Home › Law of Contract – I › Dalpat Kumar v. Prahlad Singh (డాల్పత్ కుమార్ v. ప్రహ్లాద్ సింగ్)
Dalpat Kumar v. Prahlad Singh (డాల్పత్ కుమార్ v. ప్రహ్లాద్ సింగ్)
(1992) 1 SCC 719; AIR 1993 SC 276 (as printed in the equivalent citations of the saved text); appeal number not stated in the judgment text Landmark Case
Court
Supreme Court of India
Bench
K. Ramaswamy మరియు G.N. Ray, JJ. (తీర్పును Ramaswamy, J. వెలువరించారు)
Year
1991 (decided 16 December 1991)
Principle / Topic
Temporary injunction
Cited in
Temporary and Perpetual injunctions (Notes)
జైపూర్లోని ఒక ఇంటికి కోర్టు ద్వారా జరిగిన అమ్మకాన్ని రద్దు చేయాలని ప్రతివాది దావా వేసి, fraud (లాభం కోసం చేసే ఉద్దేశపూర్వక మోసం) ఆరోపించాడు. స్వాధీనం తీసుకోకుండా ఆపే temporary injunction (దావా తేలే వరకు ఉండే కోర్టు ఉత్తర్వు) ను హైకోర్టు ఇచ్చింది. అలాంటి ఉత్తర్వుకు కావలసిన మూడు షరతులు చూపబడలేదని సుప్రీంకోర్టు దాన్ని రద్దు చేసింది.
త్వరిత పునశ్చరణ
వాస్తవాలు: రూ. 51,000కు కొనుగోలు చేసిన జైపూర్ ఇంటిపై ఇది నాలుగో దశ వ్యాజ్యం. ప్రతివాది fraud ఆరోపించి హైకోర్టు నుండి temporary injunction పొందాడు.
వివాదాంశం: స్వాధీనం తీసుకోకుండా temporary injunction ఇవ్వడం హైకోర్టుకు సరైనదేనా?
తీర్పు: కాదు. మూడు షరతులు వాస్తవాల ఆధారంగా రుజువు కాలేదు: prima facie కేసు (మొదటి చూపులో), irreparable injury (damages తో సరిచేయలేని హాని), balance of convenience (ఇరువైపుల హానిని పోల్చడం). అప్పీల్ అనుమతించబడింది.
ముఖ్య సెక్షన్లు, ఆర్టికల్స్: Order 39, Rule 1(c) CPC; Section 151 CPC; Transfer of Property Act లోని Section 52.
పరీక్షలో పెద్ద ఉచ్చు: prima facie కేసు ఒక్కటే చాలదు. అది prima facie title తో సమానం కూడా కాదు.
పక్షకారులు
Dalpat Kumar — మొదటి అప్పీలుదారు. 14 June 1979 నాటి ఒప్పందం కింద జైపూర్ ఇంటిని కొన్నానని చెప్పాడు. కోర్టు ద్వారా సేల్ డీడ్ పొందాడు.
రెండవ అప్పీలుదారు — తీర్పు రెండవ అప్పీలుదారును Anr. (మరొకరు) అని మాత్రమే పేర్కొంటుంది.
Prahlad Singh — ప్రతివాది. స్వాధీనం తీసుకోకుండా ఆపాలని ప్రస్తుత దావాలో fraud ఆరోపించి మధ్యంతర injunction కోరాడు.
ఇతర ప్రతివాదులు — కేసు పేరు Ors. (ఇతరులు) ను కూడా ప్రతివాదులుగా చూపుతుంది. తీర్పు వారి పేర్లు చెప్పదు.
విచారణ చరిత్ర
సుప్రీంకోర్టు leave ఇచ్చింది. Sri S.K. Jain తన దరఖాస్తుపై విడుదల చేయబడ్డారు (పేరాలు 1-2).
ఇదే విషయంపై ఇది నాలుగో దశ వ్యాజ్యం (పేరా 3).
నాలుగో దశలో ప్రతివాది ప్రస్తుత దావా వేసి, స్వాధీనం తీసుకోకుండా మధ్యంతర injunction కోరాడు (పేరా 3).
ట్రయల్ కోర్టు 3 November 1990 నాటి ఉత్తర్వుతో ఆ దరఖాస్తును కొట్టివేసింది (పేరా 3).
ప్రతివాది Misc. Appeals Nos. 498/90, 501/90 లో హైకోర్టుకు అప్పీల్ చేశాడు. 26 February 1991 ఉత్తర్వుతో హైకోర్టు అప్పీళ్లను అనుమతించింది. నివాస భాగాన్ని అప్పీలుదారులు స్వాధీనం చేసుకోకుండా ad interim injunction ఇచ్చింది (పేరా 3).
సుప్రీంకోర్టు అప్పీల్ను అనుమతించి, హైకోర్టు ఉత్తర్వును రద్దు చేసి, ట్రయల్ కోర్టు ఉత్తర్వును ధృవీకరించింది (పేరా 7).
వాస్తవాలు
14 June 1979న జైపూర్లోని నివాస గృహాన్ని రూ. 51,000కు కొనడానికి ఒప్పందం చేసుకున్నానని మొదటి అప్పీలుదారు చెప్పాడు (పేరా 3).
అతను specific performance (ఒప్పందాన్ని అమలు చేయమని కోర్టు ఇచ్చే ఆదేశం) కోసం దావా వేశాడు. ఆ దావా ex parte (అవతలి పక్షం వాదన వినకుండా) గా decree (కోర్టు అధికారిక ఉత్తర్వు) చేయబడింది (పేరా 3).
10 August 1983న కోర్టు ద్వారా సేల్ డీడ్ అమలైంది (పేరా 3).
28 April 1984న ప్రతివాది భార్య Suit No. 83 of 1984 దాఖలు చేసింది. స్వాధీనం తీసుకోకుండా temporary injunction కోరింది (పేరా 3).
May 1984లో ట్రయల్ కోర్టు ad interim injunction దరఖాస్తును తిరస్కరించింది. 14 July 1987న అప్పీల్లో హైకోర్టు దాన్ని ధృవీకరించింది (పేరా 3).
ఆ తర్వాత ఆ దావా non-prosecution కారణంగా కొట్టివేయబడేలా చేశారు (పేరా 3).
మొదటి అప్పీలుదారు Execution Application No. 6/85 దాఖలు చేశాడు. ప్రతివాది ఐదు అభ్యంతరాలు దాఖలు చేశాడు, అన్నీ విఫలమయ్యాయి (పేరా 3).
మొదటి అభ్యంతరం 4 March 1987న కొట్టివేయబడింది (పేరా 3).
రెండవది 4 December 1987న కొట్టివేయబడింది. 20 January 1988న హైకోర్టు revision లో ధృవీకరించింది (పేరా 3).
మూడవది 4 October 1987న, నాలుగవది 17 January 1989న కొట్టివేయబడ్డాయి (పేరా 3).
ఐదవది 23 May 1989న దాఖలై 24 October 1989న కొట్టివేయబడింది. హైకోర్టు 7 August 1990న Civil Revision No. 109/90 లో దాన్ని ధృవీకరించింది (పేరా 3).
మూడవ దశ ప్రతివాది కుమారుల ద్వారా O.S. No. 278/88 లో మొదలైంది. ఇల్లు ఉమ్మడి కుటుంబ ఆస్తి అని, అమ్మకం తమను బంధించదనే declaration కావాలని, partition కావాలని కోరారు (పేరా 3).
వారు ad interim injunction కూడా కోరారు. అది 7 July 1988న తిరస్కరించబడింది. 26 July 1988 ఉత్తర్వుతో హైకోర్టు Misc. Appeal No. 177/88 లో దాన్ని ధృవీకరించింది (పేరా 3).
నాలుగో దశ ప్రస్తుత దావా, December 1988లో దాఖలైంది. సేవ్ చేసిన పాఠంలో తేదీ స్పష్టంగా లేదు (పేరా 3).
మొదటి అప్పీలుదారు తన న్యాయవాదిగా ఉండి తనపై fraud చేశాడని ప్రతివాది plaint లోని paragraphs 9, 10 లో ఆరోపించాడు. వివరాలు ఈ కేసుకు ముఖ్యం కావని కోర్టు చెప్పింది (పేరా 3).
ఈలోగా మొదటి అప్పీలుదారు ఆస్తిలో కొంత భాగమైన దుకాణాల symbolical possession పొందాడు (పేరా 3).
లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు
తీర్పు వివాదాంశాలను సంఖ్యలతో రూపొందించలేదు. కింది ప్రశ్నలు కోర్టు తార్కికం నుండి తీసుకున్నవి.
స్వాధీనం తీసుకోకుండా ఆపడానికి Order 39, Rule 1(c) CPC కింద temporary injunction ఏ షరతులపై ఇవ్వవచ్చు? (పేరాలు 4-5)
fraud లేదా అధికార పరిధి లేకపోవడం కారణంగా decree ను రద్దు చేయాలని కోరే దావాలో temporary injunction ఇవ్వవచ్చా? (పేరా 6)
balance of convenience, irreparable loss injunction కు అనుకూలమని హైకోర్టు సరిగా నిర్ణయించిందా? (పేరాలు 6-7)
వాదనలు
అప్పీలుదారుల తరఫున
ఇరువైపుల న్యాయవాదుల వాదనలు విన్నామని తీర్పు నమోదు చేసింది (పేరా 3). అప్పీలుదారుల వాదనలను అది వివరించదు.
ప్రతివాది తరఫున
ప్రతివాది వాదనలను తీర్పు వివరించదు (పేరా 3). నమోదైన ఏకైక వాదన, తన న్యాయవాదిగా ఉన్న మొదటి అప్పీలుదారు తనపై fraud చేశాడని దావాలో అతను చేసిన ఆరోపణ మాత్రమే (పేరా 3).
కోర్టు తార్కికం
K. Ramaswamy, J. (కోర్టు తరఫున)
గమనిక: వివాదాస్పద ఆస్తి విషయంలో ప్రతివాది వాదిని స్వాధీనం నుండి తొలగిస్తానని బెదిరిస్తే లేదా హాని కలిగిస్తే temporary injunction ఇవ్వడానికి Order 39, Rule 1(c) కోర్టుకు అధికారం ఇస్తుంది. ఇది దావా పరిష్కారమయ్యే వరకు లేదా తదుపరి ఉత్తర్వుల వరకు వర్తిస్తుంది (పేరా 4).
గమనిక: Law Commission సిఫారసుపై Amending Act 104 of 1966 లోని Section 88(i)(c) ద్వారా clause (c) చేర్చబడింది. ఇది 1 February 1977 నుండి అమల్లోకి వచ్చింది (పేరా 4).
గమనిక: అంతకు ముందు స్పష్టమైన అధికారం లేదు. స్వాధీనం తీసుకోకుండా ad interim injunction ఇవ్వడానికి Section 151 CPC లోని inherent power మాత్రమే ఉండేది (పేరా 4).
గమనిక: వివాదాస్పద ఆస్తిని, చట్టబద్ధ హక్కులు తేలే వరకు కాపాడటమే Rule 1 ప్రధాన ఉద్దేశం (పేరా 4).
గమనిక: injunction అంటే ఒక పక్షం ఒక పని చేయాలని లేదా చేయకూడదని కోరే న్యాయ ప్రక్రియ. భవిష్యత్తులో రాగల హానికి వ్యతిరేకంగా ఇచ్చే నివారణ ఉపశమనం ఇది (పేరా 4).
గమనిక: ad interim injunction ఇవ్వడం వల్ల దావా విషయం ప్రస్తుతానికి status quo లో ఉంటుంది (పేరా 4).
నిర్ణయం: injunction మంజూరు విచక్షణతో కూడిన ఉపశమనం. కోర్టు మూడు విషయాల్లో సంతృప్తి చెందాలి (పేరా 4).
నిర్ణయం: మొదటి షరతు: విచారణకు తగిన తీవ్రమైన వివాదాస్పద ప్రశ్న ఉండాలి, కోరిన ఉపశమనానికి ఆ పక్షం అర్హత పొందే అవకాశం ఉండాలి (పేరా 4).
నిర్ణయం: రెండవ షరతు: విచారణలో హక్కు రుజువు కాకముందే irreparable injury నుండి పక్షాన్ని కాపాడటానికి కోర్టు జోక్యం అవసరం కావాలి (పేరా 4).
నిర్ణయం: మూడవ షరతు: injunction ఇవ్వకపోతే కలిగే కష్టం, ఇస్తే కలిగే కష్టం కంటే ఎక్కువగా ఉండాలి (పేరా 4).
నిర్ణయం: తనకు అనుకూలంగా prima facie case ఉందని affidavit లేదా ఇతర evidence aliunde ద్వారా చూపే భారం వాదిపై ఉంటుంది. ఆ కేసుకు విచారణలో నిర్ణయం అవసరం కావాలి (పేరా 5).
నిర్ణయం: prima facie హక్కు ఉండటం, తన ఆస్తి లేదా హక్కు అనుభవానికి భంగం కలగడం temporary injunction మంజూరుకు షరతు (పేరా 5).
నిర్ణయం: "Prima facie case is not to be confused with prima facie title which has to be established, on evidence at the trial." అంటే prima facie case ను prima facie title తో కలపకూడదు. title ను విచారణలో సాక్ష్యంతో రుజువు చేయాలి (పేరా 5).
గమనిక: prima facie case అంటే నిజాయితీతో లేవనెత్తిన, పరిశీలన మరియు merits పై నిర్ణయం అవసరమైన ముఖ్యమైన ప్రశ్న (పేరా 5).
నిర్ణయం: prima facie case ఉందనే సంతృప్తి మాత్రమే చాలదు. జోక్యం చేసుకోకపోతే irreparable injury కలుగుతుందని కూడా కోర్టు సంతృప్తి చెందాలి (పేరా 5).
నిర్ణయం: injunction తప్ప ఇతర నివారణ లేదని కూడా కోర్టు సంతృప్తి చెందాలి. ఊహించిన హాని లేదా స్వాధీనం కోల్పోవడం నుండి ఆ పక్షానికి రక్షణ అవసరం (పేరా 5).
గమనిక: irreparable injury అంటే సరిచేయడం భౌతికంగా అసాధ్యం కావాలని కాదు. ఆ హాని ముఖ్యమైనదై, "cannot be adequately compensated by way of damages" అయి ఉండాలి. అంటే damages తో తగినంతగా భర్తీ చేయలేనిది (పేరా 5).
నిర్ణయం: మూడవ షరతు: balance of convenience injunction మంజూరుకు అనుకూలంగా ఉండాలి (పేరా 5).
గమనిక: కోర్టు సరైన న్యాయ విచక్షణ వాడాలి. injunction తిరస్కరిస్తే ఒక పక్షానికి కలిగే గణనీయమైన హానిని, మంజూరు చేస్తే అవతలి పక్షానికి కలిగే హానితో తూకం వేయాలి (పేరా 5).
నిర్ణయం: అవకాశాలను తూకం వేసిన తర్వాత దావా పెండింగ్లో ఉండగా విషయం status quo లో ఉండాలని కోర్టు భావిస్తే injunction ఇస్తుంది (పేరా 5).
గమనిక: తుది రూపం పొందిన decree ను రద్దు చేయాలని కోరే దావాలో, తగిన సందర్భంలో కోర్టు ad interim injunction ఇవ్వవచ్చు. fraud ఆరోపణ లేదా decree ఇచ్చిన కోర్టుకు అధికార పరిధి లేకపోవడం ఉన్న సందర్భాలకు ఇది వర్తిస్తుంది (పేరా 6).
నిర్ణయం: injunction ఇచ్చే ముందు కోర్టు జాగ్రత్తగా ఉండాలి. పక్షం ప్రవర్తన, ఇరువైపుల సంభావ్య హాని, injunction తిరస్కరిస్తే వాదికి తగిన పరిహారం ఇవ్వగలమా అనే అంశాలను చూడాలి (పేరా 6).
గమనిక: fraud ఆరోపణపై, సంబంధిత merits పై, లేదా సవాలు చేసిన decree చెల్లుబాటుపై కోర్టు అభిప్రాయం చెప్పలేదు (పేరా 6).
నిర్ణయం: ప్రతివాది ప్రవర్తన అతని మంచి విశ్వాసానికి (bona fides) విరుద్ధంగా ఉంది (పేరా 6).
గమనిక: కోర్టు ద్వారా అమలైన సేల్ డీడ్ అప్పటికే మొదటి అప్పీలుదారుకు అనుకూలంగా ఉంది (పేరా 6).
నిర్ణయం: విచారణలో ప్రతివాది చివరికి గెలిస్తే అతనికి తగిన పరిహారం ఇవ్వవచ్చు. స్వాధీనం కోల్పోయిన తేదీ నుండి restitution (ఆస్తిని తిరిగి ఇవ్వడం) వరకు వాడకం, ఆక్రమణకు damages (నష్టపరిహారం) ఇవ్వవచ్చు (పేరా 6).
గమనిక: ప్రొసీడింగ్స్ పెండింగ్లో ఉండగా injunction ఇవ్వడానికి సివిల్ కోర్టు, హైకోర్టు పదేపదే నిరాకరించాయి (పేరా 6).
గమనిక: ఆస్తికి నష్టం చేసే ప్రయత్నం జరిగినా, జరిగినా, తగిన ఆదేశాలను దావాలో కోరవచ్చు (పేరా 6).
గమనిక: ఏ alienation జరిగినా అది Transfer of Property Act లోని Section 52 కింద lis pendens (పెండింగ్ దావా వివాదాస్పద ఆస్తి తర్వాత కొనేవారిని బంధిస్తుంది) సిద్ధాంతానికి లోబడి ఉంటుంది (పేరా 6).
గమనిక: హైకోర్టు ఈ పరిస్థితులను పరిగణించలేదు. చరిత్ర, వాస్తవాలు, balance of convenience, irreparable loss దృష్ట్యా injunction న్యాయ ప్రయోజనానికి అనుకూలమని అది అన్నట్లుగా చెప్పింది (పేరా 6).
నిర్ణయం: prima facie case, balance of convenience, irreparable loss అనే పదాలు "not rhetoric phrases for incantation, but words of width and elasticity". అంటే అవి జపించే మాటలు కావు, విస్తృతమైన, సరళమైన పదాలు. న్యాయ ప్రయోజనం కోసం సరైన న్యాయ విచక్షణతో వాటికి ఎప్పుడూ పరిమితి ఉండాలి (పేరా 6).
నిర్ణయం: వాస్తవాలే మాట్లాడతాయి. వాటి నుండి prima facie case, balance of convenience కనుగొనడం దాదాపు అసాధ్యం. ప్రతివాది గెలిస్తే అతనికి తగిన పరిహారం ఇవ్వవచ్చు (పేరా 6).
నిర్ణయం: ఆ నిర్ణయానికి తొందరపడి వచ్చి అప్పీల్ను అనుమతించడంలో హైకోర్టు స్పష్టమైన న్యాయపరమైన తప్పు చేసింది (పేరా 7).
గమనిక: ట్రయల్ కోర్టు, హైకోర్టు లేదా ఈ కోర్టు చేసిన పరిశీలనలు విచారణలో ప్రాసంగికం కావు. అవి కేవలం prima facie పరిశీలనలు, merits పై విచారణలో సాక్ష్యం, రుజువుకు లోబడి ఉంటాయి (పేరా 7).
Authorities
తీర్పు ఏ నిర్ణీత కేసునూ పేర్కొనలేదు.
Order 39, Rule 1(c), Code of Civil Procedure: దావాలోని ఆస్తి విషయంలో ప్రతివాది వాదిని స్వాధీనం నుండి తొలగిస్తానని బెదిరిస్తే లేదా హాని కలిగిస్తే, దావా పరిష్కారం లేదా తదుపరి ఉత్తర్వుల వరకు temporary injunction ఇవ్వవచ్చు (పేరా 4).
Section 88(i)(c), Amending Act 104 of 1966: Law Commission సిఫారసుపై 1 February 1977 నుండి clause (c) ను చట్టంలో చేర్చింది (పేరా 4).
Section 151, Code of Civil Procedure: clause (c) కు ముందు స్వాధీనం తీసుకోకుండా ad interim injunction ఇవ్వడానికి ఏకైక ఆధారమైన inherent power (పేరా 4).
Section 52, Transfer of Property Act: lis pendens సిద్ధాంతం. దీని కింద ఏ alienation అయినా ఈ సిద్ధాంతానికి లోబడి ఉంటుంది (పేరా 6).
తీర్పు
Leave ఇవ్వబడింది (పేరా 1).
అప్పీల్ అనుమతించబడింది (పేరా 7).
హైకోర్టు ఉత్తర్వు రద్దు చేయబడింది, ట్రయల్ కోర్టు ఉత్తర్వు ధృవీకరించబడింది (పేరా 7).
ట్రయల్ కోర్టు, హైకోర్టు లేదా ఈ కోర్టు చేసిన పరిశీలనలు merits పై విచారణలో ప్రాసంగికం కావు. అవి కేవలం prima facie పరిశీలనలు, విచారణలో సాక్ష్యం, రుజువుకు లోబడి ఉంటాయి (పేరా 7).
పక్షాలు తమ తమ ఖర్చులను భరించాలి (పేరా 7).
న్యాయసూత్రం / Ratio
మూడు షరతులు తీరితేనే కోర్టు temporary injunction ఇవ్వవచ్చు: prima facie case, irreparable injury, ఉత్తర్వుకు అనుకూలమైన balance of convenience. prima facie case ఒక్కటే చాలదు (పేరాలు 4-5).
కోర్టు ఇలా చెప్పింది: "Prima facie case is not to be confused with prima facie title which has to be established, on evidence at the trial." (పేరా 5)
Obiter (నిర్ణయానికి అవసరం లేని వ్యాఖ్య): fraud కారణంగా decree ను రద్దు చేయాలని కోరే దావాలో, తగిన సందర్భంలో కోర్టు ad interim injunction ఇవ్వవచ్చు, కానీ జాగ్రత్తగా ఉండాలి (పేరా 6).
విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ
తీర్పు పాఠం ఆధారంగా చేసిన విశ్లేషణ.
తీర్పు ఇరువైపుల వాదనలను నమోదు చేయలేదు. అందువల్ల తార్కికం కోర్టు స్వంత న్యాయ ప్రకటనపై ఆధారపడి ఉంది (పేరాలు 3-6).
కోర్టు మూడు షరతులను ఏ నిర్ణీత కేసునూ ఉదహరించకుండా చెప్పింది (పేరాలు 4-5).
fraud ఆరోపణపై కోర్టు ఎలాంటి అభిప్రాయం చెప్పలేదు. కాబట్టి ప్రతివాది ప్రవర్తన, తగిన పరిహారంపై దాని అభిప్రాయం prima facie స్వభావంలోనిదే (పేరాలు 6-7).
ప్రాముఖ్యత
temporary injunction కు మూడు షరతులను సులభంగా చెబుతుంది: prima facie case, irreparable injury, balance of convenience.
prima facie case ను prima facie title నుండి వేరు చేస్తుంది.
ఆ మూడు పదాలు వల్లించే సూత్రాలు కావని హెచ్చరిస్తుంది. వాటికి సరైన న్యాయ విచక్షణ కావాలి.
పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు
నియమం: temporary injunction మంజూరు విచక్షణతో కూడినది. prima facie case, irreparable injury, ఉత్తర్వుకు అనుకూలమైన balance of convenience కావాలి (పేరాలు 4-5).
ఉచ్చు: prima facie case ఒక్కటే చాలదు (పేరా 5). అది prima facie title తో సమానం కూడా కాదు (పేరా 5).
Irreparable injury: damages తో తగినంతగా భర్తీ చేయలేని హాని. సరిచేయడం భౌతికంగా అసాధ్యం అని దీని అర్థం కాదు (పేరా 5).
చట్టం: Order 39, Rule 1(c) CPC 1 February 1977 నుండి అమల్లో ఉంది. అంతకు ముందు Section 151 CPC మాత్రమే వర్తించేది (పేరా 4).