Felthouse v. Bindley (ఫెల్ట్హౌస్ వర్సెస్ బిండ్లీ)
[1862] EWHC CP J35; 142 ER 1037 (in the judgment text). (1862) 11 CB (NS) 869 is user-supplied; it is not in the judgment text. Landmark Case
Court
Court of Common Pleas
Bench
Willes, J.; Byles, J.; Keating, J.
Year
1862 (తీర్పు 1862 జూలై 8న)
Cited in
కమ్యూనికేషన్ మరియు రివొకేషన్ ఆఫ్ ఆఫర్ అండ్ యాక్సెప్టెన్స్ (Notes)
ఒక మేనల్లుడు తన వ్యవసాయ సరుకును వేలం వేయబోతున్నాడు. అతని మామ, ఇంకేమీ వినకపోతే ఒక గుర్రం నిర్ణీత ధరకు తనదేనని భావిస్తానని రాశాడు. మేనల్లుడు ఎప్పుడూ జవాబు ఇవ్వలేదు, వేలందారుడు గుర్రాన్ని అమ్మేశాడు. అమ్మకం సమయంలో గుర్రంపై మామకు ఆస్తి హక్కు లేదని Court of Common Pleas తీర్పు చెప్పింది.
త్వరిత పునశ్చరణ
వాస్తవాలు: మామ తన మేనల్లుడికి గుర్రం కోసం 30l. 15s. ఇస్తానని ప్రతిపాదించి, ఇంకేమీ వినకపోతే అది తనదేనని భావిస్తానని రాశాడు. మేనల్లుడు జవాబు ఇవ్వలేదు, వేలందారుడు గుర్రాన్ని అమ్మేశాడు.
వివాదాంశం: వేలం అమ్మకానికి ముందే గుర్రంపై మామకు ఆస్తి హక్కు వచ్చిందా, తద్వారా అతడు వేలందారుడిపై conversion (ఇతరుల వస్తువులతో తప్పుగా వ్యవహరించడం) కేసు వేయగలడా?
తీర్పు: లేదు. మేనల్లుడు ప్రతిపాదనను తిరస్కరిస్తూ రాస్తేనే తప్ప మామ అమ్మకాన్ని రుద్దలేడు. అలాగే అమ్మకానికి ముందు మేనల్లుడిని బంధించే acceptance (ప్రతిపాదనకు స్వీకర్త తెలిపిన అంగీకారం) జరగలేదు.
ఫలితం:nonsuit నమోదు చేయాలన్న rule ను absolute చేశారు.
ముఖ్య నిబంధనలు: 29 Car. 2, c. 3 లోని 17వ సెక్షన్ (statute of frauds).
పరీక్షలో పెద్ద ఉచ్చు: ప్రతిపాదకుడు స్వీకర్త మౌనాన్ని అంగీకారంగా మార్చలేడు. తీర్పు అమ్మకానికి ముందు acceptance లేకపోవడంపై ఆధారపడింది; వ్రాతపూర్వక నిబంధనపై కాదు.
Paul Felthouse — వాది (కేసు వేసిన పక్షం); లండన్లో నివసించే బిల్డర్, John Felthouse కు మామ.
Bindley (William Bindley) — ప్రతివాది; Tamworth లో నివసించే వేలందారుడు, మేనల్లుడి వేలంలో గుర్రాన్ని అమ్మినవాడు.
John Felthouse — కేసులో పక్షకారుడు కాదు; వాదికి మేనల్లుడు, అమ్మకానికి ముందు గుర్రం యజమాని.
విచారణ చరిత్ర
ఇది ఒక గుర్రాన్ని conversion చేశారన్న కేసు. ప్రతివాది తాను దోషిని కాదని, గుర్రం తన స్వాధీనంలో లేదని వాదించాడు.
Stafford లో జరిగిన గత Summer Assizes లో Keating, J. ముందు కేసు విచారణ జరిగింది.
John Felthouse రాసిన 1861 ఫిబ్రవరి 27 నాటి లేఖ సాక్ష్యంగా చెల్లదని ప్రతివాది వాదించాడు. గౌరవ న్యాయమూర్తి ఆ అభ్యంతరాన్ని తోసిపుచ్చారు.
ప్రతివాది అమ్మిన సమయానికి గుర్రంపై ఆస్తి హక్కు వాదికి సంక్రమించలేదని కూడా వాదించాడు.
జ్యూరీ వాదికి అనుకూలంగా 33l. నష్టపరిహారంతో తీర్పు ఇచ్చింది. అభ్యంతరం సరైనదని కోర్టు భావిస్తే nonsuit నమోదు చేయాలని కోరే అనుమతి ప్రతివాదికి రిజర్వ్ చేయబడింది.
గత Michaelmas Term లో Dowdeswell ఒక rule nisi (ఒక చర్య ఎందుకు తీసుకోకూడదో చెప్పమని ఇచ్చే తాత్కాలిక ఉత్తర్వు) పొందారు. కారణాలు ఇవి:
తప్పు జరిగిన సమయంలో కేసు వేయడానికి తగిన గుర్రం హక్కు లేదా స్వాధీనం వాదికి లేదు;
John Felthouse రాసిన 1861 ఫిబ్రవరి 27 నాటి లేఖ ప్రతివాదికి వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యంగా చెల్లదు;
అది చెల్లినా, ప్రతివాది అమ్మిన తర్వాత రాసిన ఆ లేఖ వాదికి హక్కు ఇవ్వదు;
తప్పు జరిగిన సమయంలో statute of frauds కు సరిపడే తగినంత వ్రాతపూర్వక మెమోరాండం, గుర్రం స్వాధీనం లేదా చెల్లింపు లేవు.
ఆ దశలో Carter v. Toussaint, Bloxam v. Sanders కేసులను ప్రస్తావించారు.
Powell rule కు వ్యతిరేకంగా కారణాలు చూపారు. Montague Smith, Q.C., Dowdeswell దానికి మద్దతు ఇచ్చారు.
1862 జూలై 8: Court of Common Pleas rule ను absolute చేసింది.
వాస్తవాలు
వాది లండన్లో నివసించే బిల్డర్. ప్రతివాది Tamworth లో నివసించే వేలందారుడు.
తీర్పు చెప్పినట్లు, 1869 సంవత్సరం చివరి నాటికి, వాది మేనల్లుడు John Felthouse తన వ్యవసాయ సరుకును వేలం వేయబోతున్నాడు.
మామ, మేనల్లుడి నుంచి ఒక గుర్రం కొనడం గురించి ఇద్దరి మధ్య సంభాషణ జరిగింది.
Willes, J. ప్రకారం, 1860 డిసెంబర్లో మామ గుర్రాన్ని 30l. కు కొన్నానని అనుకున్నాడు. మేనల్లుడు 30 guineas కు అమ్మానని అనుకున్నాడు.
1861 జనవరి 1న John Felthouse తన మామకు రాశాడు. మామ గుర్రాన్ని 30l. కు కొన్నానని భావిస్తున్నట్లు తన తండ్రి చెప్పాడని అతను తెలిపాడు.
ఇది పొరపాటని, తాను గుర్రానికి పెట్టిన ధర 30 guineas అని మేనల్లుడు రాశాడు. అంతకంటే తక్కువకు తీసుకోనని చెప్పాడు.
నివేదికలో తేదీ వేసినట్లు, 1862 జనవరి 2న మామ జవాబు ఇచ్చాడు. మేనల్లుడి ధర 30 guineas అని అంగీకరించాడు. తాను 30l. మాత్రమే ఇస్తానని, అంతకంటే ఎక్కువ ఎప్పుడూ ఇవ్వలేదని, గుర్రం తనదని మేనల్లుడే అన్నాడని చెప్పాడు.
తేడాను సగానికి పంచి 30l. 15s. ఇస్తానని ప్రతిపాదించాడు; Tamworth నుంచి అన్ని ఖర్చులు తానే భరిస్తానన్నాడు. మేనల్లుడికి అనుకూలమైనప్పుడు, ఆ రోజు నుంచి మార్చి 25 లోపు గుర్రాన్ని పంపవచ్చన్నాడు.
గుర్రం గురించి ఇంకేమీ వినకపోతే అది 30l. 15s. కు తనదేనని భావిస్తానన్న మాటలతో అతని లేఖ ముగిసింది.
ఆ లేఖకు మేనల్లుడు జవాబు పంపలేదు.
ఫిబ్రవరి 25న వేలం జరిగింది. గుర్రాన్ని మిగతా సరుకుతో పాటు అమ్మారు; అది 33l. పలికింది, ఆ మొత్తాన్ని John Felthouse కు ఇచ్చారు.
ప్రతివాది అయిన వేలందారుడికి గుర్రాన్ని రిజర్వ్ చేయమని చెప్పారు. ఆ రోజే అది అప్పటికే అమ్ముడైందని అతనికి చెప్పారని Willes, J. నమోదు చేశారు.
మరుసటి రోజు ప్రతివాదికి పొరపాటు తెలిసింది. గుర్రాన్ని రిజర్వ్ చేయాలన్న సూచనను మరచిపోయానని అంగీకరిస్తూ అతను 1861 ఫిబ్రవరి 26న వాదికి రాశాడు.
కాలం గడవడం, పనుల ఒత్తిడి వల్ల తన ముందటి వాగ్దానం మరచిపోయానని ప్రతివాది చెప్పాడు. గుర్రాన్ని తిరిగి తెచ్చేందుకు ప్రయత్నిస్తానన్నాడు.
1861 ఫిబ్రవరి 27న John Felthouse వాదికి రాశాడు. తన మామకు అమ్మిన గుర్రం వేలంలో అమ్ముడైందని చెప్పాడు.
Mr. Bindley సరుకుల జాబితా తయారు చేయడానికి వచ్చినప్పుడు, ఆ గుర్రం అమ్ముడైందని తాను చెప్పానని రాశాడు. దాన్ని వేలంలో పెట్టడం మంచిదని, తాను ఏ ఛార్జీ లేకుండా తానే కొనుక్కుంటానని Mr. Bindley అన్నాడు.
Mr. Bindley గుర్రం ధరను పెంచుతూ పోతున్నప్పుడు తండ్రి పక్కనే ఉన్నాడు; అది వేలం మంచి కోసమేనని భావించాడు. కొనుగోలుదారు Mr. Glover పేరు Mr. Bindley పిలవడం విన్నప్పుడే అతను అభ్యంతరం చెప్పాడు. అప్పుడు గుర్రాన్ని అమ్మకూడదని Mr. Bindley కు చెప్పాడు.
తాను పూర్తిగా మరచిపోయానని Mr. Bindley అన్నాడు. గుర్రాన్ని తిరిగి పొందడానికి ప్రయత్నిస్తానని, కొనుగోలుదారు దాన్ని వదులుకుంటే అతనికి 5l. ఇస్తానని చెప్పాడు. అది సందేహాస్పదమని మేనల్లుడు భయపడ్డాడు.
మేనల్లుడు తన సొంత ఉపయోగం కోసం ఉంచుకున్న మరో గుర్రాన్ని మామకు ఐదారు నెలల పాటు ఇస్తానన్నాడు; ప్రయాణ ఖర్చులు తప్ప మరే ఛార్జీ ఉండదు. మామ దాన్ని తిరిగి ఇవ్వవచ్చు, లేదా ఉంచుకుని దాని విలువ ఎంతనుకుంటున్నాడో చెప్పవచ్చు.
జరిగినందుకు చాలా చింతిస్తున్నానని, ఆ గుర్రాన్ని వదులుకోవడం కంటే 5l. ఇచ్చేవాడినని మేనల్లుడు రాశాడు.
లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు
ఫిబ్రవరి 25న ప్రతివాది అమ్మిన సమయంలో conversion కేసు వేయడానికి తగిన గుర్రం హక్కు లేదా స్వాధీనం వాదికి సంక్రమించిందా?
John Felthouse రాసిన 1861 ఫిబ్రవరి 27 నాటి లేఖ ప్రతివాదికి వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యంగా చెల్లుతుందా?
అది చెల్లినా, అమ్మకం తర్వాత రాసిన ఆ లేఖ వాదికి హక్కు ఇచ్చిందా?
తప్పు జరిగిన సమయంలో statute of frauds కు సరిపడే తగినంత వ్రాతపూర్వక మెమోరాండం, గుర్రం స్వాధీనం లేదా చెల్లింపు ఉన్నాయా?
వాదనలు
వాది తరఫున (Powell, rule కు వ్యతిరేకంగా కారణాలు చూపుతూ):
statute of frauds కు సరిపడే contract (చట్టం అమలు చేసే agreement) గురించి సమృద్ధిగా వ్రాతపూర్వక నోట్ ఉంది.
1860 డిసెంబర్లో పక్షాలు కలిసినప్పుడు, వాది కొనుగోలుదారు కావాలని అంగీకరించారు. ధరపై చిన్న అపార్థం మాత్రమే ఉంది: వాది వైపు 30l., మేనల్లుడి వైపు 30 guineas.
తాను పొరబడ్డానని మేనల్లుడు చెప్పాక, వాది తేడాను సగానికి పంచాలని ప్రతిపాదించాడు. ఇంకేమీ వినకపోతే గుర్రం 30l. 15s. కు తనదేనని భావిస్తానని ముగించాడు.
ప్రశ్న ఏమిటంటే, వేలం జరిగిన ఫిబ్రవరి 25 వరకు మామ, మేనల్లుడి మధ్య ఇంకేమీ జరగకపోయినా, అమ్మేవాడు ఆ ప్రతిపాదనను అంగీకరించాడా అనేది.
జనవరి 2 నాటి లేఖ తర్వాత వాది గుర్రాన్ని తీసుకోవడానికి నిరాకరించలేడు.
ఆ లేఖకు జవాబు రాలేదు. కానీ మేనల్లుడు తర్వాత గుర్రాన్ని వాదికి అమ్మినట్లు మాట్లాడాడని, దాన్ని వేలంలో పెట్టవద్దని ప్రతివాదికి చెప్పాడని రుజువైంది.
ఫిబ్రవరి 27 నాటి లేఖ conversion తర్వాత రాసినా సాక్ష్యమే. వాది జనవరి 2 నాటి లేఖతో కలిసి, మామ–మేనల్లుడి మధ్య కూడా చెల్లుబాటయ్యే వ్రాతపూర్వక నోట్ అయింది.
ఆ రోజుకు ముందే తాను బేరానికి అంగీకరించానని మేనల్లుడి లేఖ అంగీకరిస్తోంది. అతను రాతపూర్వకంగా అంగీకరించాల్సిన అవసరం లేదు; అంగీకరించాడని చూపితే చాలు.
Dobell v. Hutchinson ప్రకారం, ఒక పక్షాన్ని బంధించే వ్రాతపూర్వక contract ఉంటే, రెండో పక్షం తర్వాత సంతకం చేసిన నోట్ అతన్ని కూడా బంధిస్తుంది. ఆ నోట్లో contract షరతులు ఉండాలి లేదా అవి ఉన్న contract ను ప్రస్తావించాలి.
Smith v. Neale కూడా అలాంటిదే చెప్పింది. ప్రతివాది సంతకం చేసిన వ్రాతపూర్వక ప్రతిపాదనకు వాది మాటల ద్వారా అంగీకరిస్తే అది చాలిన agreement. statute of frauds 4వ సెక్షన్ ఇక్కడ ప్రశ్నార్థకమైంది.
Bill v. Bament ప్రకారం, కేసు వేయడానికి ముందు ఎప్పుడైనా మెమోరాండం తయారైతే చాలు.
ప్రతివాది తరఫున (Montague Smith, Q.C., Dowdeswell, rule కు మద్దతుగా):
ఫిబ్రవరి 27 నాటి లేఖ సాక్ష్యంగా స్పష్టంగా చెల్లదు.
29 Car. 2, c. 3 లోని 17వ సెక్షన్ ప్రకారం, బాధ్యత వేయాల్సిన పక్షాలు సంతకం చేసిన నోట్ లేదా మెమోరాండం లేకపోతే వస్తువుల అమ్మకపు contract చెల్లదు.
ఫిర్యాదు చేసిన అమ్మకం జరిగినప్పుడు, మేనల్లుడు గుర్రాన్ని వాదికి అమ్మినట్లు బైండింగ్ contract స్పష్టంగా లేదు.
వాదికి insurable interest లేదు.
Carter v. Toussaint దీని కంటే చాలా బలమైన కేసు. అక్కడ గుర్రాన్ని మౌఖిక contract తో అమ్మారు, చెల్లింపు సమయం నిర్ణయించలేదు; అది ఇరవై రోజులు ఏ ఛార్జీ లేకుండా అమ్మేవారి వద్దే ఉంది. తర్వాత కొనుగోలుదారు ఆదేశంతో మేతకు పంపి, అమ్మేవారిలో ఒకరి గుర్రంగా నమోదు చేశారు. section 17 పరిధిలో acceptance లేదని తీర్పు వచ్చింది.
Smith's Mercantile Law ను కూడా ప్రస్తావించారు.
ఫిబ్రవరి 25న, అంటే అమ్మిన రోజున, గుర్రంపై వాదికి ఆస్తి హక్కు లేదు.
ఆ రోజున ఈ కేసు పక్షాల స్థితిని, ఒక బయటివ్యక్తి తర్వాత చేసిన అంగీకారం మార్చలేదు.
కోర్టు తార్కికం
Willes, J. అభిప్రాయం
Held: nonsuit నమోదు చేయాలన్న rule ను absolute చేయాలి.
Noted: గుర్రం వాది మేనల్లుడు John Felthouse కు చెందినది.
Noted: 1860 డిసెంబర్లో మామ గుర్రాన్ని 30l. కు కొన్నానని అనుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది. మేనల్లుడు 30 guineas కు అమ్మానని అనుకున్నాడు.
Held: there was "clearly no complete bargain at that time" — అంటే ఆ సమయంలో పూర్తి బేరం జరగలేదని స్పష్టం.
Noted: న్యాయమూర్తి 1861 జనవరి 1 నాటి మేనల్లుడి లేఖను, మరుసటి రోజు మామ జవాబును వివరిస్తారు. ఇంకేమీ వినకపోతే గుర్రం 30l. 15s. కు తనదేనని భావిస్తానని ఆ జవాబు ముగుస్తుంది.
Held: జనవరి 2 నాటికి పూర్తి బేరం జరగలేదు.
Held: ప్రతిపాదనను తిరస్కరిస్తూ రాయాలన్న షరతును పాటించాలని మేనల్లుడు ఎంచుకుంటే తప్ప, మామకు "had no right to impose upon the nephew a sale of his horse for 30l. 15s." — అంటే మేనల్లుడిపై 30l. 15s. కు గుర్రం అమ్మకాన్ని రుద్దే హక్కు లేదు.
Noted: మేనల్లుడు మామకు రాసి అతన్ని బేరానికి బంధించగలిగేవాడు. మామ కూడా acceptance కు ముందు ఎప్పుడైనా తన ప్రతిపాదనను వెనక్కి తీసుకోవచ్చు.
Noted: అది "stood an open offer" — అంటే తెరిచి ఉన్న ప్రతిపాదనగా నిలిచింది; మేనల్లుడు తన సరుకును వేలం వేయబోయే ఫిబ్రవరి 25 వరకు పరిస్థితి అలాగే ఉంది.
Noted: గుర్రాన్ని మిగతా సరుకుతో పాటు కేటలాగ్లో చేర్చారు; అది అప్పటికే అమ్ముడైందని వేలందారుడికి చెప్పారు.
Held: మామకు గుర్రం అతను చెప్పిన ధరకే దక్కాలని మేనల్లుడు తన మనసులో అనుకున్నాడు. కానీ ఆ ఉద్దేశాన్ని మామకు తెలియజేయలేదు, తనను బంధించుకునే పని కూడా ఏదీ చేయలేదు.
Held: ప్రతివాది అమ్మిన ఫిబ్రవరి 25 వరకు గుర్రంపై ఆస్తి హక్కు వాదికి సంక్రమించేలా ఏదీ జరగలేదు.
Held: తర్వాతి లేఖలతో సంబంధం లేకుండా, గుర్రంపై ఆస్తి హక్కును వాదికి బదిలీ చేసే బేరం జరగలేదు. కాబట్టి అమ్మకం గురించి ఫిర్యాదు చేసే హక్కు అతనికి లేదు.
Noted: తర్వాతి ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాల ప్రభావంపైకి న్యాయమూర్తి వెళ్తారు.
Held: వేలందారుడి లేఖ దేనికీ సరిపోదు.
Noted: ఫిబ్రవరి 27 నాటి మేనల్లుడి లేఖ మరింత ముఖ్యమైనది. మామ జనవరి 2 నాటి లేఖలోని షరతులను అతను అంగీకరించాలనుకున్నాడని, అంగీకరించాడని చూపడానికి దాన్ని ఆధారంగా చూపుతున్నారు.
Noted: ఆ లేఖను మొదటిసారి అప్పుడు చేసిన acceptance గా చూడవచ్చు. లేదా ఫిబ్రవరి 25కి ముందే పూర్తయిన బేరపు మెమోరాండంగా, statute of frauds కు సరిపోయేదిగా చూడవచ్చు.
Held: మొదటి అర్థం ఎక్కువ అవకాశం ఉన్నది. అలా అయితే వాది గెలవలేడని స్పష్టం.
Held: ఫిబ్రవరి 25కి ముందే పూర్తి మౌఖిక బేరం జరిగిందని, ఫిబ్రవరి 27 లేఖ ఆ ముందటి బేరపు షరతులనే చెప్పిందని అనుకుందాం. అయినా ఆ acceptance ముందటి ప్రతిపాదనకు వెనక్కి వర్తించి, మధ్యలో ఆస్తితో వ్యవహరించిన మూడో వ్యక్తులను బంధిస్తుందనడం Court of Exchequer తీర్పు Stockdale v. Dunlop కు విరుద్ధం.
Noted: Stockdale v. Dunlop లో Messrs. H. & Co. కు రెండు ఓడలు ఉన్నాయి — Antelope, Maria; అవి ఆఫ్రికా తీరానికి వ్యాపారం చేసేవి. రెండూ పామ్-ఆయిల్ సరుకుతో Liverpool కు రావాల్సి ఉంది.
Noted: వాదులకు రెండు వందల టన్నుల నూనెను మౌఖికంగా అమ్మడానికి వారు అంగీకరించారు; ప్రతి ఓడలో వంద టన్నులు. Antelope వంద టన్నులతో వచ్చింది, అవి వాదులకు అందజేశారు.
Noted: యాభై టన్నుల నూనెతో ఉన్న Maria సముద్ర ప్రమాదాల వల్ల పోయింది. వాదులు ఆ నూనెకు, ఆశించిన లాభాలకు బీమా చేశారు.
Noted: H. & Co. తో వారి contract మౌఖికమే కాబట్టి అమలు చేయలేనిది; అందువల్ల వారికి insurable interest లేదని తీర్పు వచ్చింది.
Noted: Willes, J. ఒక ప్రత్యేక పరిశీలన కూడా జోడించారు. John Felthouse కు వేలందారుడిపై పరిహారం ఉండేదని చూపడానికి Coats v. Chaplin ఒక ఆధారం.
Noted: Coats v. Chaplin లో, London వ్యాపారులైన Morrisons ప్రతినిధి Paisley తయారీదారులైన వాదుల నుంచి వస్తువులను మౌఖికంగా ఆర్డర్ చేశాడు. వస్తువులు ఎలా పంపాలో ఏ ఆదేశమూ ఇవ్వలేదు.
Noted: వాదులు వస్తువులను క్యారియర్లైన ప్రతివాదులకు Morrisons చిరునామాతో ఇచ్చారు. Morrisons కు ఇన్వాయిస్ను పోస్టులో కూడా పంపారు, వారికి అది అందింది. క్యారియర్ల నిర్లక్ష్యం వల్ల వస్తువులు పోయాయి, అందజేయలేదు.
Noted: క్యారియర్లు వాదులకు బాధ్యులని తీర్పు వచ్చింది.
Byles, J. అభిప్రాయం
Held: ఆయన తన సోదర న్యాయమూర్తి Willes అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తారు; జోడించడానికి ఏమీ లేదు.
Keating, J. అభిప్రాయం
Held: ఆయన ఫలితంతో ఏకీభవిస్తారు.
Noted: ప్రశ్న మామ, మేనల్లుడి మధ్య తలెత్తి ఉంటే, "there would probably have been some difficulty" — అంటే బహుశా కొంత కష్టం ఉండేది.
Noted: మామ, వేలందారుడి మధ్య ఉన్న ఏకైక ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఫిబ్రవరి 25 అమ్మకం సమయంలో గుర్రం వాది ఆస్తి అయిందా అనేది.
Held: ఆ సమయానికి ఆస్తిని మేనల్లుడి నుంచి వాదికి బదిలీ చేసేలా ఏదీ జరగలేదు.
Why: "A proposal had been made, but there had before that day been no acceptance binding the nephew." — అంటే ప్రతిపాదన చేశారు, కానీ ఆ రోజుకు ముందు మేనల్లుడిని బంధించే acceptance లేదు.
చర్చించిన నిబంధనలు
29 Car. 2, c. 3 లోని 17వ సెక్షన్ (statute of frauds): వస్తువుల అమ్మకపు contract కు నోట్ లేదా మెమోరాండం ఉండాలి. బాధ్యత వేయాల్సిన పక్షాలు దాన్ని రాసి సంతకం చేయాలి. న్యాయవాదులు దాన్ని ప్రస్తావించారు; rule యొక్క నాలుగో కారణం ఆ చట్టాన్ని సూచిస్తుంది.
statute of frauds 4వ సెక్షన్: వాది న్యాయవాది Smith v. Neale ద్వారా ప్రస్తావించారు. సంతకం చేసిన వ్రాతపూర్వక ప్రతిపాదనకు మాటల ద్వారా అంగీకారం తెలిపితే అది చాలిన agreement.
ఆధారాలు (Authorities)
Carter v. Toussaint, 5 B. & Ald. 855, 1 D. & R. 515: rule పొందినప్పుడు ప్రస్తావించారు. ప్రతివాది న్యాయవాది దీన్ని బలమైన కేసుగా వాదించారు; section 17 పరిధిలో కొనుగోలుదారు గుర్రాన్ని acceptance చేయలేదు (వాదనలు).
Bloxam v. Sanders, 4 B. & C. 941, 7 D. & R. 396: rule పొందినప్పుడు ప్రస్తావించారు. దీని గురించి ఇంకేమీ చెప్పలేదు.
Dobell v. Hutchinson, 3 Ad. & E. 355, 5 N. & M. 251: వాది న్యాయవాది ఆధారపడ్డారు. రెండో పక్షం తర్వాత సంతకం చేసిన నోట్లో షరతులు ఉంటే, లేదా అవి ఉన్న contract ను ప్రస్తావిస్తే అది అతన్ని బంధిస్తుంది.
Smith v. Neale, ante, vol. ii., p. 67: సంతకం చేసిన వ్రాతపూర్వక ప్రతిపాదనకు మాటల ద్వారా అంగీకారం తెలపడంపై వాది న్యాయవాది ఆధారపడ్డారు.
Bill v. Bament, 9 M. & W. 36: వాది న్యాయవాది ఆధారపడ్డారు. కేసు వేయడానికి ముందు ఎప్పుడైనా తయారైన మెమోరాండం సరిపోతుంది.
Stockdale v. Dunlop, 6 M. & W. 224: Willes, J. ఆధారపడ్డారు. తర్వాతి acceptance ముందటి ప్రతిపాదనకు వెనక్కి వర్తించి, మధ్యలో ఆస్తితో వ్యవహరించిన మూడో వ్యక్తులను బంధించదు. అక్కడ మౌఖిక contract కింద వాదులకు insurable interest లేదు.
Coats v. Chaplin, 3 Q. B. 483, 2 Gale & D. 552: John Felthouse కు వేలందారుడిపై పరిహారం ఉండేదని చూపడానికి Willes, J. ప్రస్తావించారు. నిర్లక్ష్యంతో వస్తువులు పోగొట్టిన క్యారియర్లు తయారీదారులకు బాధ్యులయ్యారు.
Smith's Mercantile Law, 4th edition, p. 468 et seq.: ప్రతివాది న్యాయవాది ప్రస్తావించారు; ఇది పాఠ్యగ్రంథం, కేసు కాదు.
తీర్పు
Rule absolute (Michaelmas Term లో పొందిన, nonsuit నమోదు చేయాలన్న rule ను absolute చేశారు).
Byles, J., Keating, J. లు Willes, J. తో ఏకీభవించారు.
ఖర్చులపై ఏ ఉత్తర్వునూ తీర్పు పేర్కొనలేదు.
న్యాయసూత్రం / Ratio
ప్రతిపాదకుడు స్వీకర్త మౌనాన్ని acceptance గా మార్చలేడు. స్వీకర్తను బంధించే విధంగా అతను అంగీకరించే వరకు ఆస్తి హక్కు బదిలీ కాదు; వస్తువులతో వ్యవహరించిన మూడో వ్యక్తిపై ప్రతిపాదకుడు కేసు వేయలేడు. ముందే మౌఖిక బేరం జరిగిందన్న ప్రత్యామ్నాయ ఊహపై, తర్వాతి acceptance మధ్యలో గుర్రంతో వ్యవహరించిన మూడో వ్యక్తులను బంధించదు.
ముఖ్య తీర్పు: మేనల్లుడు ప్రతిపాదనను తిరస్కరిస్తూ రాయాలని ఎంచుకుంటే తప్ప, మామ అతనిపై గుర్రం అమ్మకాన్ని రుద్దలేడు.
విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ
తీర్పు పాఠం ఆధారంగా విశ్లేషణ.
తీర్పులో నమోదైన తేదీలు పరస్పరం సరిపోవు: 1869 సంవత్సరం చివర, 1860 జనవరి 1 (the 1st of January, 1860), 1861 జనవరి 1 (January 1st, 1861), 1862 జనవరి 2 (January 2nd, 1862). ఫిబ్రవరి 26, 27 లేఖలకు 1861 తేదీ ఉంది.
మామకు గుర్రం దక్కాలన్నది మేనల్లుడి సొంత ఉద్దేశమని తీర్పు చెప్తుంది. అయినా ఆ ఉద్దేశం మామకు తెలియజేయలేదు కాబట్టి మామకు ఆస్తి హక్కు రాలేదని నిర్ణయిస్తుంది.
మామ, మేనల్లుడి మధ్య స్థితి బహుశా కొంత కష్టంగా ఉండేదని Keating, J. అంటారు. ఆ ప్రశ్నను తీర్పు నిర్ణయించదు.
rule ప్రధానంగా statute of frauds పై వాదించారు. న్యాయమూర్తులు అమ్మకానికి ముందు మేనల్లుడిని బంధించే acceptance లేకపోవడంపై తీర్పును ఆధారపరిచారు.
మేనల్లుడు ఇస్తానన్న మరో గుర్రం రుణ ప్రతిపాదనకు వాది ఎప్పుడైనా జవాబు ఇచ్చాడో లేదో తీర్పు చెప్పదు.
ప్రాముఖ్యత
మౌనం acceptance కాదన్న నియమానికి ఈ కేసును ఉదహరిస్తారు. జవాబు ఇవ్వకపోతే అంగీకారంగా భావిస్తానని చెప్పి ప్రతిపాదకుడు స్వీకర్తను బంధించలేడు.
ప్రతిపాదన స్వీకర్తను బంధించేలా acceptance జరిగే వరకు తెరిచే ఉంటుందని, ఉపసంహరించవచ్చని ఇది చూపుతుంది.
అంగీకరించాలన్న రహస్య, తెలియజేయని ఉద్దేశం ఆస్తిని బదిలీ చేయదని, స్వీకర్తను బంధించదని ఇది చూపుతుంది.
తర్వాతి acceptance వెనక్కి వర్తించి, మధ్యలో ఆస్తితో వ్యవహరించిన మూడో వ్యక్తులను బంధించదని ఇది చూపుతుంది.
పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు
నియమం: ప్రతిపాదనను తిరస్కరిస్తూ స్వీకర్త రాస్తే తప్ప, ప్రతిపాదకుడు అతనిపై అమ్మకాన్ని రుద్దలేడు. ఉచ్చు: మామ రాసిన if I hear no more మాటలు ఏ తేడా చూపలేదు.
నియమం: acceptance వరకు ప్రతిపాదన తెరిచే ఉంది; మామ దాన్ని వెనక్కి తీసుకోవచ్చు.
నియమం: గుర్రం మామకు దక్కాలన్న మేనల్లుడి తెలియజేయని ఉద్దేశం అతన్ని బంధించలేదు.
నియమం: Stockdale v. Dunlop ను అనుసరించి, తర్వాతి acceptance మూడో వ్యక్తులను బంధించేలా వెనక్కి వర్తించదు.
ఉచ్చు: ఇది వేలందారుడిపై conversion కేసు. ఫిబ్రవరి 25న గుర్రం వాది ఆస్తా కాదా అని కోర్టు చూసింది.
ఉచ్చు: కేసులో statute of frauds పై వాదించారు. కానీ కోర్టు తీర్పును వ్రాతపూర్వక నిబంధనపై ఆధారపరచలేదు.
ఫలితం: rule absolute; nonsuit నమోదు చేయాలి. తీర్పులో ఇచ్చిన 33l. నష్టపరిహారం రద్దవుతుంది.
ఈ పేజీ తీర్పు పూర్తి పాఠం ఆధారంగా తయారు చేయబడింది. తీర్పు పాఠంలో పేరా నంబర్లు లేవు, కాబట్టి పేరా నంబర్లు ఇవ్వలేదు; నివేదిక 142 ER 1037.