ఇది యూనిట్ 2లో నాలుగో పాఠం — మునుపటి పాఠంలో రాజ్య బాధ్యత, సార్వభౌమ రక్షణ గురించి చూశాం. ఇప్పుడు చూసేది: ఒకే తప్పుకు ఒకటి కంటే ఎక్కువ మంది కారణమైనప్పుడు ఏం జరుగుతుంది — ఉమ్మడి బాధ్యత, ఉమ్మడి అపకారులు అనే ప్రత్యేక వర్గం గురించి.
చాలాసార్లు ఒకే నష్టానికి ఒకటి కంటే ఎక్కువ మంది వ్యక్తుల ప్రవర్తన కారణమవుతుంది — ఇద్దరు కలిసి ఒక తప్పు చేయడం, లేదా రెండు పూర్తిగా వేర్వేరైన చర్యలు కలిసి ఒకే నష్టాన్ని కలిగించడం. ఒకే తప్పు చేసినవాడు, ఒకే నష్టం అనే సాధారణ టార్ట్ సూత్రం ఈ ఆచరణాత్మక ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇవ్వదు: బాధితుడు తప్పు చేసిన వారందరిపై కలిపి దావా వేయవచ్చా? ఏ ఒక్కరి నుంచైనా పూర్తి నష్టపరిహారం వసూలు చేయవచ్చా? ఒకరితో రాజీ కుదిరితే, మిగతా వారిపై దావాకు అది అడ్డు వస్తుందా? పూర్తి నష్టపరిహారం చెల్లించిన ఒకరు, సమానంగా బాధ్యులైన మిగతా వారి నుంచి వాటా వసూలు చేసుకోవచ్చా? ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం ఉమ్మడి బాధ్యత చట్టంలో ఉంది.
ఉమ్మడి అపకారులు అంటే, ఒక ఉమ్మడి పథకం ప్రకారం కలిసి పనిచేసి ఒకే తప్పును చేసిన ఇద్దరు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది వ్యక్తులు — వీరిలో ప్రతి ఒక్కరూ, మరొకరు ప్రత్యక్షంగా చేసిన భాగంతో సహా, మొత్తం నష్టానికి బాధ్యులు, ఎందుకంటే ఆ ఉమ్మడి పథకంలో అందరూ భాగస్వాములే. సాధారణ ఉదాహరణలు: కలిసి పథకం వేసి తప్పు చేసిన కుట్రదారులు; కలిసి పనిచేసిన ప్రిన్సిపాల్, ఏజెంట్; ఒకే తప్పుకు జవాబుదారీ అయిన యజమాని, ఉద్యోగి (ఉద్యోగి ప్రత్యక్షంగా, యజమాని పరోక్షంగా); సంస్థ సాధారణ వ్యాపారంలో కలిసి పనిచేసిన భాగస్వాములు.
దీనికి భిన్నంగా, "వేర్వేరు ఏకకాల అపకారులు" అనే మరో వర్గం ఉంది — ముందస్తు ఒప్పందం, ఉమ్మడి పథకం లేకుండా, పూర్తిగా వేర్వేరైన, సంబంధం లేని చర్యలు యాదృచ్ఛికంగా కలిసి ఒకే నష్టాన్ని కలిగించే సందర్భం. దీనికి క్లాసిక్ ఉదాహరణ: విడివిడిగా నిర్లక్ష్యంగా నడిపిన ఇద్దరు డ్రైవర్ల నిర్లక్ష్యం కలిసి ఒకే ప్రమాదానికి కారణమవడం. వీరిద్దరి మధ్య ఎలాంటి ఒప్పందం లేదు కాబట్టి, సాంకేతికంగా వీరు ఉమ్మడి అపకారులు కాదు — కానీ నష్టాన్ని రెండు కారణాల మధ్య స్పష్టంగా విభజించలేము కాబట్టి, ఆచరణాత్మకంగా చట్టం వీరిని కూడా ఉమ్మడిగా, వేర్వేరుగా బాధ్యులుగానే చూస్తుంది. ఉమ్మడి పథకంతో పనిచేసిన అపకారులకు, స్వతంత్రంగా కలిసిన అపకారులకు మధ్య తేడాను స్పష్టం చేసిన ప్రధాన కేసు The Koursk (1924).
ఇద్దరు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది ఒకే నష్టానికి బాధ్యులైనప్పుడు — నిజమైన ఉమ్మడి అపకారులైనా, వేర్వేరు ఏకకాల అపకారులైనా — బాధితుడి పట్ల వారి బాధ్యత "ఉమ్మడి, వేర్వేరు" (joint and several) గా ఉంటుంది. అంటే బాధితుడు వారిలో ఎవరినైనా, కొందరినైనా, అందరినీ కలిపైనా ఒకే దావాలో దావా వేయవచ్చు — ముఖ్యంగా, ఆ నిర్దిష్ట ప్రతివాది తప్పులో అసలు ఎంత భాగం ఉన్నా, పూర్తి నష్టపరిహారాన్ని ఆ ఒక్కరి నుంచే వసూలు చేయవచ్చు. బాధితుడు తప్పు చేసిన వారి మధ్య వాటాను పంచాల్సిన అవసరం లేదు — ఎవరు ఎంత వాటా భరించాలో నిర్ణయించుకోవాల్సింది తప్పు చేసినవారే, కింద చెప్పిన వాటా చెల్లింపు హక్కు ద్వారా — నిర్దోషి బాధితుడు కాదు.
పాత కామన్ లా ప్రకారం, ఒక ఉమ్మడి అపకారిపై తీర్పు వచ్చిన వెంటనే — ఇంకా డబ్బు చెల్లించకపోయినా — బాధితుడి దావా హక్కు ఆ తీర్పులో "విలీనమైనట్టు" భావించేవారు, మిగతా అపకారులపై దావాకు శాశ్వతంగా అడ్డు వచ్చేది. దివాలా తీసిన ప్రతివాదిపై కేవలం సాంకేతిక తీర్పు వల్ల, చెల్లించగలిగే మరో భాగస్వామి నుంచి వసూలు చేసుకునే నిజమైన అవకాశం పోగొట్టుకోవడం అన్యాయమని దీనిపై విమర్శ వచ్చింది. ఇంగ్లండ్లో ఈ నియమాన్ని చట్టం ద్వారా సవరించారు, భారత కోర్టులు కూడా ఒకరిపై చెల్లించని తీర్పు మాత్రమే ఉంటే మిగతా వారిపై దావాకు అడ్డు రాదని భావిస్తాయి — చట్టం అడ్డుకునేది రెండుసార్లు వసూలు చేయడాన్నే: ఎవరో ఒకరి నుంచో, అందరి నుంచో కలిపో నష్టపరిహారం పూర్తిగా వసూలైతే, ఆ తర్వాత మరో వసూలుకు అవకాశం ఉండదు.
Merryweather v. Nixon (1799) కేసులో ఏర్పడిన మరో పాత నియమం ప్రకారం — పూర్తి నష్టపరిహారం చెల్లించాల్సి వచ్చిన ఉమ్మడి అపకారికి, మిగతా వారు సమానంగా లేదా ఎక్కువగా తప్పు చేసినా, వారి నుంచి వాటా వసూలు చేసుకునే హక్కు ఉండేది కాదు — ఒక తప్పు చేసినవాడికి భారం మరో తప్పు చేసినవాడిపైకి మార్చడానికి కోర్టులు సహాయం చేయకూడదన్నదే కారణం. దీనివల్ల మరో అన్యాయం జరిగేది — బాధితుడు ఎవరిపై దావా వేస్తాడన్నదే (సాధారణంగా ఎవరు దొరకడం సులభమో, ఎవరి దగ్గర డబ్బు ఉందో వారిపైనే) సమానంగా తప్పు చేసిన వారిలో ఎవరు మొత్తం నష్టం భరించాలో యాదృచ్ఛికంగా నిర్ణయించేది. ఆధునిక ఇంగ్లండ్, భారత చట్టాలు రెండూ ఈ కఠిన నియమం నుంచి వైదొలిగి, ఎవరి తప్పు ఎంతో దానికి అనుగుణంగా వాటా చెల్లింపు హక్కును గుర్తించాయి — తుది భారం యాదృచ్ఛికంగా కాక, నిజమైన తప్పుకు తగినట్టుగా పంచబడేలా.
ఉమ్మడి అపకారులందరూ ఒకే, విభజించలేని దావా హక్కుకు బాధ్యులు కాబట్టి, ఒక అపకారికి నిజమైన విడుదల — పరిశీలన (consideration) కు బదులుగా ఇచ్చే పూర్తి, అధికారిక విముక్తి — మిగతా అందరినీ కూడా విడుదల చేస్తుంది, ఎందుకంటే విడుదల చేయాల్సింది ఒకే దావా హక్కు, అది పూర్తిగా అంతమైన తర్వాత కొంత భాగం మిగలదు. అయితే, ఒక అపకారిపై మాత్రమే దావా వేయకుండా ఉండే ఒప్పందాన్ని — మిగతా వారిపై హక్కులు అలాగే ఉంచుకుంటూ — కోర్టులు నిజమైన విడుదల నుంచి జాగ్రత్తగా వేరు చేస్తాయి: ఇది దావా హక్కునే రద్దు చేయదు కాబట్టి, మిగతా అపకారులు పూర్తిగా బాధ్యులుగానే ఉంటారు. అందుకే ఒకరితో కుదిరే రాజీలో పదాలు, ఉద్దేశం చాలా ముఖ్యం.
| పోలిక అంశం | ఉమ్మడి అపకారులు | వేర్వేరు ఏకకాల అపకారులు |
|---|---|---|
| బాధ్యతకు ఆధారం | ఉమ్మడి పథకం, కలిసి చేసిన చర్య | యాదృచ్ఛికంగా కలిసిన స్వతంత్ర, సంబంధం లేని చర్యలు |
| సాధారణ ఉదాహరణ | కుట్రదారులు; ప్రిన్సిపాల్-ఏజెంట్; ఒకే చర్యకు యజమాని-ఉద్యోగి | ఒకే ప్రమాదానికి కారణమైన ఇద్దరు నిర్లక్ష్య డ్రైవర్లు |
| బాధితుడి పట్ల బాధ్యత | ఉమ్మడి, వేర్వేరు — ఎవరి నుంచైనా పూర్తి వసూలు సాధ్యం | ఆచరణలో ఇదే విధంగా పరిగణించబడుతుంది |
| ప్రధాన కేసు | The Koursk (1924) — రెండు వర్గాల మధ్య తేడా చెప్పింది | The Koursk (1924) |
స్థానిక మార్కెట్ నుంచి ఒక పోటీ వ్యాపారిని భయపెట్టి తరిమేయాలని ఇద్దరు దుకాణదారులు కలిసి పథకం వేసి, అతన్ని కలిసి దాడి చేసి, అతని దుకాణం బోర్డును ధ్వంసం చేశారనుకుందాం — ఇది నిజమైన ఉమ్మడి అపకారం, ఎందుకంటే ఇద్దరూ ఉమ్మడి పథకంతో కలిసి పనిచేశారు, మరొకరు ప్రత్యక్షంగా చేసిన నష్టానికి కూడా ప్రతి ఒక్కరూ పూర్తిగా బాధ్యులు. దీనికి భిన్నంగా, ఒక దుకాణదారు నిర్లక్ష్యంగా పార్క్ చేసిన డెలివరీ ట్రక్ రోడ్డును అడ్డుకోగా, ట్రక్ చుట్టూ చూడలేక మరో, పూర్తిగా సంబంధం లేని డ్రైవర్ నిర్లక్ష్యంగా ఒక పాదచారిని గుద్దితే — ట్రక్ యజమానికి, ఆ డ్రైవర్కు మధ్య ఎలాంటి ఒప్పందం లేదు, ఇద్దరూ పూర్తిగా స్వతంత్రంగా వ్యవహరించారు కాబట్టి వీరు ఖచ్చితమైన అర్థంలో ఉమ్మడి అపకారులు కాదు, వేర్వేరు ఏకకాల అపకారులు — అయినా గాయపడిన పాదచారి వారిద్దరిలో ఎవరిపైనైనా, లేదా ఇద్దరిపైనా దావా వేసి, ఎవరిపై దావా వేయడం సులభమో వారి నుంచి పూర్తి మొత్తం వసూలు చేసుకోవచ్చు — ఆ ప్రతివాది తన వాటాకు తగినట్టు మిగతా వారి నుంచి వసూలు చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది.