Wilkinson v. Downton (విల్కిన్సన్ v. డౌంటన్)

ఒక ప్రతివాది సరదా జోక్‌గా ఒక వివాహిత మహిళకు ఆమె భర్త ప్రమాదంలో రెండు కాళ్లూ విరిగాయని చెప్పాడు. ఆమె అది నమ్మి, షాక్‌తో తీవ్రంగా అనారోగ్యం పాలైంది. ఉద్దేశపూర్వకంగా చెప్పిన ఆ తప్పుడు ప్రకటన ఆమెకు మంచి దావా హేతువు ఇస్తుందని Wright J. తీర్పు ఇచ్చారు.

త్వరిత పునశ్చరణ

పక్షకారులు

Wilkinson — వాది; వివాహిత మహిళ (Thomas Wilkinson భార్య). ఆమె భర్తకు గాయమైందని ఆమెకు చెప్పారు.

Downton — ప్రతివాది; ఆమెకు సరదా జోక్‌గా ఆ తప్పుడు ప్రకటన చేసిన వ్యక్తి.

విచారణ చరిత్ర

1. నివేదిక శీర్షిక ప్రకారం, జ్యూరీతో విచారణ తర్వాత Wright J. ముందు తదుపరి పరిశీలన జరిగింది.
2. జ్యూరీ రైలు ఛార్జీలను 1s. 10½d. గానూ, nervous shock వల్ల కలిగిన నష్టాన్ని 100l. గానూ అంచనా వేసింది.
3. nervous shock వల్ల కలిగిన నష్టానికి సంబంధించి దావా నిలవదని ప్రతివాది వాదించాడు.
4. నివేదికపై 1897 సంవత్సరం కింద May 8 అనే అంచుతేదీ ఉంది. న్యాయవాదులు: వాది తరఫున Warburton, A. N. Talbot; ప్రతివాది తరఫున Abinger.
5. సొలిసిటర్లు: వాది తరఫున J. S. Waters; ప్రతివాది తరఫున G. E. Philbrick.
6. నివేదికలో అప్పీలు గానీ, తదుపరి దశ గానీ నమోదు కాలేదు.

వాస్తవాలు

1. 1896 ఏప్రిల్ 9న వాది భర్త Thomas Wilkinson రేస్ మీటింగ్‌కు వెళ్లాడు.
2. అదే రోజు సాయంత్రం ప్రతివాది వాది ఇంటికి వచ్చాడు.
3. రేసుల నుంచి కొందరు స్నేహితులతో కలిసి వ్యాగనెట్‌లో తిరిగి వస్తుండగా ఆమె భర్తకు ప్రమాదం జరిగి రెండు కాళ్లూ విరిగాయని ఆమెకు చెప్పాడు.
4. భర్త Leytonstone లోని The Elms పబ్లిక్-హౌస్‌లో పడి ఉన్నాడని చెప్పాడు.
5. భర్తను ఇంటికి తీసుకురావడానికి వెంటనే ఒక క్యాబ్‌లో, కొన్ని దిండులతో రమ్మని ఆమెకు చెప్పమని భర్త తనను కోరాడని అన్నాడు.
6. ఈ ప్రకటనలు తప్పు. ప్రతివాది వాటిని నమ్మించాలనుకున్నాడు, వాది వాటిని నమ్మింది.
7. ప్రతివాది తన చర్యను సరదా జోక్‌గా భావించినట్టు నివేదిక చెబుతోంది.
8. ఆ ప్రకటన ఆమె నాడీ వ్యవస్థకు తీవ్రమైన షాక్ ఇచ్చింది. వాంతులు, ఇంకా తీవ్రమైన, శాశ్వతమైన శారీరక పరిణామాలు కలిగాయి. ఒక దశలో అది ఆమె మానసిక స్థితికి ముప్పు తెచ్చింది.
9. ఆమె వారాల తరబడి బాధపడింది, పని చేయలేకపోయింది. ఆమె భర్త వైద్య సేవలకు ఖర్చు పెట్టవలసి వచ్చింది.
10. ఈ పరిణామాలు ఇంతకు ముందటి అనారోగ్యం లేదా బలహీనమైన శరీర తత్వం వల్ల కలగలేదు. nervous shock పట్ల ముందస్తు ధోరణి లేదా మరేదైనా ప్రత్యేక స్వభావం ఉన్నట్టు సాక్ష్యం లేదు.
11. ఆ ప్రకటనను నమ్మి, భర్త సంగతి చూసి రావడానికి Leytonstone కు తాను పంపిన వ్యక్తుల రైలు ఛార్జీల కోసం ఆమె చిన్న మొత్తం ఖర్చు చేసింది.

లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు

1. ఆ ప్రకటన వాది నష్టానికి కారణమయ్యేలా ఇతరులు దాని ప్రకారం నడుచుకునేందుకు ఉద్దేశించిన తప్పుడు ప్రకటన కాబట్టి, 1s. 10½d. రైలు ఛార్జీల క్లెయిమ్ Pasley v. Freeman సూత్రం పరిధిలోకి వస్తుందా?
2. అనారోగ్యం, బాధ కోసం 100l. ను మోసం వల్ల కలిగిన నష్టంగా, లేదా మరో ఆధారంపై, వాది పొందగలదా?
3. ప్రతివాది చర్య అటువంటి ప్రభావాన్నే కలిగించేలా స్పష్టంగా ఉద్దేశించినది కాబట్టి, దానిని కలిగించే ఉద్దేశాన్ని అతనికి ఆపాదించాలా?
4. ఆ ప్రభావం చాలా దూరపుది (remote) కావడం వల్ల, దానికి ప్రతివాదిని బాధ్యుడిగా చట్టం పరిగణించలేదా?
5. Victorian Railways Commissioners v. Coultas, Allsop v. Allsop తీర్పులు పరిహారానికి అడ్డుగా నిలుస్తాయా?

వాదనలు

ప్రతివాది (Downton) తరఫున

1. ప్రతివాది తరఫున Abinger హాజరయ్యారు. nervous shock వల్ల కలిగిన నష్టం విషయంలో దావా నిలవదని వాదించారు.
2. ఈ వాదనకు ఆధారంగా ఏ తీర్పునూ ఈ వాదన ప్రకటనలో నివేదిక పేర్కొనలేదు. మానసిక షాక్ వల్ల వచ్చే అనారోగ్యం చాలా దూరపు పర్యవసానమని చెప్పినట్టుగా భావించే రెండు తీర్పులుగా Victorian Railways Commissioners v. Coultas, Allsop v. Allsop లను కోర్టు తర్వాత పరిశీలిస్తుంది.

వాది (Wilkinson) తరఫున

1. వాది తరఫున Warburton, A. N. Talbot హాజరయ్యారు. వారి వాదనను నివేదిక విడిగా పేర్కొనలేదు.
2. 100l. ను మోసం వల్ల కలిగిన నష్టంగా ఆమె పొందగలదని వాదించినట్టు Wright J. నమోదు చేశారు. ఆ ప్రాతిపదికన కేసు Pasley v. Freeman, Langridge v. Levy లలో ఏర్పడిన సూత్రం పరిధిలోకి వస్తుంది.

కోర్టు తార్కికం

Wright J.

1. గమనిక: ప్రతివాది, తాను సరదా జోక్‌గా భావించినట్టు కనిపించే చర్యలో, వాదితో ఆమె భర్త ప్రమాదంలో తీవ్రంగా గాయపడ్డాడని చెప్పాడు.
2. గమనిక: ఫలితంగా ఆమె నాడీ వ్యవస్థకు తీవ్రమైన షాక్ తగిలి, వాంతులు, ఇంకా తీవ్రమైన, శాశ్వతమైన శారీరక పరిణామాలు కలిగాయి. ఇవి ముందటి అనారోగ్యం, బలహీన శరీర తత్వం, ముందస్తు ధోరణి లేదా ప్రత్యేక స్వభావం వల్ల కలగలేదు.
3. నిర్ణయం: 1s. 10½d. రైలు ఛార్జీల క్లెయిమ్ Pasley v. Freeman తీర్పు పరిధిలో స్పష్టంగా ఉంది. ఆ ప్రకటన వాది నష్టానికి దారి తీసేలా ఇతరులు దాని ప్రకారం నడుచుకోవడానికి ఉద్దేశించిన తప్పుడు ప్రకటన.
4. గమనిక: అసలు ప్రశ్న 100l. గురించి. దానిలో ఎక్కువ భాగం వాది అనారోగ్యం, బాధలకు పరిహారం.
5. గమనిక: దీనిని మోసం వల్ల కలిగిన నష్టంగా, Pasley v. Freeman, Langridge v. Levy పరిధిలో ఆమె పొందగలదని వాదించారు.
6. గమనిక: ఇది ఆ సూత్రాన్ని విస్తరించడమే అవుతుందేమో అని Wright J. కి ఖచ్చితంగా తెలియదు. ఆ సూత్రం అసలు ఆధారం ఇది: ఇతరులు దాని ప్రకారం నడుచుకోవాలని ఉద్దేశించి తప్పుడు ప్రకటన చేసినవాడు, అలా నడుచుకోవడం వల్ల సహజంగా కలిగే నష్టాన్ని భర్తీ చేయాలి.
7. గమనిక: ఇక్కడ ఆ రకమైన injuria (చట్టపరమైన హక్కుకు జరిగిన అన్యాయం) లేదు.
8. నిర్ణయం: తీర్పును మరో ఆధారంపై సమర్థించవచ్చు. ప్రతివాది, Wright J. ప్రస్తుతానికి భావించినట్టు, వాదికి భౌతిక హాని కలిగించేలా ఉద్దేశపూర్వకంగా ఒక చర్య చేశాడు. అంటే ఆమె వ్యక్తిగత భద్రత అనే చట్టపరమైన హక్కును ఉల్లంఘించి, నిజంగా ఆమెకు భౌతిక హాని కలిగించాడు.
9. నిర్ణయం: ఆ ప్రతిపాదన, ఇంకేమీ లేకుండానే, మంచి దావా హేతువును తెలియజేస్తుంది, ఎందుకంటే చర్యకు సమర్థన ఏదీ చెప్పలేదు.
10. నిర్ణయం: ఈ ఉద్దేశపూర్వక injuria చట్టం దృష్టిలో malicious (దుష్ట ఉద్దేశంతో చేసినది). ఆ హాని కలిగించాలనే దుష్ట లక్ష్యం గానీ, ద్వేష ఉద్దేశం గానీ ప్రతివాదికి ఆపాదించబడలేదు.
11. గమనిక: ఆ ప్రతిపాదనలోని ఊహలు రుజువయ్యాయా అనేది ఇంకా పరిశీలించాలి.
12. గమనిక: మొదటి ప్రశ్న: జరిగిన రకమైన ప్రభావాన్నే కలిగించేలా ఆ చర్య స్పష్టంగా ఉద్దేశించినదా, కాబట్టి ఆ ప్రభావాన్ని కలిగించే ఉద్దేశాన్ని ప్రతివాదికి ఆపాదించాలా? ఆ ప్రభావం సాధారణ ఆరోగ్యం, మనసు ఉన్న వ్యక్తిపై కలిగిందని రుజువైంది. అలా అనుకోవచ్చని Wright J. భావించారు.
13. కారణం: అకస్మాత్తుగా, తీవ్రత కనిపించేలా చెప్పిన అటువంటి ప్రకటన, అసాధారణంగా ఉదాసీనంగా ఉండే వ్యక్తి తప్ప మరెవరిపైనా తీవ్ర ప్రభావం కలిగించకుండా ఉండదని ఊహించడం కష్టం. అటువంటి ప్రభావం కలిగించే ఉద్దేశాన్ని ఆపాదించాలి.
14. నిర్ణయం: ఊహించిన దానికంటే ఎక్కువ హాని జరిగిందని చెప్పడం చట్టంలో సమాధానం కాదు. అన్ని తప్పిదాల్లోనూ సాధారణంగా జరిగేది అదే.
15. నిర్ణయం: రెండవ ప్రశ్న: ఆ ప్రభావం చాలా remote (చర్యకు చాలా దూరపుది) కావడం వల్ల, ప్రతివాది బాధ్యుడయ్యే పర్యవసానంగా పరిగణించలేమా? తీర్పులను పక్కనపెట్టి చూస్తే, Wright J. అదే కారణంతో అదే సమాధానం ఇస్తారు. అది మరీ దూరపుది కాదు.
16. గమనిక: Lynch v. Knight లో House of Lords మెజారిటీ భావించినట్టు, ప్రమాణం సహేతుక వ్యక్తులపై సహజ ప్రభావం కావచ్చు. లేదా Lord Wensleydale భావించినట్టు, మానవ బలహీనతల అవకాశాన్ని గుర్తించాలి. ఏ దృష్టితో చూసినా, కారణం, ప్రభావం మధ్య సంబంధం తగినంత దగ్గరగా, పూర్తిగా ఉంది.
17. గమనిక: రెండు తీర్పులు ఇలా చెప్పినట్టు భావిస్తారు: మానసిక షాక్ వల్ల వచ్చే అనారోగ్యం ఒక injuria యొక్క చాలా దూరపు లేదా అసహజ పర్యవసానం. నష్టం దావా హేతువులో తప్పనిసరి భాగమైన చోట ఇది వర్తిస్తుంది.
18. నిర్ణయం: Victorian Railways Commissioners v. Coultas ఈ కేసును నిర్ణయించడానికి ఆధారమయ్యే తీర్పు కాదు.
19. గమనిక: Coultas లో భయం కలిగించిన negligent (అజాగ్రత్త) చర్య వల్ల భయంతో కలిగిన అనారోగ్యం చాలా దూరపు పర్యవసానమని Privy Council తీర్పు ఇచ్చింది. తక్షణ భౌతిక హాని కలగలేదు.
20. కారణం: Pugh v. London, Brighton and South Coast Railway లో Court of Appeal ఆ తీర్పు ప్రశ్నార్హమని భావించింది.
21. కారణం: ఇది Bell v. Great Northern Railway Co. of Ireland లో ఐర్లాండ్ Court of Appeal తీర్పుకు విరుద్ధం. Irish Exchequer Division దానిని అనుసరించడానికి నిరాకరించింది. New York Supreme Court దానిని అంగీకరించలేదు (Pollock on Torts, 4th ed. p. 47 (n)).
22. కారణం: ఇది పూర్తిగా సంబంధిత తీర్పు కూడా కాదు. Coultas లో ఉద్దేశపూర్వక తప్పిదం అంశం లేదు; అక్కడి అనారోగ్యం ఈ కేసులో లాగా ప్రతివాది ప్రవర్తన యొక్క ప్రత్యక్ష, సహజ పర్యవసానం కాకపోవచ్చు.
23. గమనిక: మరింత తీవ్రమైన ఇబ్బంది Allsop v. Allsop. దానిని Lynch v. Knight లో House of Lords ఆమోదించింది. అక్కడ Pollock C.B., Martin, Bramwell, Wilde BB. వివాహిత మహిళపై శీలహీనత ఆరోపణతో చేసిన slanderous (మాటల ద్వారా పరువు నష్టం) ఆరోపణ వల్ల కలిగిన అనారోగ్యం, ఆ slander దావాకు ఆధారమయ్యే special damage కాదని తీర్పు ఇచ్చారు.
24. నిర్ణయం: Allsop కు ఉన్న రెండు కారణాలూ ఇక్కడ వర్తించవు, కాబట్టి అది పరిహారానికి అడ్డు కాదు. అది రెండు ఆధారాలపై నిర్ణయించబడినట్టు కనిపిస్తుంది. అనేక slander దావాల్లో అనారోగ్యాన్ని special damage గా చెప్పిన పూర్వ తీర్పులు లేవు. మరియు దానిని అనుమతిస్తే అనంతమైన అల్పమైన లేదా ఆధారరహిత దావాలకు దారి తీసి చెడు పరిణామం కలుగుతుంది.
25. నిర్ణయం: ఆ రెండు కారణాలూ ప్రస్తుత కేసుకు వర్తించవు.
26. కారణం: అటువంటి నియమాన్ని సాధారణంగా అమలు చేస్తే సమర్థించడం కష్టమైన లేదా అసాధ్యమైన ఫలితాలు వస్తాయి.
27. గమనిక: ఉదాహరణ: ప్రమాదకరమైన, నాజూకైన స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తికి, అతని వైద్యుడు అతనికి ఒక్క రోజే బతుకుందని చెప్పాడని తప్పుగా చెబితే, ఆ షాక్‌తో మరణం సంభవిస్తే అది నేరపూరిత నరహత్య కావచ్చని Wright J. సందేహించరు. అనారోగ్యం తీవ్రమైతే నష్టపరిహారం లభించవచ్చు.
28. గమనిక: ప్రస్తుత కేసుకు పూర్వ తీర్పు లేదు.
29. గమనిక: Jones v. Boyce, Wilkins v. Day, Harris v. Mobbs లను Beven on Negligence, Coultas కు విరుద్ధమని పేర్కొంటుంది. Wright J. వాటిని మరో ఆధారంతో వివరిస్తారు. ప్రయాణికుడు లేదా గుర్రం చేసిన చర్య వల్ల తక్షణం కలిగిన నష్టం, ఆ చర్యను అసంకల్పితం చేసిన భయం వల్ల కలిగింది. భయమే ప్రత్యక్ష, తక్షణ కారణం.
30. గమనిక: Smith v. Johnson & Co. ("January last" నిర్ణయించబడింది, ప్రచురితం కాలేదు) లో Bruce J., Wright J. ఇలా తీర్పు ఇచ్చారు: ప్రతివాది నిర్లక్ష్యంతో మరొకరు మరణించడం చూసి షాక్‌తో అనారోగ్యం పాలైన వాది పరిహారం పొందలేదు. ఆమె తనకు హాని కలుగుతుందని భయపడలేదు. అది ఆ నిర్లక్ష్యం యొక్క చాలా దూరపు పర్యవసానం.
31. గమనిక: Smith v. Johnson ప్రస్తుత కేసుకు చాలా భిన్నమైన కేసు అని Wright J. అన్నారు.

ఆధారాలు (Authorities)

• Pasley v. Freeman (1789) 3 T.R. 51: ఆధారంగా తీసుకున్నారు. రైలు ఛార్జీల క్లెయిమ్ స్పష్టంగా దాని పరిధిలో ఉంది. దాని సూత్రం: ఇతరులు నడుచుకునేలా తప్పుడు ప్రకటన చేసిన వ్యక్తి, సహజంగా కలిగే నష్టాన్ని భర్తీ చేయాలి.
• Langridge v. Levy (1837) 2 M. & W. 519: మోసం వల్ల కలిగిన నష్టం సూత్రంగా Pasley v. Freeman తో పాటు పేర్కొన్నారు. 100l. క్లెయిమ్‌ను విస్తరించకుండా అది ఆ సూత్రంలో ఇమడదని Wright J. సందేహిస్తారు.
• Lynch v. Knight (1861) 9 H.L.C. 577, at pp. 592, 596, 600: సహజ ప్రభావం ప్రమాణంపై House of Lords మెజారిటీ, Lord Wensleydale అభిప్రాయాలను పేర్కొన్నారు. అది Allsop v. Allsop ను కూడా ఆమోదించింది.
• Victorian Railways Commissioners v. Coultas (1888) 13 App. Cas. 222: భయంతో వచ్చిన అనారోగ్యం చాలా దూరపుదని Privy Council తీర్పు. ఇక్కడ ఆధారంగా అనుసరించలేదు. ఎడిటర్ గమనిక: Mitchell v. R.R. Co., 151 N.Y. 107 లో అప్పీలుపై తిరగబడింది.
• Pugh v. London, Brighton and South Coast Railway Co. [1896] 2 Q.B. 248: Coultas ప్రశ్నార్హమని Court of Appeal భావించింది.
• Bell v. Great Northern Railway Co. of Ireland (1890) 26 L.R. Ir. 428: Coultas ను అనుసరించడానికి Irish Exchequer Division నిరాకరించింది.
• Allsop v. Allsop (1860) 5 H. & N. 534: శీలహీనత ఆరోపణతో చేసిన slander వల్ల వచ్చిన అనారోగ్యం special damage కాదు. దాని రెండు ఆధారాలపై భిన్నంగా చూపారు.
• Jones v. Boyce (1816) 1 Stark. 493; Wilkins v. Day (1883) 12 Q.B.D. 110; Harris v. Mobbs (1878) 3 Ex. D. 268: Beven on Negligence వీటిని Coultas కు విరుద్ధమని పేర్కొంది. భయమే ప్రత్యక్ష కారణమనే ఆధారంతో వివరించారు.
• Smith v. Johnson & Co. (ప్రచురితం కాలేదు, January 1897): మరొకరు మరణించడం చూసి అనారోగ్యం పాలైన వాది పరిహారం పొందలేదు. చాలా భిన్నమైనదిగా చూపారు.
• పేర్కొన్న పాఠ్యగ్రంథాలు: Pollock on Torts, 4th ed. p. 47 (n); Beven on Negligence.
• ఏ చట్టం లేదా ఆర్టికల్ ప్రస్తావించబడలేదు.

తీర్పు

1. వాదికి 100l. 1s. 10½d. కోసం తీర్పు; ఇందులో nervous shock కు 100l., రైలు ఛార్జీలకు 1s. 10½d.
2. ఖర్చులపై ఆదేశం గానీ, మరే ఇతర ఆదేశం గానీ నివేదికలో నమోదు కాలేదు.

న్యాయసూత్రం / Ratio

మరొకరికి భౌతిక హాని కలిగించేలా ఉద్దేశపూర్వకంగా ఒక చర్య చేసి, నిజంగా ఆ హాని కలిగించిన వ్యక్తి, సమర్థన చూపకపోతే బాధ్యుడు. ఆ ప్రభావం కలిగించే ఉద్దేశం చర్య నుంచే ఆపాదించబడుతుంది. ఊహించిన దానికంటే ఎక్కువ హాని జరిగిందనేది సమాధానం కాదు.

ముఖ్య నిర్ణయం: "That proposition without more appears to me to state a good cause of action, there being no justification alleged for the act."

• Ratio: షాక్ కలిగించేలా చెప్పిన తప్పుడు ప్రకటన శారీరక అనారోగ్యం కలిగిస్తే, ఆ ప్రభావం సాధారణ ఆరోగ్యం, మనసు ఉన్న వ్యక్తిపై కలిగిన చోట దావా హేతువు ఏర్పడుతుంది.
• వ్యాఖ్య: ఇది obiter గా కనిపిస్తుంది: ఒక రోజే బతుకుతావని తప్పుగా చెప్పిన వ్యక్తి ఉదాహరణ, ఆ షాక్‌తో మరణం సంభవిస్తే నేరపూరిత నరహత్య కావచ్చు.

విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ

తీర్పు పాఠం ఆధారంగా చేసిన విశ్లేషణ.

• ఈ కేసుకు పూర్వ తీర్పు లేదని Wright J. అంటారు. బాధ్యత ఆయన స్వంత ప్రతిపాదనపై ఆధారపడింది, నిర్ణయించిన తీర్పుపై కాదు.
• ఆ చర్య ఉద్దేశపూర్వకమని ఆయన "for the moment" భావిస్తారు. నివేదిక ఉద్దేశంపై విడిగా నిర్ధారణ నమోదు చేయలేదు. ప్రకటన స్వభావం నుంచే ఉద్దేశాన్ని ఆపాదిస్తుంది.
• భౌతిక హాని ఎంత తీవ్రంగా ఉండాలో తీర్పు నిర్వచించదు. దాని వాస్తవాల్లో వాంతులు, వాది మానసిక స్థితికి ముప్పు తెచ్చిన ఇతర శారీరక పరిణామాలు నమోదయ్యాయి.
• ఉద్దేశపూర్వక తప్పిదం కాదనే కారణంతో కూడా Coultas ను పక్కనపెట్టారు. కేవలం నిర్లక్ష్యంతో భయం కలిగిస్తే ఏమవుతుందో తీర్పు చెప్పదు.
• Smith v. Johnson & Co. ను చాలా భిన్నమైనదని అంటారు, కానీ తనకు హాని భయం, మరొకరికి హాని చూసి కలిగిన షాక్ మధ్య రేఖ ఎక్కడ ఉందో తీర్పు పూర్తిగా వివరించదు.

ప్రాముఖ్యత

• ప్రకటన ఉద్దేశపూర్వకమై, హాని కలిగించేలా ఉన్నప్పుడు, కేవలం మాటల వల్ల కలిగిన భౌతిక హానికి ఈ కేసు దావాకు అవకాశం ఇస్తుంది.
• వ్యాఖ్య: షాక్ కలిగించడానికి ఉద్దేశించిన చర్యను, భయం కలిగించే నిర్లక్ష్య చర్య కంటే భిన్నంగా తీర్పు చూస్తుంది.
• వ్యాఖ్య: తీర్పు ఉద్దేశపూర్వక తప్పిదం వల్ల కలిగిన భయాన్ని, నిర్లక్ష్యం వల్ల కలిగిన భయం నుంచి వేరు చేసి, ఉద్దేశపూర్వక తప్పిదాలకు Coultas పద్ధతిని పక్కనపెడుతుంది.

పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు

• నియమం: భౌతిక హాని కలిగించేలా ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసిన చర్య నిజంగా హాని కలిగిస్తే, సమర్థన లేకపోతే దావా వేయవచ్చు. ఉద్దేశం చర్య నుంచే ఆపాదించబడుతుంది.
• ఉచ్చు: వాదికి nervous shock పట్ల ముందస్తు ధోరణి లేదు. నివేదిక దీనిని నమోదు చేసింది. ముందస్తు ధోరణి ఉంటే దావా పోతుందని కోర్టు చెప్పదు.
• ఉచ్చు: Wright J. 100l. ను మోసం లేదా Pasley v. Freeman సూత్రంపై ఆధారపడి ఇవ్వలేదు. 1s. 10½d. ఛార్జీలు మాత్రమే ఆ సూత్రం పరిధిలో ఉన్నాయి.
• ఉచ్చు: దుష్ట లక్ష్యం లేదా ద్వేషం చూపనవసరం లేదు. ఉద్దేశపూర్వక injuria చట్టంలో malicious.
• ఉచ్చు: Coultas (నిర్లక్ష్యంతో కలిగిన భయం), Allsop (slander లో special damage గా అనారోగ్యం) పరిహారానికి అడ్డుకాలేదు. రెండింటినీ భిన్నంగా చూపారు.
• ఫలితం: వాదికి 100l. 1s. 10½d. కోసం తీర్పు.
• మూలం గమనిక: నివేదికలో సంఖ్యలతో కూడిన పేరాలు లేవు.

ఈ పేజీ తీర్పు పూర్తి పాఠం ఆధారంగా తయారు చేయబడింది.