Home  ›  3-Year LL.B.  ›  Constitutional Law – I  ›  Unit 3 — Fundamental Rights: Equality, Freedoms and Personal Liberty  ›  K.V. Subba Rao v. State of Andhra Pradesh (కె.వి. సుబ్బారావు v. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం)
Home  ›  Constitutional Law – I  ›  K.V. Subba Rao v. State of Andhra Pradesh (కె.వి. సుబ్బారావు v. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం)

K.V. Subba Rao v. State of Andhra Pradesh (కె.వి. సుబ్బారావు v. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం)

ఇలా కూడా పిలుస్తారు: K.V. Subbarao v. State of Andhra Pradesh
AIR 1967 AP 202; 1967 Cri LJ 845 (as printed in the source copy)
CourtCourt at Andhra Pradesh (the judgment text says only 'this court'; the equivalent citation is AIR 1967 AP 202)
BenchSharfuddin Ahmed, J. (the only judge named; the judgment speaks as 'we')
Year1966 (decided 8 April 1966)
Principle / TopicContractual obligations (college list entry; the judgment itself is a detention case)
Cited inProtection against Arrest and Detention — Article 22 (Notes)

ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో పౌర హక్కుల ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించిన ఒక న్యాయవాదిని 10 నవంబర్ 1965న Defence of India Rules, 1962 కింద నిర్బంధించారు. ఆ ఉత్తర్వు దురుద్దేశంతో చేసిందని చెబుతూ ఆయన habeas corpus (నిర్బంధితుడిని కోర్టు ముందు హాజరుపరచమనే ఆదేశం) ద్వారా విడుదల కోరారు. ఆయన mala fides ను రుజువు చేయలేదని కోర్టు తీర్పు ఇచ్చి పిటిషన్‌ను కొట్టివేసింది.

త్వరిత పునశ్చరణ

  • వాస్తవాలు: ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం 10 నవంబర్ 1965 ఉత్తర్వుతో Defence of India Rules, 1962 లోని Rule 30(1) కింద K.V. Subbarao ను నిర్బంధించింది. తన పౌర హక్కుల ప్రచారమే అసలు కారణమని ఆయన చెప్పారు.
  • వివాదాంశాలు: ఉత్తర్వులోని సూచనలు, ప్రభుత్వ సంతృప్తి, రూపంలో లోపం ఉందా; ఉత్తర్వు దురుద్దేశంతో చేశారా.
  • తీర్పు: ఉత్తర్వు చెల్లుతుంది. anti-national అనే పదం రక్షణకు హానికరమైన చర్యలను కవర్ చేస్తుంది. ముఖ్యమంత్రి ఆమోదం సంతృప్తిని చూపుతుంది. పిటిషనర్ mala fides ను రుజువు చేయలేదు.
  • ముఖ్యమైన నిబంధనలు: Defence of India Rules, 1962 లోని Rule 30; Criminal Procedure Code Section 491; రాజ్యాంగంలోని Articles 14, 21, 22, 226, 352.
  • పరీక్షలో పెద్ద ఉచ్చు: mala fides ఆరోపణ మాత్రమే చాలదు. నిర్బంధితుడు దానిని స్పష్టంగా పేర్కొని రుజువు చేయాలి, ప్రభుత్వం తన ఆధారాలను వెల్లడించాల్సిన అవసరం లేదు.

పక్షకారులు

K.V. Subbarao — పిటిషనర్; న్యాయవాది, పౌర హక్కుల ఉద్యమ ఉపాధ్యక్షుడు, 10 నవంబర్ 1965 ఉత్తర్వుతో నిర్బంధించబడ్డారు. ఆయన Sri Veerayya కుమారుడు.

State of Andhra Pradesh — ప్రతివాది; నిర్బంధ ఉత్తర్వు చేసిన ప్రభుత్వం. దాని Chief Secretary K.N. Anantaraman ఉత్తర్వుపై సంతకం చేసి counter affidavit దాఖలు చేశారు. ముఖ్యమంత్రి అదనపు counter affidavit దాఖలు చేశారు.

విచారణ చరిత్ర

  1. పిటిషనర్ Defence of India Rules, 1962 కింద 10 నవంబర్ 1965న చేసిన నిర్బంధ ఉత్తర్వును సవాలు చేశారు. Criminal Procedure Code Section 491 కింద habeas corpus స్వభావం గల ఉత్తర్వుతో, లేదా రాజ్యాంగం Article 226 కింద, విడుదల కోరారు (పేరాలు 1, 4).
  2. రాష్ట్రం తరఫున Chief Secretary counter affidavit దాఖలు చేశారు. పిటిషనర్ reply affidavit దాఖలు చేశారు (పేరాలు 5, 6).
  3. పిటిషనర్ వాదనలు ముగిశాక ముఖ్యమంత్రి అదనపు counter affidavit దాఖలు చేశారు. పిటిషనర్ reply దాఖలు చేసి, ఆలస్యంగా దాఖలు చేయడంపై అభ్యంతరం చెప్పారు (పేరాలు 7, 8).
  4. వాదనల ముగింపులో పిటిషనర్ తరఫున మరో రెండు affidavits ఇచ్చారు; అవి ముందే దాఖలయ్యాయని, కానీ జైలు అధికారుల వద్ద ఉండిపోయాయని చెప్పారు (పేరా 18).
  5. కోర్టు పిటిషన్‌ను కొట్టివేసింది (పేరాలు 20, 21).

వాస్తవాలు

  1. రాష్ట్రపతి 26 అక్టోబర్ 1962న Article 352 కింద అత్యవసర పరిస్థితి (కొన్ని అధికారాలు, హక్కులను నిలిపివేసే ప్రకటన) ప్రకటించారు. అత్యవసర చర్యలు అమలులో ఉన్నంతవరకు Articles 14, 21, 22 కింద కొన్ని ప్రాథమిక హక్కులను పౌరులు అమలు చేయలేకపోయారు (పేరా 2).
  2. చెల్లని చట్టాల కింద జరిగిన నిర్బంధాలను నిరసిస్తూ పిటిషనర్ బహిరంగ సభల్లో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు. "Andhra Pradesh Civil Liberties Association" అనే కమిటీని ఏర్పాటు చేశారు. ఖమ్మంకు చెందిన ఒక వైద్యుడు, మరో న్యాయవాది ప్రముఖ సభ్యులు (పేరా 2).
  3. 1965 ఏప్రిల్‌లో ముఖ్యమంత్రి ఖమ్మం వచ్చారు. జిల్లా కాంగ్రెస్ కమిటీ తరఫున J. Vengal Rao, S. Sidda Reddy ఆయన పార్టీని ముప్పుగా పేర్కొని వారి గొంతు నొక్కాలని కోరారని పిటిషనర్ చెప్పారు. ముఖ్యమంత్రి విషయం చూస్తానని వాగ్దానం చేశారు (పేరా 2).
  4. 20 జూన్ 1965న N.C. Chatterjee అధ్యక్షతన విజయవాడలో సదస్సు జరిగింది. సుమారు 2,000 మంది ప్రతినిధులు, బహిరంగ సభలో 50,000 మందికి పైగా పాల్గొన్నారు. పిటిషనర్ ఉపాధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు (పేరా 2).
  5. 7 నవంబర్ 1965న పిటిషనర్ సూర్యాపేటలో బహిరంగ సభలో మాట్లాడారు. సుమారు 15,000 మంది హాజరయ్యారని పిటిషనర్ affidavit చెబుతుంది (పేరా 2).
  6. 10 నవంబర్ 1965 లేదా అంతకు ముందే తనను, తన సహచరులను నిర్బంధించాలని ముఖ్యమంత్రి నిర్ణయించారని పిటిషనర్ చెప్పారు (పేరా 2).
  7. ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం 10 నవంబర్ 1965న Rule 30 sub-rule (1) కింద G.O. Ms. No. 2012 ఉత్తర్వు చేసింది. భారత రక్షణ, పౌర రక్షణ, సైనిక చర్యల సమర్థ నిర్వహణకు హానికరంగా ప్రవర్తించకుండా నిరోధించడానికి ఆయనను నిర్బంధించాలని ప్రభుత్వం సంతృప్తి చెందిందని అందులో ఉంది. దానిపై Chief Secretary గవర్నర్ పేరుతో సంతకం చేశారు (పేరా 1).
  8. తాను రక్షణ ప్రయత్నాల్లో చురుకుగా పాల్గొన్నానని, సైనిక చర్యలకు ఎప్పుడూ అడ్డుపడలేదని, ఏ రాజకీయ పార్టీలోనూ లేనని, ప్రజాభిప్రాయం సృష్టించినందుకు మాత్రమే శిక్షించారని పిటిషనర్ చెప్పారు (పేరా 3).
  9. ఆయన కార్యకలాపాలను చాలా కాలంగా గమనిస్తున్నామని, అవి దేశ వ్యతిరేకమని నమ్మదగిన సమాచారం ఉందని రాష్ట్రం చెప్పింది. విజయవాడ ప్రసంగంలో left Communist Party గురించి ఉన్న భాగాన్ని ఉటంకించింది. ఉత్తర్వుకు ముఖ్యమంత్రి ఆమోదం ఉందని చెప్పింది (పేరా 5).

లేవనెత్తిన వివాదాంశాలు

తీర్పు వివాదాంశాలకు సంఖ్యలు ఇవ్వదు. కోర్టు నిర్ణయించిన కారణాల నుండి అవి వస్తాయి:

  1. ప్రభుత్వ affidavit పిటిషనర్ చర్యలను anti-national అని, ఉత్తర్వు మాత్రం భారత రక్షణ, పౌర రక్షణ, సైనిక చర్యలను పేర్కొనడం వల్ల ఉత్తర్వు చెడిపోతుందా (పేరాలు 10-13)?
  2. ముఖ్యమంత్రి కేవలం ఆమోదించినందున ప్రభుత్వ సంతృప్తి లేకుండా ఉత్తర్వు చేశారా, అది యాంత్రికంగా ఉందా (పేరాలు 14, 15)?
  3. ఉత్తర్వు తప్పుడు సూచనలతో, ఇతర ఉద్దేశాలతో, దురుద్దేశంతో చేశారా (పేరాలు 16 నుండి 20)?

వాదనలు

పిటిషనర్ తరఫున:

  • ఉత్తర్వు యాంత్రికంగా ఉంది. Chief Secretary సమర్థ అధికారి కాదు, సరైన delegation లేదు (పేరా 3).
  • సూచనలు అవాస్తవం. ఉత్తర్వు Defence of India Act లేదా దాని Rules కింద చేయలేదు (పేరా 3).
  • రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా తన గొంతును అణచడానికి దురుద్దేశంతో నిర్బంధించారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ కమిటీ కార్యదర్శి, J. Vengal Rao ముఖ్యమంత్రిని ఒప్పించారు. Civil Liberties Conventions చైనా, పాకిస్తాన్ cells అనే ప్రకటన అబద్ధం (పేరాలు 3, 4).
  • ముఖ్యమంత్రి కేవలం ఆమోదించే అధికారిగా వ్యవహరించారు, సంతృప్తి చెందే అధికారిగా కాదు. ఉత్తర్వు నిబంధనలకు అనుగుణంగా లేదు (పేరా 8).
  • affidavit ఆయన చర్యలను anti-national అని చెప్పి, సైనిక చర్యల ప్రస్తావన చేయలేదు. కాబట్టి ఉత్తర్వులోని కారణాలపై అధికారులు సంతృప్తి చెందలేదు (పేరాలు 10-12).
  • అదనపు counter affidavit ను ఇంత ఆలస్యంగా దాఖలు చేయడంపై ఆయన అభ్యంతరం తెలిపారు (పేరా 8).

ప్రతివాది (రాష్ట్రం) తరఫున:

  • పిటిషనర్ కార్యకలాపాలు దేశ వ్యతిరేకం, రక్షణకు హానికరం. ఆధారాలను పరిశీలించి, ముఖ్యమంత్రి ఆమోదంతో, Rule 30(1) పదాలతో ఉత్తర్వు చేశారు (పేరా 5).
  • పౌర హక్కుల ఉద్యమం చాలా కాలంగా ఉంది. వామపక్షవాదులు దాని పేరును వాడుకుంటున్నారు. రాజకీయ ఉద్దేశం లేదు (పేరా 5).
  • ఉత్తర్వు రూపంలో క్రమరాహిత్యం లేదు. cyclostyled forms వాడటం సాధారణ పద్ధతి, అది ఉత్తర్వును యాంత్రికం చేయదు (పేరా 14).
  • Chief Secretary జారీ చేసిన ఉత్తర్వులు business rules కు అనుగుణంగా ఉన్నాయి (పేరా 15).
  • కార్యకలాపాలు anti-national కాదా అనేది పూర్తిగా ప్రభుత్వ పరిధిలోనిది, న్యాయ సమీక్షకు లోబడదు (పేరా 6).
  • ముఖ్యమంత్రి పిటిషనర్ ఆరోపణలను ఖండించారు. వెల్లడించలేని నమ్మదగిన సమాచారం ప్రభుత్వం వద్ద ఉంది (పేరాలు 7, 17).

కోర్టు తార్కికం

తీర్పులో సంఖ్యతో కూడిన పేరాలు, Sharfuddin Ahmed, J. ఇచ్చిన ఒకే అభిప్రాయం ఉన్నాయి. దశలు పేరాల క్రమంలో ఉన్నాయి.

Sharfuddin Ahmed, J. (కోర్టు తీర్పు)

  1. Noted: పిటిషన్ Defence of India Rules, 1962 కింద 10 నవంబర్ 1965 నిర్బంధ ఉత్తర్వును సవాలు చేస్తోంది. Criminal Procedure Code Section 491 కింద habeas corpus ద్వారా విడుదల కోరుతోంది. కోర్టు ఉత్తర్వు G.O. Ms. No. 2012 ను పేర్కొంది (పేరా 1).
  2. Noted: అత్యవసర పరిస్థితి Articles 14, 21, 22 అమలును నిరోధించిందని పిటిషనర్ affidavit చెబుతుంది. కార్యనిర్వాహక అధికార దుర్వినియోగానికి నిజమైన రక్షణ చైతన్యవంతమైన, అప్రమత్తమైన, గళమెత్తే ప్రజాభిప్రాయమేనని 1963లో సుప్రీంకోర్టు చెప్పిందని అంటుంది. పౌర హక్కుల ఉద్యమం, ఖమ్మం సందర్శన, విజయవాడ సదస్సు, సూర్యాపేట సభ, ముఖ్యమంత్రి నిర్ణయంపై ఆయన వెర్షన్ ఇస్తుంది (పేరా 2).
  3. Noted: ఉత్తర్వు యాంత్రికమని, Chief Secretary సమర్థ అధికారి కాదని పిటిషనర్ వాదించారు. తాను రక్షణ ప్రయత్నానికి సహాయపడ్డానని, ఏ పార్టీలోనూ లేనని, ప్రజాభిప్రాయం నిర్మించినందుకే శిక్షించారని చెప్పారు. సూచనలు అవాస్తవమన్నారు (పేరా 3).
  4. Noted: ఆయన చివరి వాదన ఇతర ఉద్దేశాలతో, తప్పుడు సూచనలతో దురుద్దేశం. Section 491 లేదా Article 226 కింద విడుదల కోరారు (పేరా 4).
  5. Noted: పిటిషనర్‌ను చాలా కాలం గమనించామని, ఆధారాలు దేశ వ్యతిరేక కార్యకలాపాలను చూపాయని, ముఖ్యమంత్రి ఆమోదంతో Rule 30(1) కింద ఉత్తర్వు చేశామని Chief Secretary counter affidavit చెబుతుంది. పిటిషనర్ విజయవాడ ప్రసంగంలోని ఒక భాగాన్ని ఉటంకిస్తుంది. Rule 30(1)(b) ప్రయోగించడంలో రక్షణ, దేశ భద్రత తప్ప మరే ఆలోచనా ప్రభుత్వాన్ని ప్రభావితం చేయలేదని చెబుతుంది (పేరా 5).
  6. Noted: కార్యకలాపాలు anti-national కాదా అనేది పూర్తిగా ప్రభుత్వానిదని, న్యాయ సమీక్షకు లోబడదని రాష్ట్రం చెప్పింది. పిటిషనర్ reply affidavit దాఖలు చేశారు (పేరా 6).
  7. Noted: పిటిషనర్ వాదనల తర్వాత ముఖ్యమంత్రి అదనపు counter affidavit దాఖలు చేశారు. పిటిషన్‌లోని paras 4, 6, 11, 15 ఆరోపణలను ఖండించారు. ఉద్యమాన్ని రాష్ట్రానికి వ్యతిరేకంగా రహస్య కార్యకలాపాలకు వాడుతున్నారని వెల్లడించలేని నమ్మదగిన సమాచారం ప్రభుత్వం వద్ద ఉందని చెప్పారు (పేరా 7).
  8. Noted: ఆలస్యంగా దాఖలు చేయడంపై పిటిషనర్ అభ్యంతరం చెప్పారు. ఆయన ప్రధాన కారణం, ముఖ్యమంత్రి కేవలం ఆమోదించే అధికారి, సంతృప్తి చెందే అధికారి కాదనేది. ఉత్తర్వు నిబంధనలకు అనుగుణంగా లేదని, సూచనలు నిజమైనవి కావని కూడా అన్నారు (పేరా 8).
  9. Noted: రక్షణ, పౌర రక్షణ, ప్రజా భద్రత, ప్రజా శాంతి, విదేశీ సంబంధాలు, శాంతియుత పరిస్థితులు, సైనిక చర్యలు, అవసరమైన సరఫరాలు, సేవలు లాంటి అంశాలకు హానికరంగా ప్రవర్తించకుండా నిరోధించడానికి అవసరమని సంతృప్తి చెందితే కేంద్ర లేదా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నిర్బంధానికి ఉత్తర్వు ఇవ్వవచ్చని Rule 30 చెబుతుంది (పేరా 9).
  10. Noted: ఉత్తర్వుకు, affidavit కు మధ్య స్వల్ప తేడాలను పిటిషనర్ చూపారు. ఉత్తర్వు భారత రక్షణ, పౌర రక్షణ, సైనిక చర్యలను పేర్కొంటుంది. affidavit anti-national చర్యను పేర్కొని సైనిక చర్యల ప్రస్తావన చేయలేదు. ఉత్తర్వులోని కారణాలపై అధికారులు సంతృప్తి చెందలేదని ఆయన వాదన (పేరాలు 10-12).
  11. Held: ప్రభుత్వ affidavit ఉత్తర్వులోని పదాలను పునరావృతం చేయకపోయినా ఉత్తర్వు ఆ కారణంగా చెడిపోదు. పౌరుడి సొంత రాష్ట్ర ప్రయోజనానికి హానికరమైన చర్యను anti-national అనవచ్చు (పేరా 13).
  12. Held: anti-national అనే పదం చాలా విస్తృతమైనది. Rule 30 లో జాబితా చేసిన అంశాలకు హానికరమైన అన్ని కార్యకలాపాలను అది కవర్ చేస్తుంది. రాష్ట్రం యుద్ధంలో ఉన్నప్పుడు సాయుధ దళాల నియామకాన్ని అడ్డుకునే ప్రయత్నం anti-national. కాబట్టి ఉత్తర్వులో ఆ పదం లేకపోవడం అంత ముఖ్యం కాదు (పేరా 13).
  13. Noted: ఉత్తర్వు రక్షణను పేర్కొని, affidavit ఆ చర్యలు విదేశీ సంబంధాలను దెబ్బతీస్తాయని చెప్పి ఉంటే, గణనీయమైన తేడా వాదించవచ్చు. ఇక్కడ అలాంటి నిర్ధారణ రాదు (పేరా 13).
  14. Noted: సంబంధిత శాఖ మంత్రి సరిగా సంతృప్తి చెందలేదని, Rule 30 కింద సంతృప్తి ex facie లేదని పిటిషనర్ చెప్పారు. ఆధారాలను పరిశీలించి, ముఖ్యమంత్రి ఆమోదంతో ప్రభుత్వం చర్య తీసుకుందని counter affidavit చెబుతుంది. cyclostyled forms సాధారణ పద్ధతని, ఉత్తర్వు యాంత్రికమని చూపవని అంటుంది (పేరా 14).
  15. Held: ముఖ్యమంత్రి కేవలం ఆమోదించారనే పిటిషనర్ వాదనకు బరువు లేదు. నిర్బంధానికి మొదట వేరొకరు చొరవ తీసుకున్నా, ముఖ్యమంత్రి మనసు పెట్టకుండా ఆమోదించలేరు. "The approval without being satisfied can have no meaning." (పేరా 15).
  16. Held: cyclostyled forms వాడకాన్ని ఖండించారు, కానీ ఉత్తర్వు కేవలం యాంత్రికం కాదు. గవర్నర్ పేరుతో ఉత్తర్వులు ఇచ్చే Chief Secretary సామర్థ్యాన్ని ప్రశ్నించలేము, ఎందుకంటే అది Government business rules ను అనుసరిస్తుంది (పేరా 15).
  17. Noted: సూచనలు నిజమైనవి కావని, ఇతర కారణాలపై ఆధారపడ్డాయని పిటిషనర్ చెప్పారు. మొదటి ఆరోపణ: 1965 ఏప్రిల్‌లో J. Vengal Rao, P. Sidda Reddy ఆయన బృందాన్ని ముప్పుగా పేర్కొన్నారని, ముఖ్యమంత్రి విషయం చూస్తానన్నారని. రాష్ట్రం దీనిని సాధారణంగా ఖండించింది, ముఖ్యమంత్రి తన జ్ఞాపకం మేరకు అంగీకరించలేదని చెప్పారు (పేరా 16).
  18. Held: రెండవ ఆరోపణ, సూర్యాపేట సభ ముఖ్యమంత్రిని అసహనానికి గురిచేసి నిర్బంధ నిర్ణయానికి దారితీసిందనేది, ఖండించబడింది. ఆ ఆరోపణ అస్పష్టం, ఊహాగానాలపై ఆధారపడినట్లుంది. ముఖ్యమంత్రి మనసు తనకు ఎలా తెలిసిందో పిటిషనర్ చూపలేదు. J. Vengal Rao దురుద్దేశం అంగీకరించబడలేదు, ఆయన ఎందుకు విరోధం చూపారో, ముఖ్యమంత్రిపై ఆయనకు ఏ పట్టు ఉందో పిటిషనర్ చెప్పలేదు (పేరా 16).
  19. Noted: నాలుగవ ఆరోపణ ఇతర ఉద్దేశాలతో తప్పుడు సూచనలతో దురుద్దేశం. counter affidavit దానిని ఖండించింది; రక్షణకు హానికరమైన కార్యకలాపాల కోసం, ప్రజా ప్రయోజనం దృష్ట్యా వెల్లడించలేని నమ్మదగిన సమాచారం ఆధారంగా నిర్బంధించారని చెప్పింది (పేరా 17).
  20. Held: ప్రభుత్వానికి ఆపాదించిన వక్ర ఉద్దేశాలను ప్రత్యేకంగా ఖండించారు. mala fides ఆరోపణలన్నీ అస్పష్టం, అనిర్దిష్టం, వాటికి మద్దతుగా ఏ ఆధారం చూపలేదు (పేరా 18).
  21. Held: వాదనల ముగింపులో ఇచ్చిన రెండు affidavits ను పరిగణించలేము. వాటిని ఖండించే అవకాశం రాష్ట్రానికి రాలేదు. ముఖ్యమంత్రి, Sidda Reddy మధ్య జరిగిన సంభాషణను విన్నట్లు వారిలో ఎవరూ చెప్పలేదు, కాబట్టి అవి పిటిషనర్‌కు సహాయపడవు (పేరా 18).
  22. Held: "It is well settled that an order of detention can only be challenged on the ground of malice" అని, ప్రభుత్వం తన ఆధారాల వివరాలను వెల్లడించాల్సిన అవసరం లేదని M. Hanumantha Rao v. Government of Andhra Pradesh ను అనుసరిస్తూ చెప్పారు. mala fides ను పిటిషనర్ నిరూపించాలి. దానిని ప్రారంభంలోనే సరిగా పేర్కొనాలి, అస్పష్టంగా కాదు (పేరా 18).
  23. Held: ఖమ్మం సంఘటన తప్ప మరే ఆరోపణ నిర్దిష్టం కాదు, వాస్తవ సమాచారంపై ఆధారపడలేదు. ఖమ్మం వాగ్దానాన్ని counter affidavit ఖండిస్తుంది. విషయం చూస్తానన్న ముఖ్యమంత్రి వాగ్దానం మాత్రం దురుద్దేశాన్ని సూచించదు. ఇతర వాదనలు ఊహాగానాలపై ఆధారపడ్డాయి. పిటిషనర్ mala fides కేసును నిరూపించలేదు (పేరా 18).
  24. Noted: Makhan Singh v. State of Punjab లో నిర్బంధం mala fide అనే ఆరోపణ మాత్రమే చాలదని, నిర్బంధితుడు రుజువు చేయాలని సుప్రీంకోర్టు చెప్పింది (పేరా 19).
  25. Held: పిటిషనర్ mala fides ను రుజువు చేయలేదు, కాబట్టి పిటిషన్ కొట్టివేయబడింది (పేరా 20).
  26. Held: పిటిషన్ కొట్టివేయబడింది (పేరా 21).

Authorities

  • M. Hanumantha Rao v. Government of Andhra Pradesh (మూల పాఠంలో citation ఖాళీ). అనుసరించింది. నిర్బంధ ఉత్తర్వును దురుద్దేశం కారణంతోనే సవాలు చేయవచ్చు, ప్రభుత్వం తన ఆధారాలను వెల్లడించాల్సిన అవసరం లేదు (పేరా 18).
  • Makhan Singh v. State of Punjab (మూల పాఠంలో citation ఖాళీ). అనుసరించింది. mala fides ఆరోపణ మాత్రమే చాలదు, నిర్బంధితుడు రుజువు చేయాలి (పేరా 19).

Also cited in footnotes: ఏవీ లేవు. తీర్పులో footnotes లేవు. 1963 నాటి నిర్బంధాలపై సుప్రీంకోర్టు నిర్ణయాన్ని కేసు పేరు చెప్పకుండా ప్రస్తావించింది (పేరా 2).

Provisions

  • Rule 30(1), Rule 30(1)(b), Defence of India Rules, 1962: ప్రభావిత చర్యలను నిరోధించడానికి అవసరమని సంతృప్తి చెందినప్పుడు నిర్బంధానికి ఉత్తర్వు ఇచ్చే కేంద్ర లేదా రాష్ట్ర ప్రభుత్వ అధికారం. కోర్టు Rule 30 లోని అంశాలను పేర్కొంది (పేరాలు 1, 5, 9).
  • Section 491, Criminal Procedure Code: habeas corpus స్వభావం గల ఉత్తర్వులు ఇచ్చే అధికారం (పేరాలు 1, 4).
  • Article 352, Constitution: అత్యవసర పరిస్థితి ప్రకటన, 26 అక్టోబర్ 1962న చేశారు (పేరా 2).
  • Articles 14, 21, 22, Constitution: అత్యవసర కాలంలో అమలు చేయలేమని చెప్పిన ప్రాథమిక హక్కులు (పేరా 2).
  • Article 226, Constitution: రిట్లు ఇచ్చే హైకోర్టు అధికారం, ప్రత్యామ్నాయంగా కోరారు (పేరా 4).
  • Defence of India Act: Rules దాని కింద చేశారు (పేరా 3).

తీర్పు

  1. పిటిషన్ కొట్టివేయబడింది (పేరాలు 20, 21).
  2. 10 నవంబర్ 1965 నిర్బంధ ఉత్తర్వు నిలుస్తుంది.
  3. ఖర్చులు: తీర్పులో పేర్కొనలేదు.

న్యాయసూత్రం / Ratio

Defence of India Rules Rule 30 కింద నిర్బంధ ఉత్తర్వును mala fides కారణంతో సవాలు చేయవచ్చు, కానీ నిర్బంధితుడు దానిని స్పష్టంగా పేర్కొని నిరూపించాలి. ముఖ్య తీర్పు: "It is well settled that an order of detention can only be challenged on the ground of malice".

విమర్శనాత్మక విశ్లేషణ

తీర్పు పాఠం ఆధారంగా విశ్లేషణ.

  • పిటిషనర్ ఆరోపణలను అస్పష్టమైనవిగా, ఊహాగానాలపై ఆధారపడినవిగా కోర్టు చూసింది. బహిర్గతం చేయలేమని రాష్ట్రం చెప్పిన ప్రభుత్వ ఆధారాలను అది పరిశీలించలేదు.
  • కార్యకలాపాలు anti-national కాదా అనేది ప్రభుత్వానికే వదిలేసిందని తీర్పు చెప్పదు. కేసును వాస్తవాల ఆధారంగా, mala fides ను నిరూపించకపోవడంపై నిర్ణయించింది.
  • తీర్పు పాఠం కోర్టు పేరు చెప్పదు. అది Section 491, Article 226 ను ఉపయోగించి "this court" అని పేర్కొంటుంది.
  • పాఠంలో చిన్న అస్థిరతలున్నాయి: సూర్యాపేట సభను సుమారు 15,000, 16,000 మందిగా చెప్పారు, Sidda Reddy పేరు S., P. అని ఉంది.

ప్రాముఖ్యత

  • దురుద్దేశం ఆరోపించినప్పుడు, అత్యవసర కాల నిర్బంధ ఉత్తర్వుపై నిర్బంధితుడి సవాలును ఎలా పరిష్కరించారో ఈ కేసు చూపుతుంది.
  • ముఖ్యమంత్రి ఆమోదం ద్వారా ప్రభుత్వ సంతృప్తిని చూపవచ్చని చూపుతుంది.
  • ఉత్తర్వుకు, affidavit కు మధ్య చిన్న తేడాలు, ఉపయోగించిన పదాలు ఒకే పరిధిని కవర్ చేస్తే, ఉత్తర్వును దెబ్బతీయవని చూపుతుంది.

పరీక్షకు ముఖ్యమైన అంశాలు

  • మొదట నియమం: mala fides ఆరోపించే నిర్బంధితుడు ప్రారంభంలోనే సరిగా పేర్కొని నిరూపించాలి. ఆరోపణ మాత్రమే చాలదు.
  • ప్రభుత్వం సంతృప్తి చెందిన ఆధారాలను వెల్లడించాల్సిన అవసరం లేదు.
  • anti-national అనే పదం విస్తృతం, Rule 30 లో జాబితా చేసిన అంశాలకు హానికరమైన చర్యలను కవర్ చేస్తుంది.
  • ఉచ్చు: ముఖ్యమంత్రి ఆమోదం అంటే ఆయన సంతృప్తి చెందలేదని కాదు. సంతృప్తి లేని ఆమోదానికి అర్థం లేదు.
  • cyclostyled forms వాడకాన్ని ఖండించారు, కానీ అది ఉత్తర్వును యాంత్రికం చేయదు.
  • వాదనల ముగింపులో ఇచ్చిన ఆలస్యపు affidavits ను పరిగణించలేదు.
  • ఆదేశం: పిటిషన్ కొట్టివేత.

ఈ పేజీ తీర్పు పూర్తి పాఠం ఆధారంగా తయారు చేయబడింది.

Home Browse Search Saved