యతను మినహాయించడానికి సరిపోయేవని కూడా Lord Morris అంటారు. రిఫరెన్స్ ఇచ్చేవాడు ఈ విధంగా తనను తాను కాపాడుకోవచ్చని Lord Hodson అంటారు. నిజాయితీతో కూడిన సంక్షిప్త రిఫరెన్స్ నిజాయితీకి మించిన duty మోయకపోవచ్చని Lord Morris, Lord Hodson కూడా భావిస్తారు.
• duty రుజువు చేయడానికి సాధారణ banker–customer సంబంధం చాలని Lord Devlin అంటారు. ఇక్కడ అప్పీలుదారులు ప్రతివాదుల కస్టమర్లు కారు, కాబట్టి ఆయన నిర్దిష్ట రిఫరెన్స్‌ను పరిశీలిస్తారు.
• Plowright v. Lambert గురించి Lord Hodson సారాంశం మూల పాఠంలో వాక్యం మధ్యలో ఆగిపోతుంది, కాబట్టి ఆ అంశాన్ని పూర్తిగా నివేదించలేము.

ప్రాముఖ్యత

• negligence చట్టం నిర్లక్ష్యపు చర్యలకే కాక నిర్లక్ష్యపు ప్రకటనలకు కూడా చేరగలదని House నిర్ణయించింది.
• అటువంటి దావాలను Derry v. Peek అడ్డుకోలేదని, 1889–1914 మధ్య తీసుకున్న అభిప్రాయాన్ని సరిదిద్దుతూ అది నిర్ణయించింది.
• Le Lievre v. Gould ratio తప్పని అది నిర్ణయించింది (Lord Reid, Lord Pearce). ఆ తార్కికంపై ఆధారపడిన నిర్ణయాలు, Heskell v. Continental Exporters సహా, ఇక అధికారికం కావని Lord Devlin అన్నారు.
• Candler v. Crane, Christmas & Co. తప్పుగా నిర్ణయించబడిందని Lord Reid అన్నారు.
• ప్రకటన చేసే సమయంలో ఇచ్చిన disclaimer duty ఏర్పడకుండా అడ్డుకోగలదని ఈ కేసు చూపిస్తుంది.
• ఒప్పందంతో సంబంధం లేని విస్తృత భవిష్యత్ ప్రతిపాదనను Lord Devlin తెరిచి ఉంచారు.

పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు

• నియమం: వక్త బాధ్యత చేపడితే, లేదా సంబంధం ఒప్పందానికి సమానమైతే, నిర్లక్ష్యపు ప్రకటన duty of careకు ఆధారం కాగలదు. ఉచ్చు: అయినా అప్పీలుదారులు ఓడిపోయారు.
• నియమం: భౌతిక నష్టం నుండి నష్టం వచ్చిందా అనే దానిపై బాధ్యత ఆధారపడదు. విరుద్ధమైన గీతను Lord Devlin అర్థరహితం అన్నారు.
• నియమం: disclaimer ఏ బాధ్యత చేపట్టడాన్నీ ఆపింది. ఉచ్చు: duty ఏర్పడిన తర్వాత జోడించిన రక్షణ కాదు (Lord Devlin).
• నియమం: duty‌కు consideration అవసరం లేదు, అది స్వచ్ఛంద బాధ్యత చేపట్టడంపై ఆధారపడుతుంది (Lord Devlin).
• నియమం: కేవలం యాదృచ్ఛిక లేదా సామాజిక వ్యాఖ్యలకు duty ఉండదు (Lord Reid, Lord Hodson, Lord Pearce).
• తోసిపుచ్చినది: Le Lievre v. Gould ratio. Candler v. Crane, Christmas & Co. తప్పుగా నిర్ణయించబడింది (Lord Reid).
• ఉచ్చు: Lords వేరువేరు తార్కికాలు ఇచ్చారు, Mr. Heller నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నారా అని నిర్ణయించలేదు.
• ఉచ్చు: Robinson v. National Bank of Scotlandను Lord Reid దాదాపు భిన్నమైనది కాదన్నారు, కానీ Lord Devlin దానిని వేరు చేశారు.

ఈ పేజీ తీర్పు పూర్తి పాఠం ఆధారంగా తయారు చేయబడింది. తీర్పు పాఠంలో సంఖ్యలతో కూడిన పేరాలు లేవు, కాబట్టి పేరా నంబర్లు ఇవ్వబడలేదు; p. 947 లాంటి పేజీ సూచనలు Lords వారే law reportsకు ఇచ్చిన సూచనలు.