| Court | High Court of Karnataka |
|---|---|
| Bench | Honniah మరియు Nesargi, JJ. |
| Year | 1975 (తీర్పు 1974 ఆగస్టు 9న) |
| Cited in | టార్ట్ బాధ్యతకు సాధారణ రక్షణలు (Notes) |
తమకు సంబంధం లేని ప్రయాణంలో ఇద్దరు అపరిచితులు జీప్లో లిఫ్ట్ అడిగి ఎక్కారు, ఒక చక్రం బోల్టు ఊడిపోయింది. అనుమతి లేకుండా, ఉచితంగా ఎక్కిన ప్రయాణికుడు ఆ ప్రయాణంలోని మామూలు ప్రమాదాలను అంగీకరించినట్టేనని Karnataka High Court ఇచ్చిన తీర్పు — క్రీడా సంఘటనలు కాకుండా వేరే సందర్భంలో volenti non fit injuria సూత్రానికి భారతదేశపు ప్రామాణిక ఉదాహరణ ఇదే.
Padmavati మరియు ఇతరులు — వాదులు/అప్పీలుదారులు; మరణించిన ప్రయాణికుడు Ramakrishna బంధువులు.
Dugganaika — ప్రతివాది/రెస్పాండెంట్; జీప్ (రిజిస్ట్రేషన్ MYS 438) యజమాని.
Mohiddin — జీప్ డ్రైవర్, ఇతను కూడా రెస్పాండెంటే.
Dugganaikaకు ఒక జీప్ ఉంది. దాని ఇంధన ట్యాంక్ చూడటానికి కూడా, డ్రైవర్ Mohiddin దాన్ని Hosanagar వైపు తీసుకెళ్తున్నాడు. Kodur దగ్గర ఇద్దరు అపరిచితులు — Krishna Bhat, Ramakrishna — లిఫ్ట్ అడిగారు, వాళ్లకు ఇచ్చారు. వీళ్లిద్దరూ ఏ డబ్బూ ఇవ్వకుండా, ఆ ప్రయాణంతో తమకు ఎలాంటి సంబంధం లేకుండా, ముందుగా ఆహ్వానం లేకుండానే ఎక్కిన ప్రయాణికులు.
Kodur వదిలిన తర్వాత దాదాపు ఒక మైలు దూరంలో, కుడి ముందు చక్రాన్ని ఆక్సిల్కు బిగించే బోల్టు ఊడిపోయింది. చక్రం ఊడిపోయి జీప్ కుడి వైపు భాగం విరిగిపోయింది, డ్రైవర్తో పాటు Ramakrishna కూడా బయటకు విసిరివేయబడ్డాడు. Ramakrishna గాయాల వల్ల మరణించాడు.
Ramakrishna బంధువులు Dugganaika (యజమాని), Mohiddin (డ్రైవర్)పై దావా వేశారు. జీప్ నడపడంలో డ్రైవర్ నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించాడని, యజమానిగా Dugganaika ఆ నిర్లక్ష్యానికి బాధ్యుడని వాళ్ల వాదన.
వాదుల (అప్పీలుదారుల) తరపు వాదన: జీప్ నడపడంలో డ్రైవర్ నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించాడని, ఈ నిర్లక్ష్యమే చక్రం ఊడిపోయి ప్రమాదం జరగడానికి కారణమని వాదులు వాదించారు. ఈ నిర్లక్ష్యం వల్లే Ramakrishna మరణించాడు కాబట్టి, డ్రైవర్ నుంచి, యజమాని నుంచి (వికేరియస్గా) పరిహారం పొందే హక్కు తమకు ఉందని వాళ్ల వాదన.
యజమాని, డ్రైవర్ తరపు వాదన: ఇది పూర్తిగా ఒక ప్రమాదమని — చక్రాన్ని బిగించే బోల్టు, డ్రైవర్ గానీ యజమాని గానీ సహేతుకమైన జాగ్రత్తతో కూడా కనిపెట్టలేని ఒక దాగి ఉన్న యాంత్రిక లోపం వల్లే ఊడిపోయిందని, అజాగ్రత్తగా నడపడం వల్ల కాదని రెస్పాండెంట్ల వాదన. ఇది పక్కన పెట్టినా, Krishna Bhat, Ramakrishna తామే లిఫ్ట్ అడిగిన ఉచిత ప్రయాణికులని, డ్రైవర్కు వాళ్లను తీసుకెళ్లాల్సిన ఎలాంటి బాధ్యతా లేకుండా, తామే స్వచ్ఛందంగా జీప్లో ఎక్కి — యాంత్రిక వైఫల్యం అనే ఊహించని ప్రమాదంతో సహా — ఆ ప్రయాణంలోని మామూలు ప్రమాదాలను అంగీకరించారని వాళ్ల వాదన.
మొదట Mohiddin నిజంగా నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించాడా అని Karnataka High Court పరిశీలించింది. సాక్ష్యాలను బట్టి చూస్తే, Mohiddin అజాగ్రత్తగా నడిపాడని గానీ, చక్రం బోల్టులో లోపాన్ని అది విరిగిపోకముందే అతను కనిపెట్టగలిగేవాడని గానీ చూపే ఆధారం ఏమీ లేదని కోర్టు తేల్చింది. కింద ఉన్న ట్రిబ్యునల్ దీన్ని దాగి ఉన్న యాంత్రిక లోపం వల్ల హఠాత్తుగా, ఊహించని విధంగా జరిగిన సంఘటనగా — అంటే డ్రైవర్ తప్పు వల్ల కాకుండా, పూర్తిగా ప్రమాదవశాత్తు జరిగిన సంఘటనగా — నిర్ధారించింది, High Court దానితో ఏకీభవించింది.
నిర్లక్ష్యం నిరూపించకపోయినా, volenti non fit injuria రక్షణ కూడా స్వతంత్రంగా ఈ దావాను అడ్డుకుంటుందని కోర్టు తర్వాత అభిప్రాయపడింది. ఈ రక్షణకు రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు కావాలని కోర్టు వివరించింది: వాదికి ప్రమాదం గురించి తెలిసి ఉండాలి, ఆ ప్రమాదాన్ని స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించి ఉండాలి — కేవలం తెలిసి ఉండటం (scienti non fit injuria) ఒక్కటే సరిపోదు, ప్రమాదాన్ని నిజంగా అంగీకరించాలి. Krishna Bhat, Ramakrishnaలను జీప్లో ప్రయాణించమని ఎవరూ ఆహ్వానించలేదు — డ్రైవర్ అసలు పనితో ఏ సంబంధం లేని అపరిచితులుగా వాళ్లే లిఫ్ట్ అడిగారు. దాని యాంత్రిక పరిస్థితి గురించి ఎలాంటి హామీ లేని జీప్లో స్వచ్ఛందంగా ఎక్కి, తీసుకెళ్లమని ఎలాంటి బాధ్యతా లేని ప్రయాణాన్ని అంగీకరించడం ద్వారా, ఏ వాహనంలో ప్రయాణించినా ఉండే మామూలు ప్రమాదాలను — అనూహ్యమైన యాంత్రిక వైఫల్యంతో సహా — వాళ్లు పరోక్షంగా అంగీకరించినట్టేనని కోర్టు భావించింది.
Karnataka High Court పరిహార దావాను కొట్టివేసింది. మొదటిది, నిర్లక్ష్యంగా నడిపారని ఎలాంటి రుజువూ లేదు — ఇది పూర్తిగా ఊహించని యాంత్రిక ప్రమాదం. రెండోది, నిర్లక్ష్యం ఉన్నా కూడా, తామే లిఫ్ట్ అడిగిన ఉచిత ప్రయాణికులు ఆ ప్రయాణ ప్రమాదాన్ని స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించారు కాబట్టి, ఏ పరిస్థితిలోనైనా volenti non fit injuria ఈ దావాను అడ్డుకుంటుంది.
రోడ్డు ప్రయాణంలో సహజంగా ప్రమాదాలు ఉంటాయని తెలిసి, తానే స్వచ్ఛందంగా లిఫ్ట్ అడిగి, ఆహ్వానం లేకుండా, ఉచితంగా ఎక్కిన ప్రయాణికుడు — నిర్లక్ష్యం నిరూపించకపోతే — ఆ ప్రయాణంలోని మామూలు ప్రమాదం (ఊహించని యాంత్రిక వైఫల్యం వంటివి) వల్ల కలిగిన గాయానికి పరిహారం పొందలేడు — volenti non fit injuria రక్షణ ఈ దావాను అడ్డుకుంటుంది. ఈ రక్షణకు ప్రమాదం గురించి తెలిసి ఉండటం, ఆ ప్రమాదాన్ని స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించడం రెండూ కావాలి — కేవలం తెలిసి ఉండటం సరిపోదు.
క్రీడా సంఘటనల సందర్భంలో volenti non fit injuria గురించి ఎక్కువగా చర్చించినా (Hall v. Brooklands Auto Racing Club, 1933లో లాగా), దానికి బయట — ఒక మామూలు రోడ్డు ప్రయాణంలో — ఈ సూత్రం ఎలా వర్తిస్తుందో చూపే భారతదేశపు ప్రామాణిక ఉదాహరణ Padmavati v. Dugganaika. ఒక తెలిసిన, అంతర్గత ప్రమాదం ఉన్న పనిలో స్వచ్ఛందంగా పాల్గొనడం అనే ఒకే సూత్రాన్ని పూర్తి వేరైన సందర్భానికి వర్తింపజేసిన ఉదాహరణగా — ఉచితంగా, ఆహ్వానం లేకుండా ఎక్కిన ప్రయాణికుడి కేసుగా — ఈ కేసును తరచూ Hall తోపాటే చదువుతారు. ఈ రక్షణకు స్పష్టమైన రెండు అంశాల పరీక్ష (ప్రమాదం తెలియడం, ప్రమాదాన్ని స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించడం) ఇచ్చినందుకు కూడా ఈ కేసును ఉదహరిస్తారు — కేవలం ఏదో ప్రమాదం ఉందని తెలియడం అనే బలహీనమైన రక్షణ నుంచి నిజమైన volentiని ఇది వేరుచేస్తుంది.