1968 AIR 522; 1968 SCR (1) 821; Civil Appeal No. 44 of 1965 (all as printed in the judgment text)
Court
Supreme Court of India
Bench
Shelat, J.M.; Shah, J.C.; Sikri, S.M.
Year
1968 (తీర్పు 1967 అక్టోబర్ 19న)
Principle / Topic
Frustration
ఒక జూట్ మిల్లు పాకిస్తాన్ జూట్ 2,000 బేళ్ల కోసం import licence ఇస్తానని ఒప్పుకుంది, కానీ దానిని పొందలేకపోయింది. భారత ప్రభుత్వ విధానం మారడంతో ఒప్పందం అసాధ్యమైందని మిల్లు వాదించింది. లైసెన్స్ పొందే ప్రమాదాన్ని మిల్లే తనపై వేసుకున్నందున నష్టపరిహారం చెల్లించాలని సుప్రీంకోర్టు తీర్పు చెప్పింది.
త్వరిత పునశ్చరణ
వాస్తవాలు: కొనుగోలుదారులు 1958 జూలై 7న పాకిస్తాన్ జూట్ 2,000 బేళ్లు కొనడానికి ఒప్పుకున్నారు. 1958 డిసెంబర్ నాటికి import licence ఇవ్వాల్సి ఉంది. లైసెన్స్ తిరస్కరించబడింది, award లో అమ్మకందారులకు Rs. 34,000 damages (నష్టానికి ఇచ్చే ద్రవ్య పరిహారం) ఇచ్చారు.
వివాదాంశం: సెక్షన్ 56 కింద contract అసాధ్యమై void అయ్యిందా, లేదా implied term (చట్టం ఒప్పందంలో చదివి చేర్చే నిబంధన) వల్ల discharge అయ్యిందా? arbitration clause మిగిలిందా?
తీర్పు: కాదు. లైసెన్స్ ఇచ్చే బాధ్యత నిరపేక్షమైనది, అందువల్ల frustration, implied term అందుబాటులో లేవు.
ముఖ్య సెక్షన్లు: Indian Contract Act లోని సెక్షన్లు 32, 56.
పరీక్షలో పెద్ద ఉచ్చు: కష్టం, అసౌకర్యం లేదా నష్టం వల్ల contract frustrate కాదు. ఆ ప్రమాదాన్ని కవర్ చేసే express term frustration ను అడ్డుకుంటుంది.
The Naihati Jute Mills Ltd. — appellant (అప్పీలు చేసిన పక్షం); ఒప్పందం కింద జూట్ కొనుగోలుదారు, award ను రద్దు చేయాలని దరఖాస్తు చేసినవారు.
Hyaliram Jagannath — respondent; ఒప్పందం కింద జూట్ అమ్మకందారు, arbitration award గెలిచినవారు.
విచారణ చరిత్ర
1958 జూలై 7 నాటి contract నుంచి వివాదం వచ్చింది. దానిని Bengal Chamber of Commerce ఏర్పాటు చేసిన Arbitration Tribunal కు పంపారు.
Tribunal తన award ను Award Case No. 70 of 1959 లో ఇచ్చింది. appellants తమ వైపు ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చలేదని అది చెప్పింది. నష్టపరిహారాన్ని Rs. 34,000, వడ్డీతో నిర్ణయించింది.
award ను రద్దు చేయాలని appellants కలకత్తా హైకోర్టులో దరఖాస్తు చేశారు.
విద్వాంసులైన Single Judge మూడు విషయాలు కనుగొన్నారు. ఒప్పందం frustration వల్ల discharge కాలేదు. frustration ఉందా అనే ప్రశ్నను కూడా arbitration clause కవర్ చేసేంత విస్తృతమైనది. ఆ వివాదాన్ని arbitrators నిర్ణయించగలరు.
arbitrators చట్టపరమైన దుష్ప్రవర్తన చేశారని appellants నిరూపించలేదని కూడా Single Judge కనుగొన్నారు.
Division Bench అప్పీలు (Appeal No. 35 of 1960) విచారించింది. అది Single Judge తో ఏకీభవించి, 1962 ఆగస్టు 22 నాటి తీర్పు, ఉత్తర్వుతో అప్పీలును కొట్టివేసింది.
appellants special leave (అప్పీలుకు సుప్రీంకోర్టు ఇచ్చే అనుమతి) ద్వారా సుప్రీంకోర్టులో అప్పీలు చేశారు. Civil Appeal No. 44 of 1965.
తీర్పు 1967 అక్టోబర్ 19న వెలువడింది.
వాస్తవాలు
1958 జూలై 7న appellants రెండు వేల బేళ్ల Saidpur N.C. Cuttings కొనడానికి, respondents అమ్మడానికి ఒప్పుకున్నారు.
ఒప్పందం India Jute Mills Association నిర్దేశించిన ప్రామాణిక రూపంలో ఉంది. షిప్మెంట్ లేదా రైలు డిస్పాచ్ 1958 ఆగస్టు, సెప్టెంబర్, అక్టోబర్ మరియు/లేదా నవంబర్లో జరగాలి.
పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతికి import licence అవసరం. కొనుగోలుదారులు letters of authority ఇవ్వాలని, అమ్మకందారులు letters of credit తెరవాలని ఒప్పందం చెప్పింది.
1958 నవంబర్లోపు కొనుగోలుదారులు import licence ఇవ్వకపోతే షిప్మెంట్ కాలం 1958 డిసెంబర్ వరకు పొడిగింపు అవుతుంది. ఒప్పంద ధర 50 nP పెరుగుతుంది.
1958 డిసెంబర్ నాటికి కొనుగోలుదారులు లైసెన్స్ ఇవ్వకపోతే, 1959 జనవరి 2న ఉన్న market price వద్ద ఒప్పందం settle అవుతుంది. ఆ ధర 1959 జనవరి, ఫిబ్రవరి షిప్మెంట్ సరుకులకు వర్తిస్తుంది.
letters of authority ఇవ్వడంలో లేదా letters of credit తెరవడంలో ఆలస్యానికి కొనుగోలుదారులు బాధ్యులు కారని ఒక ముద్రిత నిబంధన చెప్పింది. ఇది act of God, యుద్ధం, mobilisation లేదా demobilisation వల్ల కలిగిన ఆలస్యానికి వర్తించింది. ప్రభుత్వాల మధ్య వాణిజ్య సంబంధాలు తెగిపోవడం, ప్రభుత్వ requisition లేదా జోక్యానికి కూడా వర్తించింది. ఒప్పందం force majeure (పక్షాల నియంత్రణకు మించిన సంఘటన) ను కూడా ఒక కారణంగా పేర్కొంది.
ఆ సందర్భాల్లో కొనుగోలుదారులు ఒక నెలలోపు letters of authority ఇవ్వడం లేదా letters of credit తెరవడం నిరోధించబడితే, పరస్పర అంగీకారంతో సమయం పొడిగించవచ్చు. లేకపోతే ఒప్పందం రద్దయినట్లే భావిస్తారు, అమ్మకందారులకు కొనుగోలుదారులపై ఏ క్లెయిమూ ఉండదు.
ఒప్పందంలో arbitration clause (వివాదాలను మధ్యవర్తిత్వానికి పంపే ఒప్పందం) ఉంది. ఒప్పందం నుంచి లేదా దానికి సంబంధించి వచ్చే అన్ని వివాదాలు, క్లెయిములను Bengal Chamber of Commerce కు వారి నియమాల ప్రకారం పంపాలి. ఒప్పందం ముగిసినా, ముగిసినట్లు చెప్పినా లేదా పూర్తయినా ఇది వర్తిస్తుంది.
1958 ఆగస్టు 8న appellants కలకత్తాలోని Jute Commissioner ను import licence కోసం కోరారు. దరఖాస్తు 14,900 maunds కోసం.
1958 ఆగస్టు 19న Administrative Officer లైసెన్స్ను certify చేయడానికి నిరాకరించారు. appellants కు తమ ఫ్యాక్టరీని మరికొన్ని నెలలు నడపడానికి సరిపడా నిల్వ ఉందనేది ఆయన కారణం.
1958 ఆగస్టు 26న Licensing Authority లైసెన్స్ జారీ చేయడానికి నిరాకరించింది.
1958 నవంబర్ 29న appellants లైసెన్స్ జారీని certify చేయాలని Jute Commissioner ను కోరారు. అప్పటికి తమ నిల్వ గణనీయంగా తగ్గిందని చెప్పారు.
1958 డిసెంబర్ 11న Jute Commissioner లైసెన్స్ జారీ చేయడానికి నిరాకరించారు. భారతీయ జూట్ కొనుగోలుతో అవసరాలు తీర్చుకోమని appellants కు చెప్పారు.
అప్పుడు respondents తమ attorney లేఖ ద్వారా నష్టపరిహారం కోరారు. ఒప్పందంలో చెప్పిన లైసెన్స్ను appellants ఇవ్వలేదని వారు చెప్పారు.
appellants ఏ బాధ్యతనూ నిరాకరించారు. వివాదాన్ని Tribunal కు పంపారు.
appellants తమ వైపు ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చలేదని Tribunal చెప్పింది. Rs. 34,000, వడ్డీతో నష్టపరిహారం ఇచ్చింది.
విచారణలో సమర్పించిన ప్రభుత్వ circulars ప్రకారం, 1958 మార్చి నాటికే పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతులను కనిష్ఠ స్థాయికి పరిమితం చేస్తామని భారత ప్రభుత్వం హెచ్చరించింది. జూట్ మిల్లులు తమ అవసరాలను భారతీయ జూట్తో తీర్చుకోవాలని చెప్పింది.
ఒప్పందం చేసిన సమయంలో లైసెన్సులను 5 : 1 నిష్పత్తిలో ఇచ్చే విధానం ఉంది. భారతీయ జూట్ 500 maunds కొన్న దిగుమతిదారుకు పాకిస్తాన్ జూట్ 100 maunds కు లైసెన్స్ దొరికేది.
Indian Jute Mills Association 1958 జూలై 17న తన సభ్యులకు పంపిన circular ఈ విధానాన్ని చూపింది. రెండు నెలల వినియోగం కంటే తక్కువ నిల్వ ఉన్న మిల్లులకు లైసెన్సులు ఇచ్చేవారు.
arbitrators నష్టపరిహారాన్ని maund కు Rs. 51 market rate వద్ద నిర్ణయించారు. పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వం నిర్ణయించిన export price Rs. 65.
లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు
appellants ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించారా, లేదా లైసెన్స్ పొందడానికి తమ నుంచి ఆశించదగినదంతా చేశారా?
పక్షాలు ఊహించలేని ప్రభుత్వ విధాన మార్పు ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చడం అసాధ్యం చేసిందా? అప్పుడు Contract Act సెక్షన్ 56 కింద ఒప్పందం void అయ్యిందా?
కోర్టు ఒప్పందం నుంచి వెలికితీయాల్సిన implied term వల్ల ఒప్పందం discharge అయ్యిందా?
arbitrators కు అధికార పరిధి ఉందా, లేదా arbitration clause ఒప్పందంతో పాటే నశించిందా?
arbitrators చట్టపరమైన దుష్ప్రవర్తన చేశారా, నష్టపరిహారంపై వడ్డీ సరిగ్గా ఇచ్చారా?
maund కు Rs. 51 market rate వద్ద నష్టపరిహారం ఇవ్వడం పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వ public policy కు విరుద్ధమని సవాలు చేయవచ్చా?
వాదనలు
appellants తరఫున (B. Sen, B. P. Maheshwari, R. K. Chaudhuri):
లైసెన్స్ పొందడానికి తమ నుంచి ఆశించదగినదంతా చేశారు, కాబట్టి ఒప్పంద ఉల్లంఘన చేసినట్లు భావించకూడదు.
ఒప్పందం చేసినప్పుడు పక్షాలు ఊహించలేని ప్రభుత్వ విధాన మార్పు ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చడం అసాధ్యం చేసింది. Contract Act సెక్షన్ 56 కింద ఒప్పందాన్ని void గా పరిగణించాలి.
arbitration clause ఒప్పందంతో పాటే నశించింది, కాబట్టి arbitrators కు అధికార పరిధి లేదు.
arbitrators చట్టపరమైన దుష్ప్రవర్తన, నష్టపరిహారంపై వడ్డీ అంశాలను కూడా Mr. B. Sen లేవనెత్తారు. ఆ రెండింటినీ ఆయన ఒత్తిడి చేయలేదు.
arbitrators నష్టపరిహారాన్ని maund కు Rs. 65 (పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వం నిర్ణయించిన export price) కు బదులు Rs. 51 market rate వద్ద నిర్ణయించారు. ఇది ఆ ప్రభుత్వం నిర్దేశించిన public policy కు విరుద్ధమని, ఉల్లంఘనకు కోర్టు imprimatur (ఆమోదం) ఇవ్వకూడదని వారు వాదించారు.
respondents తరఫున (Niren De, Additional Solicitor-General, D. N. Mukherjee):
ఒప్పందాన్ని నెరవేర్చడం అసాధ్యం కాలేదు.
ఏది ఏమైనా, లైసెన్స్ సంపాదించే నిరపేక్ష బాధ్యతను appellants తమపై వేసుకున్నారు.
ఒప్పందం frustration వల్ల discharge అయినా arbitration clause మిగిలే ఉంటుంది. frustration ఉందా, దాని పర్యవసానాలేమిటి అనే వివాదాలు ఉంటాయి.
ఒక పక్షం frustration ఉందని ఏకపక్షంగా ఆరోపిస్తే ఒప్పందం ముగుస్తుందని అర్థం చెప్పలేము. ఒప్పందం frustration వల్ల discharge అయ్యిందా అని arbitrators నిర్ణయించాలి.
కోర్టు తార్కికం
Shelat, J. అభిప్రాయం (కోర్టు తరఫున)
తీర్పులో సంఖ్యల పేరాలు లేవు, అందువల్ల పేరా నంబర్లు ఇవ్వలేదు.
Noted: Contract Act సెక్షన్ 56 ప్రకారం, ఒప్పందం చేసిన తర్వాత ఒక పని అసాధ్యమైతే ఆ ఒప్పందం ఆ క్షణంలోనే void అవుతుంది. promisor నివారించలేని సంఘటన వల్ల పని చట్టవిరుద్ధమైనా ఇదే వర్తిస్తుంది.
Noted: పని అసాధ్యమని లేదా చట్టవిరుద్ధమని తెలిసిన promisor ను కూడా సెక్షన్ 56 కవర్ చేస్తుంది. సహేతుక శ్రద్ధతో తెలుసుకోగలిగినా ఇదే వర్తిస్తుంది. అప్పుడు తెలియని promisee కు promisor పరిహారం చెల్లించాలి.
Noted: సెక్షన్ 56 కింద ఒప్పందం స్వభావం, చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల నుంచి కోర్టులు అసాధ్యతను ఊహిస్తాయి. ఒక నిర్దిష్ట విషయం లేదా పరిస్థితి కొనసాగుతుందనే ప్రాతిపదికపై పక్షాలు బేరం చేశాయని అవి ఊహిస్తాయి.
Noted: ఒప్పందం పునాది అదృశ్యమైందని కూడా కోర్టులు ఊహిస్తాయి. విషయం నాశనమైనప్పుడు, లేదా చాలా కాలం అంతరాయం లేదా ఆలస్యం వల్ల నెరవేర్పు వేరే ఒప్పందమైపోయినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది.
Noted: ఏ పక్షం తప్పు లేకుండానే అసాధ్యత రావచ్చు. నెరవేర్పు కోరే పరిస్థితులు ఒప్పందం చేపట్టిన వాటికంటే పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండటంతో బాధ్యత నెరవేర్చలేనిదవుతుంది.
Noted: common law నియమం ప్రకారం మనిషి తాను చేపట్టిన బాధ్యతను నెరవేర్చాలి. తరువాత నెరవేర్పు అసాధ్యమైందని మాత్రమే చెప్పి మినహాయింపు కోరలేడు.
Noted: ఈ నియమం కఠినతను తగ్గించడానికి ఇంగ్లీష్ కోర్టులు వివిధ సిద్ధాంతాలను రూపొందించాయి. మొదటిది implied term సిద్ధాంతం. F.A. Tamplin Steamship Co. v. Anglo-Mexican Petroleum Products Co. లో Lord Loreburn దీనిని చెప్పారు.
Noted: Lord Loreburn అభిప్రాయం ప్రకారం, కోర్టు ఒప్పందాన్ని, దాని పరిస్థితులను మార్చడానికి కాదు, వివరించడానికి పరిశీలిస్తుంది. ఒక నిర్దిష్ట విషయం లేదా పరిస్థితి కొనసాగుతుందనే ప్రాతిపదికపై పక్షాలు బేరం చేశాయా అని అది చూస్తుంది.
Noted: ఏ కోర్టుకూ మినహాయించే అధికారం లేదని Lord Loreburn అన్నారు. వ్యక్తం చేయని ఒక షరతు పక్షాలు ఒప్పందం చేసిన పునాది అని కోర్టు ఒప్పందం స్వభావం నుంచి ఊహించవచ్చు.
Noted: మారిన పరిస్థితులు వచ్చి ఉంటే వివేకవంతులైన మనుషులుగా పక్షాలు ఒప్పందం ముగిసినట్లే భావించేవారా అని ఆయన ప్రశ్నించారు.
Noted: Dahl v. Nelson, Donkin & Co. లో Lord Watson అదే సిద్ధాంతాన్ని వేరే రూపంలో చెప్పారు. ఒప్పందం అర్థం అంటే, ఆ సంఘటనకు పక్షాలు స్పష్టమైన ఏర్పాటు చేసి ఉంటే, న్యాయమైన, వివేకవంతులైన మనుషులుగా వారు అంగీకరించి ఉండేదే.
Noted: మొదటి సందర్భంలో term నిజమైనది, వ్యక్తం చేయకపోయినా implied. రెండవ సందర్భంలో అది చట్టం ఒప్పందానికి చేర్చిన కల్పన. దీనికి కోర్టు Anson, Principles of the English Law of Contract, 22nd ed., p. 464 ను ఉదహరించింది.
Noted: implied term సిద్ధాంతం పూర్తిగా సంతృప్తికరంగా కనిపించలేదు, ఎందుకంటే అందులో వైరుధ్య అంశాలు ఉన్నాయి.
Why: నెరవేర్పు తేదీన ఉన్న పరిస్థితులను పక్షాలు ముందే ఊహించి ఉంటే వాటి కోసం ఒప్పందంలో ఏర్పాటు చేసేవారు. ఊహించకపోతే ఉద్దేశపూర్వకంగా ప్రమాదం స్వీకరించారు, కాబట్టి implied term ప్రశ్నే రాదు.
Noted: తరువాత Russkoe v. John Strik & Sons Ltd. లో Lord Atkin ఒప్పంద పునాది అదృశ్యమవుతుందనే సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించారు. ఒప్పందసారానికి చెందిన పరిస్థితులు ఉనికిలో లేకపోతే ఒప్పందం పనిచేయడం మానేస్తుంది.
Noted: మూడవ సిద్ధాంతం ప్రకారం, కొత్త పరిస్థితిలో న్యాయమైన, సహేతుకమైనదాన్ని చేయడానికి ఒప్పందపు నిరపేక్ష కట్టుబాటు స్వభావాన్ని కోర్టు సడలించవచ్చు. British Movietones Ltd. v. London and District Cinemas Ltd. లో Denning, L.J. దీనిని వివరించారు.
Noted: ఒప్పందం పదాల్లో నిరపేక్షమైనా ఉద్దేశంలో నిరపేక్షం కాకపోతే ఫలితంలో నిరపేక్షంగా భావించరని Denning, L.J. అన్నారు. పక్షానికి ప్రవక్త దూరదృష్టి ఉందని కోర్టులు ఇకపై భావించవని ఆయన అన్నారు.
Held: ఈ సిద్ధాంతం అంటే కోర్టుకు ఒప్పందంలోని స్పష్టమైన పదాలను దాటి వెళ్లే సహజ అధికారం ఉందని అర్థం. అది కోర్టుకు మినహాయించే అధికారాన్ని ఇస్తుంది. ఆ అధికారం కోర్టుకు సహజంగా లేదని ఎల్లప్పుడూ చెప్పబడింది.
Noted: ఆ నిర్ణయంపై అప్పీలులో House of Lords ఈ సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించింది ([1952] A.C. 166).
Noted: ఇటీవలి కాలంలో బాధ్యతలో మార్పు సిద్ధాంతం మరింత ఆమోదం పొందింది. Davis Contractors v. Fareham U.D.C. లో Lord Radcliffe దీని రూపకర్త.
Noted: Lord Radcliffe సూత్రీకరణ ప్రకారం, ఏ పక్షం తప్పు లేకుండానే ఒప్పంద బాధ్యత నెరవేర్చలేనిదైందని చట్టం గుర్తించినప్పుడు frustration వస్తుంది. నెరవేర్పు కోరే పరిస్థితులు నెరవేర్పును ఒప్పందం చేపట్టిన దానికంటే పూర్తిగా భిన్నమైనదిగా చేస్తాయి.
Held: "It is not hardship or inconvenience or material loss which brings about the principle of frustration into play." బాధ్యత ప్రాముఖ్యతలో మార్పు ఉండాలి, అంటే చేపట్టినది ఒప్పందం చేసిన దానికంటే భిన్నమైన విషయమవ్వాలి.
Noted: వాస్తవిక దృక్పథం తీసుకోవడానికి ఈ సిద్ధాంతాలు రూపొందాయి. ఒప్పందం తేదీకి, నెరవేర్పు తేదీకి మధ్య పక్షాల అదుపుకు మించిన, ముందు ఊహించని కారణాలు రావచ్చు. మారిన పరిస్థితుల్లో నెరవేర్పును కోరడం అసమంజసం, అన్యాయం అవుతుంది.
Noted: ఏ సిద్ధాంతమూ పూర్తిగా అంగీకరించబడలేదు. కోర్టులు ఎక్కువ హేతుబద్ధంగా కనిపించిన ఒకదాన్ని వర్తింపజేశాయి, ఫలితాలు ఒకటే.
Why: ఒప్పంద బాధ్యత నుంచి పక్షాన్ని విముక్తం చేసే అధికారం కోర్టులకు లేదనే common law నియమం వల్ల ఈ సిద్ధాంతాల అవసరం వచ్చింది. కోర్టులు ఒప్పంద పవిత్రతను కాపాడాలనుకున్నాయి. నెరవేర్పు అసాధ్యమైన సందర్భాల కఠినతను కూడా అవి విస్మరించలేకపోయాయి.
Held: భారతదేశంలో కోర్టులకు ఈ ఇబ్బంది లేదు. Ganga Saran v. Ram Charan లో ఈ కోర్టు నొక్కి చెప్పినట్లు, అవి ప్రధానంగా Contract Act సెక్షన్లు 32, 56 లోని చట్టాన్ని చూడాలి.
Noted: Satyabrata Ghose v. Mugneeram లో Mukherjee, J. సెక్షన్ 56 ఒక positive law నియమమని చెప్పారు. విషయాన్ని పక్షాల ఉద్దేశం ప్రకారం నిర్ణయించడానికి వదలలేదు.
Held: Contract Act కింద promise express లేదా implied కావచ్చు. కొన్ని పరిస్థితులు వచ్చినప్పుడు discharge కావాలనే implied లేదా express term ఒప్పందంలో ఉందని కోర్టు construction ద్వారా అర్థం చేసుకోవచ్చు. అప్పుడు ఒప్పందం తన స్వంత నిబంధనల ప్రకారం రద్దవుతుంది.
Held: అటువంటి కేసులు సెక్షన్ 56 పరిధికి వెలుపల ఉంటాయి. ఇంగ్లీష్ చట్టం వాటిని frustration గా చూస్తుంది, కానీ భారతదేశంలో వాటిని సెక్షన్ 32 కింద చూస్తారు.
Held: ఎక్కువ కేసుల్లో, పక్షాలు implied term కు అంగీకరించి విముక్తి పొందారనే ప్రాతిపదికపై frustration సిద్ధాంతం వర్తించదు.
Held: ఒప్పందం మొత్తం ఉద్దేశం లేదా ప్రాతిపదిక frustrate అయినప్పుడు, అంటే ఒప్పంద తేదీన పక్షాలు ఊహించని సంఘటన లేదా పరిస్థితుల మార్పు వచ్చినప్పుడు, కోర్టు తరువాతి అసాధ్యత ఆధారంగా ఉపశమనం ఇవ్వగలదు.
Held: అటువంటి కేసులో discharge కోసం implied term ను వెతకాల్సిన ప్రశ్నే లేదు, ఎందుకంటే పక్షాలు ఆ విషయం గురించి ఆలోచించలేదు. సంఘటన ఒప్పందం మొత్తం మూలాన్ని దెబ్బతీసినప్పుడు కోర్టు ఒప్పందం frustrate అయ్యి ముగిసిందని ప్రకటిస్తుంది.
Held: "This is really a positive rule enacted in sec. 56 which governs such situations." అంటే ఇటువంటి పరిస్థితులను సెక్షన్ 56 లోని positive నియమమే నియంత్రిస్తుంది.
Noted: పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతిని పూర్తిగా నిషేధించే విధాన మార్పును భారత ప్రభుత్వం చేసిందా అని కోర్టు అడుగుతుంది. పక్షాలు దీనిని ఊహించలేదా అని, లైసెన్స్ పొందే నిబంధనను ఇది అసాధ్యం చేసిందా అని కూడా అడుగుతుంది.
Noted: 1958 మార్చి నాటికే పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతులు కనిష్ఠ స్థాయికి పరిమితమవుతాయని ప్రభుత్వం హెచ్చరించినట్లు విచారణలో సమర్పించిన circulars చూపాయి. జూట్ మిల్లులు భారతీయ జూట్ కొనాలని చెప్పింది.
Noted: ఒప్పందం చేసినప్పుడు లైసెన్సులు 5 : 1 నిష్పత్తిలో ఇచ్చేవారు. Indian Jute Mills Association 1958 జూలై 17 circular దీనిని చూపుతుంది. రెండు నెలల వినియోగం కంటే తక్కువ నిల్వ ఉన్న మిల్లులకు లైసెన్సులు వెళ్లేవి.
Noted: appellants 1958 ఆగస్టు 8న 14,900 maunds కు లైసెన్స్ కోసం దరఖాస్తు చేశారు. కొన్ని నెలలకు సరిపడా నిల్వ ఉన్నందున Jute Commissioner దరఖాస్తును certify చేయడానికి నిరాకరించారు. 1958 నవంబర్లో వారు మళ్లీ దరఖాస్తు చేశారు, 1958 డిసెంబర్లో భారతీయ జూట్ కొనమని చెప్పారు.
Held: పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతిపై ప్రభుత్వం పూర్తి నిషేధం విధించలేదని circular చూపుతున్నట్లు కనిపిస్తోంది. ఏది ఏమైనా, అలాంటి నిషేధాన్ని appellants నిరూపించలేదు.
Noted: దీనికి విరుద్ధంగా, ప్రతి దరఖాస్తుదారు కేసును licensing authorities దాని సొంత merits పై పరిశీలిస్తాయని రికార్డులోని పత్రాలు చూపుతున్నాయి.
Held: ఇటువంటి కేసుల్లో ముఖ్యమైనది, పక్షాలు ఒప్పందంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు తామే ఏమి ఊహించారో నిర్ధారించడం.
Held: లైసెన్సులు స్వేచ్ఛగా ఇవ్వరని appellants కు తెలుసని ఒప్పందమే చూపుతుంది. 1958 నవంబర్లో లైసెన్స్ ఇవ్వకపోతే షిప్మెంట్ కాలాన్ని 1958 డిసెంబర్ వరకు పొడిగించింది, ధర 50 nP పెంచింది.
Held: 1958 డిసెంబర్ నాటికి లైసెన్స్ ఇవ్వకపోతే 1959 జనవరి 2 నాటి market rate వద్ద appellants నష్టపరిహారం చెల్లించాలని కూడా ఒప్పందం చెప్పింది. సమయానికి లైసెన్స్ పొందడం కష్టమని appellants కు తెలుసని ఈ నిబంధనలు చూపుతాయి.
Held: అందువల్ల appellants 1958 నవంబర్ నుంచి డిసెంబర్ వరకు ఆలస్యాన్ని మన్నించే ఏర్పాటు చేశారు. 1958 డిసెంబర్లో కూడా లైసెన్స్ సంపాదించకపోతే నష్టపరిహారం చెల్లించే బాధ్యతను కూడా వారు ఏర్పాటు చేశారు.
Noted: letters of authority ఇవ్వడంలో ఆలస్యాన్ని act of God, యుద్ధం, mobilisation, ఇతర force majeure వంటి కారణాలకే ముద్రిత నిబంధన మన్నించింది.
Held: అటువంటి force majeure వల్ల నెరవేర్పు అసాధ్యమైందని ఎవరి వాదనా కాదు.
Why: appellants లైసెన్స్ కోసం దరఖాస్తు చేసినప్పుడు, వారి వద్ద రెండు నెలలకు మించి నిల్వ ఉన్నందున అధికారులు దరఖాస్తును certify చేయడానికి నిరాకరించారు. దరఖాస్తు తిరస్కారం వ్యక్తిగత అనర్హత వల్ల జరిగింది, force majeure వల్ల కాదు.
Held: కాబట్టి పక్షాలు ఊహించలేని ప్రభుత్వ విధాన మార్పు వల్ల నెరవేర్పు అసాధ్యమైందనే ప్రశ్నే లేదు. ఒప్పందంలో implied term ను చేర్చాలనే ప్రశ్న కూడా రాదు.
Noted: విధాన మార్పు జరిగిందని, పాకిస్తాన్ జూట్ దిగుమతిపై నిషేధం విధించారని కోర్టు ఊహిస్తుంది. అయినా లైసెన్స్ ఇవ్వలేకపోయినందుకు appellants బాధ్యత నుంచి విముక్తి పొందారా అనేది ప్రశ్న అవుతుంది.
Held: ఒప్పందం చేసిన పరిస్థితులు మారినంత మాత్రాన అది frustrate కాదు. ఊహించని పరిణామం వల్ల నెరవేర్పు భారంగా మారినంత మాత్రాన పక్షాన్ని నెరవేర్పు నుంచి విముక్తం చేసే సాధారణ అధికారం కోర్టులకు లేదు. దీనికి కోర్టు M/s Alopi Parshad & Sons v. Union of India ను ఉదహరించింది.
Noted: appellants ఏమి వాగ్దానం చేశారనేది ప్రశ్న. లైసెన్స్ కోసం వారు శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తామని వాగ్దానం చేశారు, లేదా దానిని సంపాదిస్తామని, లేకపోతే ఉల్లంఘనకు బాధ్యులని వాగ్దానం చేశారు.
Noted: మొదటి రకం కేసులో, Anglo-Russian Merchants Traders v. John Batt & Co. లో Lord Reading, C.J. ఇలా అన్నారు: చట్టం నిషేధించినదాన్ని చేసే నిరపేక్ష బాధ్యతను చట్టం సూచించడానికి కారణం లేదు. అక్కడ అమ్మకందారులు అనుమతులు పొందడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించాలనే అర్థంలో కోర్టు ఒప్పందాన్ని అన్వయించింది.
Noted: Pattahmull Rajeshwar v. K. C. Sethia, Peter Cassidy Seed Co. v. Osuustickaanppa కేసులు దీనికి విరుద్ధం. అనుమతి లేదా లైసెన్స్ పొందే నిరపేక్ష బాధ్యతను ఒక పక్షం సరిగ్గానే స్వీకరించవచ్చని ఆ కోర్టులు చెప్పాయి. ప్రమాదం స్వీకరించినవాడు తన నిబంధనకు కట్టుబడి ఉంటాడు.
Noted: Bank Line Ltd. v. Capel & Co. Ltd. లో Lord Sumner ఇలా అన్నారు: ఒప్పందం ఒక సంభావ్యతకు పూర్తి, సంపూర్ణ ఏర్పాటు చేసినప్పుడు, అదే సంభావ్యతకు వేరే పేరుతో భిన్న నిబంధనలను చేర్చడం కోర్టు పని కాదు.
Held: అటువంటి కేసులో frustration ద్వారా discharge అందుబాటులో లేదు. నెరవేర్పు తేదీ వరకు ప్రస్తుత పరిస్థితి కొనసాగుతుందనే implied term కూడా లేదు.
Why: express term ఉన్నప్పుడు, దానికి విరుద్ధమైన implied term ను కోర్టు construction ద్వారా కనుగొనలేదు.
Held: "clearly meant that the appellants had taken upon themselves absolutely the burden of furnishing the licence". 1958 డిసెంబర్లో లైసెన్స్ ఇవ్వకపోతే ఒప్పందాన్ని 1959 జనవరి 2 market rate వద్ద settle చేయాలనే నిబంధనను కోర్టు ఇలా చదివింది. default అయితే ఆ ధర ఆధారంగా appellants నష్టపరిహారం చెల్లించాలి.
Held: కాబట్టి appellants కు మూడు defences అందుబాటులో లేవు. అవి నెరవేర్పు అసాధ్యత, ఆ కారణంగా ఒప్పందం void కావడం, కోర్టు వెలికితీసిన implied term.
Held: ఒప్పందం void కాలేదు, import licence పొందే నిబంధన నిరపేక్షమైనది కాబట్టి arbitration clause ఒప్పందంతో పాటే నశించిందా అనే ప్రశ్న రాదు.
Held (obiter, frustration ఊహిస్తే): appellants frustration నిరూపించి ఉన్నా, ఒప్పందం ab initio (మొదటి నుంచే) void అయి ఉనికిలో లేనట్లు కాదు. frustration లో ఒప్పందం నెరవేర్పు మాత్రమే ముగుస్తుంది.
Held (obiter): ఒప్పందం నుంచి లేదా దానికి సంబంధించి వచ్చే వివాదాల పరిష్కారం వంటి ప్రయోజనాల కోసం ఒప్పందం ఇంకా ఉంటుంది. frustration వల్ల ఒప్పందం discharge అయ్యిందా అనే ప్రశ్నను arbitration clause కింద నిర్ణయించాలి, ఆ clause ఆ ప్రయోజనాల కోసం పనిచేస్తుంది. దీనికి కోర్టు Union of India v. Kishorilal ను ఉదహరించింది.
Noted: arbitrators చట్టపరమైన దుష్ప్రవర్తన, నష్టపరిహారంపై వడ్డీ అనే రెండు ఇతర ప్రశ్నలను ఒత్తిడి చేయలేదు. వాటి గురించి కోర్టు ఏమీ చెప్పనవసరం లేదు.
Held: పాకిస్తాన్ public policy వాదనలో అర్హత లేదు. "The Government of Pakistan cannot lay down any public or economic policy for this country."
Held: 1959 జనవరి 2న కలకత్తాలో prevalent rate maund కు Rs. 51 అని arbitrators కనుగొంటే, నష్టపరిహార మొత్తాన్ని నిర్ణయించడానికి ఆ రేటును వారు తీసుకోవడంపై అభ్యంతరం ఉండదు.
Authorities
F.A. Tamplin Steamship Co. Ltd. v. Anglo-Mexican Petroleum Products Co. Ltd., [1916] 2 A.C. 397: Lord Loreburn యొక్క implied term సిద్ధాంతం, మొదటి ఇంగ్లీష్ సిద్ధాంతంగా చెప్పబడింది.
Dahl v. Nelson, Donkin & Co., [1881] 6 A.C. 38: న్యాయమైన, వివేకవంతులైన మనుషులు అంగీకరించి ఉండేదే term అన్న Lord Watson వివరణ. చట్టం చేర్చిన కల్పనగా వర్ణించబడింది.
Russkoe v. John Strik & Sons Ltd., [1922] 10 Ll.L.R. 214: ఒప్పంద పునాది అదృశ్యమవుతుందనే Lord Atkin సిద్ధాంతం.
British Movietones Ltd. v. London and District Cinemas Ltd., [1951] 1 K.B. 190: న్యాయమైనది, సహేతుకమైనది అనే Denning, L.J. సిద్ధాంతం. House of Lords దీనిని తిరస్కరించింది ([1952] A.C. 166).
Davis Contractors v. Fareham U.D.C., [1956] A.C. 166: బాధ్యతలో మార్పు అనే Lord Radcliffe సిద్ధాంతం, ఇటీవల ఆమోదం పొందినదిగా.
Ganga Saran v. Ram Charan, [1952] S.C.R. 36: భారతీయ కోర్టులు ప్రధానంగా Contract Act సెక్షన్లు 32, 56 ను చూడాలని ఈ కోర్టు చెప్పింది.
Satyabrata Ghose v. Mugneeram, [1954] S.C.R. 310: సెక్షన్ 56 positive law నియమమని, పక్షాల ఉద్దేశానికి వదిలేయలేదని Mukherjee, J. చెప్పారు.
M/s Alopi Parshad & Sons v. Union of India, [1960] 2 S.C.R. 793, at p. 808: ఊహించని పరిణామం వల్ల నెరవేర్పు భారమైనంత మాత్రాన ఒప్పందం frustrate కాదు.
Anglo-Russian Merchants Traders v. John Batt & Co., [1917] 2 K.B. 679: Lord Reading, C.J.; అక్కడి ఒప్పందం అనుమతులు పొందడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించడం మాత్రమే అని అర్థం.
Pattahmull Rajeshwar v. K. C. Sethia, [1951] 2 All E.R. 352: అనుమతి పొందే నిరపేక్ష బాధ్యతను ఒక పక్షం స్వీకరించవచ్చు.
Peter Cassidy Seed Co. v. Osuustickaanppa, [1957] W.L.R. 273: అదే విషయం; ప్రమాదం స్వీకరించినవాడు కట్టుబడి ఉంటాడు.
Bank Line Ltd. v. Capel & Co. Ltd., [1919] A.C. 435, at p. 455: Lord Sumner; ఒప్పందం ఒక సంభావ్యతకు పూర్తిగా ఏర్పాటు చేసినప్పుడు కోర్టు ఇతర నిబంధనలను చేర్చదు.
Union of India v. Kishorilal, [1960] 1 S.C.R. 514: frustration తర్వాత కూడా arbitration clause కింద వివాదాల పరిష్కారానికి ఒప్పందం మిగిలి ఉంటుంది.
Anson, Principles of the English Law of Contract, 22nd ed., pp. 464 and 466: implied term ఒక కల్పన అనడానికి, Lord Atkin ప్రకటన కోసం ఉదహరించబడింది.
Provisions
Indian Contract Act సెక్షన్ 32: కొన్ని సంఘటనలు జరిగితే discharge అని ఒప్పందం స్పష్టంగా లేదా పరోక్షంగా చెప్పినప్పుడు, ఒప్పందం తన స్వంత నిబంధనల ప్రకారం ముగుస్తుంది. అటువంటి కేసులను కోర్టు సెక్షన్ 56 పరిధికి వెలుపల ఉన్నవిగా చూస్తుంది.
Indian Contract Act సెక్షన్ 56: ఒప్పందం చేసిన తర్వాత అసాధ్యమైన లేదా చట్టవిరుద్ధమైన పని void అవుతుంది. అసాధ్యత తెలిసిన లేదా తెలుసుకోగలిగిన promisor, promisee కు పరిహారం చెల్లించాలి.
తీర్పు
అప్పీలు కొట్టివేయబడింది.
అప్పీలు ఖర్చులను appellants అయిన The Naihati Jute Mills Ltd. చెల్లించాలి.
Bengal Chamber of Commerce Arbitration Tribunal award నిలుస్తుంది: Rs. 34,000 నష్టపరిహారం, వడ్డీతో.
న్యాయసూత్రం / Ratio
నిర్ణీత తేదీలోగా లైసెన్స్ ఇవ్వకపోతే ఏమి జరుగుతుందో ఒప్పందమే చెప్పినప్పుడు, ఆ నిబంధన పక్షాల ప్రమాదాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. అప్పుడు సెక్షన్ 56 కింద అసాధ్యత, implied term అనే defences అందుబాటులో ఉండవు. appellants "taken upon themselves absolutely the burden of furnishing the licence" అని కోర్టు చెప్పింది.
ముఖ్య తీర్పు: "It is not hardship or inconvenience or material loss which brings about the principle of frustration into play."
విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ
తీర్పు పాఠం ఆధారంగా చేసిన విశ్లేషణ.
కోర్టు కేసును ఒప్పందంలోని స్పష్టమైన నిబంధనలపై నిర్ణయించింది. ఆ నిబంధనలు లేని ఒప్పందాన్ని దిగుమతులపై పూర్తి నిషేధం frustrate చేస్తుందా అనేది అది నిర్ణయించలేదు.
ఇంగ్లీష్ సిద్ధాంతాలేవీ పూర్తిగా అంగీకరించబడలేదని, అన్నీ ఒకే ఫలితానికి వచ్చాయని కోర్టు చెబుతుంది. భారతదేశానికి వాటిలో ఒకదాన్ని అది ఎంచుకోదు.
frustration ను కనుగొన్నట్లు ఊహిస్తేనే arbitration clause పై కోర్టు వ్యాఖ్యలు వర్తిస్తాయని తీర్పు చెబుతుంది; frustration ను కోర్టు కనుగొనలేదు.
headnote market-price తేదీగా 1959 జనవరి 24 అని ఇచ్చింది, కానీ తీర్పు పాఠంలో 1959 జనవరి 2 అని ఉంది. ఈ పేజీలో తీర్పు పాఠం వాడబడింది.
ప్రాముఖ్యత
భారతదేశంలో frustration ను implied term కాకుండా positive నియమమైన సెక్షన్ 56 నియంత్రిస్తుందని ఈ కేసు పునరుద్ఘాటిస్తుంది.
ఇది రెండు పరిస్థితులను వేరు చేస్తుంది: ఒప్పంద నిబంధన వల్ల discharge (సెక్షన్ 32), కోర్టు ఒప్పందాన్ని frustrate అయినట్లు ప్రకటించడం వల్ల discharge (సెక్షన్ 56).
లైసెన్స్ పొందడం వంటి నిరపేక్ష బాధ్యతను ఒక పక్షం స్వీకరించవచ్చని ఇది చెబుతుంది. ఆ ప్రమాదం స్వీకరిస్తే ఒప్పందం దానిని కట్టిపడేస్తుంది.
frustration వల్ల ఒప్పంద నెరవేర్పు discharge అయినా arbitration clause మిగలగలదని ఇది చెబుతుంది.
పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు
నియమం: కష్టం, అసౌకర్యం లేదా material loss మాత్రమే ఒప్పందాన్ని frustrate చేయదు. ఉచ్చు: భారమైన నెరవేర్పు అంటే అసాధ్యమైన నెరవేర్పు కాదు.
నియమం: ఒప్పందం ఒక సంభావ్యతకు పూర్తిగా ఏర్పాటు చేసినప్పుడు, దానికి విరుద్ధమైన term ను కోర్టు implied గా చేర్చదు.
నియమం: లైసెన్స్ పొందే వాగ్దానం best-endeavours వాగ్దానం కావచ్చు లేదా నిరపేక్షమైనది కావచ్చు. ఈ కేసులో కోర్టు దీనిని నిరపేక్షమైనదిగా చదివింది.
నియమం: తమ స్వంత నిబంధనల ప్రకారం discharge అయ్యే ఒప్పందాలు సెక్షన్ 32 కిందకు వస్తాయి. ఊహించని సంఘటన వల్ల frustration సెక్షన్ 56 కిందకు వస్తుంది.
నియమం: frustration నెరవేర్పును ముగిస్తుంది, ఒప్పందపు ఉనికిని కాదు. వివాదాలు ఇంకా arbitration clause కు వెళ్తాయి.
ఉచ్చు: లైసెన్స్ తిరస్కారం appellants సొంత నిల్వ వల్ల జరిగింది. దీనిని కోర్టు వ్యక్తిగత అనర్హత అంది, force majeure కాదు.
ఉచ్చు: భారతదేశానికి public లేదా economic policy ని పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వం నిర్దేశించలేదు. maund కు Rs. 51 కలకత్తా market rate వద్ద నష్టపరిహారం సమర్థించబడింది.
ఫలితం: అప్పీలు ఖర్చులతో కొట్టివేయబడింది. Rs. 34,000, వడ్డీతో award నిలుస్తుంది.
ఈ పేజీ తీర్పు పూర్తి పాఠం ఆధారంగా తయారు చేయబడింది. తీర్పు పాఠంలో సంఖ్యల పేరాలు లేవు, అందువల్ల పేరా నంబర్లు ఇవ్వలేదు. తీర్పు పాఠంలో ముద్రించిన citation 1968 AIR 522; 1968 SCR (1) 821.