Custom and Usage — ఆచారం మరియు వాడుక

Section 3(a) of the Hindu Marriage Act, 1955, as quoted in the judgment, defines "custom" and "usage" as any rule which, having been continuously and uniformly observed for a long time, has obtained the force of law among Hindus in a local area, tribe, community, group or family. A custom that modifies an essential ceremony must be proved with definite evidence, not assumed from a few years of practice.

తీర్పులో ఉదహరించిన హిందూ వివాహ చట్టం, 1955లోని సెక్షన్ 3(a) ప్రకారం, "ఆచారం" మరియు "వాడుక" అంటే ఒక స్థానిక ప్రాంతం, తెగ, సమాజం, గుంపు లేదా కుటుంబంలో దీర్ఘకాలంగా నిరంతరంగా, ఏకరూపంగా పాటించబడి చట్ట బలాన్ని పొందిన నియమం. ఒక ముఖ్యమైన వేడుకను మార్చే ఆచారాన్ని రుజువు చేయాలంటే స్పష్టమైన సాక్ష్యం అవసరం, కొన్ని సంవత్సరాల పద్ధతి మాత్రమే సరిపోదు.

Real-life example

Witnesses said a Brahmin priest and certain rites had not been used for the last five or seven years in Gandharva marriages in their community. The Court held this did not establish a custom, because a recent departure from what was formerly essential is not continuous and long-observed use.

తమ సమాజంలో గత ఐదు లేదా ఏడు సంవత్సరాలుగా బ్రాహ్మణ పూజారి, కొన్ని ఆచారాలు గాంధర్వ వివాహాలలో వాడలేదని సాక్షులు చెప్పారు. ఇది ఆచారంగా నిరూపించబడదని కోర్టు తీర్మానించింది, ఎందుకంటే గతంలో అవసరమైనదాని నుండి ఇటీవలి మార్పు దీర్ఘకాలిక, నిరంతర వాడుక కాదు.

Where you'll come across this

As used in Bhaurao Shankar Lokhande v. State of Maharashtra (Raghubar Dayal, J.'s opinion; the judgment is not numbered into paragraphs).

భావురావు శంకర్ లోఖండే v. మహారాష్ట్ర రాష్ట్రం (రఘుబర్ దయాళ్, న్యాయమూర్తి అభిప్రాయం; ఈ తీర్పులో పేరాలు సంఖ్యలుగా లేవు) లో ఉపయోగించబడింది.

Related terms