ప్రతి సాధారణ పార్టనర్షిప్కు ఒక తీవ్రమైన ప్రమాదం ఉంటుంది: సంస్థ తన అప్పులు చెల్లించలేకపోతే, ఆ లోటును పూడ్చడానికి ప్రతి భాగస్వామి వ్యక్తిగత ఆస్తిని విక్రయించవచ్చు. సరిగ్గా ఈ ప్రమాదాన్ని తొలగించడానికి, భాగస్వాములకు అలవాటైన సౌలభ్యాన్ని కాపాడుతూనే, పరిమిత బాధ్యత భాగస్వామ్య (LLP) చట్టం, 2008 రూపొందించబడింది.
1932 నాటి ఇండియన్ పార్టనర్షిప్ యాక్ట్ కింద, ఒక పార్టనర్షిప్కు దాని భాగస్వాముల నుండి వేరుగా చట్టపరమైన ఉనికి ఉండదు, మరియు ప్రతి భాగస్వామి సంస్థ అప్పులకు వ్యక్తిగతంగా, అపరిమితంగా బాధ్యత వహిస్తాడు — తనకు ఏమాత్రం సంబంధం లేని మరో భాగస్వామి నిర్లక్ష్యం లేదా తప్పిదం వల్ల వచ్చిన అప్పులకు కూడా. ఇది వృత్తి నిపుణులను (లాయర్లు, చార్టర్డ్ అకౌంటెంట్లు, ఆర్కిటెక్టులు) మరియు చిన్న వ్యాపారాలను స్వేచ్ఛగా భాగస్వాములను చేర్చుకోకుండా నిరుత్సాహపరిచింది, ఎందుకంటే ఒక్క భాగస్వామి తప్పిదం అందరి వ్యక్తిగత ఆర్థిక పరిస్థితిని నాశనం చేయగలదు. LLP నిర్మాణం ఈ సమస్యను, వ్యాపారానికి దాని సొంత వేరైన చట్టపరమైన వ్యక్తిత్వాన్ని ఇవ్వడం ద్వారా, కఠినమైన కంపెనీ నిర్మాణానికి బదులుగా పార్టనర్షిప్ తరహా అంతర్గత సౌలభ్యాన్ని కాపాడుతూ పరిష్కరిస్తుంది.
సెక్షన్ 3, LLP చట్టం, 2008 — LLP అనేది ఈ చట్టం కింద ఏర్పడి, ఇన్కార్పొరేట్ చేయబడిన బాడీ కార్పొరేట్, మరియు ఇది తన భాగస్వాముల నుండి వేరైన చట్టపరమైన వ్యక్తి; దీనికి శాశ్వత వారసత్వం (perpetual succession) ఉంటుంది, మరియు దాని భాగస్వాముల్లో ఏ మార్పు జరిగినా అది LLP ఉనికి, హక్కులు లేదా బాధ్యతలను ప్రభావితం చేయదు.
అత్యంత మౌలిక స్థాయిలో LLPను సాధారణ పార్టనర్షిప్ నుండి వేరు చేసేది ఈ ఒక్క నిబంధనే. సాధారణ సంస్థ కేవలం దాని భాగస్వాముల సామూహిక పేరు మాత్రమే; LLP దానికదే ఒక చట్టపరమైన వ్యక్తి, ఆస్తిని సొంతం చేసుకోగలదు, ఒప్పందాలు కుదుర్చుకోగలదు, తన సొంత పేరుతో దావా వేయగలదు, దావా వేయబడగలదు — సరిగ్గా ఒక కంపెనీ మాదిరిగానే, కానీ దాని సొంత ప్రత్యేక చట్టం ద్వారా నియంత్రించబడుతుంది.
ప్రతి LLPకు కనీసం ఇద్దరు నియమిత భాగస్వాములు ఉండాలి, ఇద్దరూ వ్యక్తులే అయి ఉండాలి (బాడీ కార్పొరేట్లు కాదు), మరియు వారిలో కనీసం ఒకరు "భారతదేశంలో నివసించే వ్యక్తి" అయి ఉండాలి — అంటే ఆర్థిక సంవత్సరంలో కనీసం 120 రోజులు భారతదేశంలో ఉన్న వ్యక్తి అని నిర్వచించబడింది. నియమిత భాగస్వాములు చట్టంలోని ఫైలింగ్ మరియు నియంత్రణ అవసరాలను పాటించడానికి బాధ్యులు, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ కేంద్ర ప్రభుత్వం నుండి డిజిగ్నేటెడ్ పార్టనర్ ఐడెంటిఫికేషన్ నంబర్ (DPIN) పొందాలి.
భాగస్వాముల మధ్య, మరియు భాగస్వాములు-LLP మధ్య సంబంధాన్ని LLP అగ్రిమెంట్ నియంత్రిస్తుంది — ఇది భాగస్వాములు తమలో తాము కుదుర్చుకున్న లిఖిత ఒప్పందం, ఇందులో లాభాల పంపిణీ, నిర్వహణ హక్కులు, భాగస్వాముల చేరిక/రిటైర్మెంట్, మరియు వివాద పరిష్కారం వంటివి ఉంటాయి. అలాంటి అగ్రిమెంట్ లేకపోతే, లేదా అది కవర్ చేయని విషయాలపై, చట్టంలోని మొదటి షెడ్యూల్ డిఫాల్ట్ నియమాలను అందిస్తుంది. భావనాత్మకంగా ఇది 1932 ఇండియన్ పార్టనర్షిప్ యాక్ట్ కింద ఉండే పార్టనర్షిప్ డీడ్కు LLP సమానమైనది — LLP దానికదే చెల్లుబాటు అయ్యే, పనిచేసే చట్టపరమైన సంస్థగా ఉండటానికి బయటి ప్రపంచం చూడాల్సిన అవసరం లేని అంతర్గత నియమావళి.
LLP నమోదు (రిజిస్ట్రేషన్) పైనే ఉనికిలోకి వస్తుంది: నిర్దేశిత ఫారంలో ఒక ఇన్కార్పొరేషన్ డాక్యుమెంట్ను, చట్టంలోని అవసరాలు పాటించబడ్డాయని ఒక అడ్వొకేట్/కంపెనీ సెక్రటరీ/చార్టర్డ్ అకౌంటెంట్/కాస్ట్ అకౌంటెంట్ ఇచ్చిన ప్రకటనతో పాటు, రిజిస్ట్రార్కు దాఖలు చేయాలి. నమోదైన తర్వాత, రిజిస్ట్రార్ ఇన్కార్పొరేషన్ సర్టిఫికెట్ను జారీ చేస్తారు, మరియు ఆ తేదీ నుండి LLP తన సొంత పేరుతో ("LLP" లేదా "Limited Liability Partnership" అని ముగిసే) ఒక బాడీ కార్పొరేట్గా మారుతుంది.
| ఆధారం | సాధారణ పార్టనర్షిప్ (ఇండియన్ పార్టనర్షిప్ యాక్ట్, 1932) | LLP (LLP యాక్ట్, 2008) |
|---|---|---|
| చట్టపరమైన హోదా | వేరైన చట్టపరమైన సంస్థ లేదు — భాగస్వాములు సమిష్టిగా మాత్రమే | భాగస్వాముల నుండి వేరైన బాడీ కార్పొరేట్ |
| భాగస్వాముల బాధ్యత | అపరిమితం — వ్యక్తిగత ఆస్తులకు ప్రమాదం | అంగీకరించిన సహకారానికి పరిమితం |
| ఉనికి | భాగస్వామి మరణం/రిటైర్మెంట్ వల్ల ప్రభావితం కావచ్చు | శాశ్వత వారసత్వం — భాగస్వాముల మార్పుల వల్ల ప్రభావితం కాదు |
| నియంత్రించే డాక్యుమెంట్ | పార్టనర్షిప్ డీడ్ (తప్పనిసరిగా నమోదు చేయనవసరం లేదు) | LLP అగ్రిమెంట్ (LLP దానికదే నమోదు కావాలి) |
| నమోదు | ఐచ్ఛికం (అయినా చట్టపరమైన పరిష్కారాల కోసం గట్టిగా సిఫారసు చేయబడుతుంది) | తప్పనిసరి — నమోదు కానంత వరకు LLP చట్టబద్ధంగా ఉనికిలో ఉండదు |
ఈ యూనిట్లోని ముందటి పోస్టులే ఇప్పటికే చట్టం సొంత వచనంలో LLPలను నేరుగా ప్రస్తావించాయి: రెండు LLPల విలీనం (amalgamation) నుండి ఏర్పడిన కొత్త LLP, అసలు LLP కుదుర్చుకున్న ఒప్పందానికి స్పెసిఫిక్ పెర్ఫార్మెన్స్ కోసం దావా వేయడానికి సెక్షన్ 15(fa) అనుమతిస్తుంది, మరియు అమలు వైపు దీన్నే సెక్షన్ 19(ca) ప్రతిబింబిస్తుంది. LLPకు శాశ్వత వారసత్వం ఉండటం మరియు విలీనం వంటి నిర్మాణాత్మక మార్పుల ద్వారా కూడా ఒప్పందాల కొనసాగింపు ఉండటం వల్ల, కంపెనీలకు ఇప్పటికే చేసినట్లుగానే, స్పెసిఫిక్ రిలీఫ్ యాక్ట్ ఈ ఉపశమనాలను LLPలకు కూడా స్పష్టంగా విస్తరించాల్సి వచ్చింది.
ముగ్గురు చార్టర్డ్ అకౌంటెంట్లు ఒక సాధారణ పార్టనర్షిప్ సంస్థను నడుపుతున్నారు. ఒక భాగస్వామి, మిగతా ఇద్దరికి తెలియకుండా, ఒక క్లయింట్ ఖాతాలను నిర్లక్ష్యంగా సర్టిఫై చేస్తాడు, దాంతో సంస్థపై దావా వేయబడి పెద్ద మొత్తంలో నష్టపరిహారం విధించబడుతుంది. 1932 నాటి ఇండియన్ పార్టనర్షిప్ యాక్ట్ కింద, ఆ నిర్లక్ష్యపు సర్టిఫికేషన్తో ఏమాత్రం సంబంధం లేని ఇద్దరితో సహా, ముగ్గురి వ్యక్తిగత ఆస్తులు కూడా ఆ నష్టపరిహారాన్ని చెల్లించడానికి ప్రమాదంలో పడతాయి.
వీరు ముగ్గురూ బదులుగా ఒక LLP ఏర్పాటు చేసుకుని ఉంటే, ఆ బాధ్యతను — వేరైన చట్టపరమైన సంస్థగా — LLPనే భరిస్తుంది, మరియు ప్రతి భాగస్వామి ప్రమాదం అతను LLPకు అంగీకరించిన సహకారానికి మాత్రమే పరిమితమవుతుంది, తన సహోద్యోగి వ్యక్తిగత వృత్తిపరమైన పొరపాటు నుండి అతని వ్యక్తిగత ఆస్తిని రక్షిస్తుంది. LLP చట్టం, 2008 పరిష్కరించడానికి రూపొందించబడిన ప్రమాద-పంపిణీ సమస్య సరిగ్గా ఇదే.